Γερμανία

ομοσπονδιακή δημοκρατία στην κεντρική Ευρώπη

Συντεταγμένες: 51°09′54″N 10°27′19″E / 51.165°N 10.4553°E / 51.165; 10.4553

Η Γερμανία, επίσημα Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (γερμανικά: Bundesrepublik Deutschland), είναι μία από τις μεγαλύτερες σε πληθυσμό χώρες της Ευρώπης, η πολυπληθέστερη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κινητήρια δύναμή της, και μία από τις σημαντικότερες βιομηχανικές και ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου. Συνορεύει προς τα βόρεια με τη Δανία, στα ανατολικά με την Πολωνία και την Τσεχία, στα νότια με την Αυστρία και την Ελβετία και στα δυτικά με τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο και την Ολλανδία. Στα βόρεια βρέχεται από τη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική. Η Γερμανία (η τότε Δυτική Γερμανία) είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης, η Γερμανία είναι ο δεύτερος πιο δημοφιλής προορισμός μετανάστευσης μετά από τις Ηνωμένες Πολιτείες.[6][7] Η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη μητρόπολη της Γερμανίας είναι το Βερολίνο, ενώ η μεγαλύτερη συγκέντρωση είναι στην κοιλάδα του Ρουρ, (κύρια κέντρα: Ντόρτμουντ και Έσσεν). Στις άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας συμπεριλαμβάνονται το Αμβούργο, το Μόναχο, η Κολωνία, η Φρανκφούρτη, η Στουτγκάρδη, το Ντίσελντορφ, η Λειψία, η Βρέμη, η Δρέσδη, το Ανόβερο και η Νυρεμβέργη. Αρκετές γερμανικές φυλές έχουν κατοικήσει τα βόρεια εδάφη της σημερινής Γερμανίας από την κλασική αρχαιότητα. Μια περιοχή με το όνομα Γερμανία αναφέρθηκε πριν από το 100 μ.Χ. Κατά την Εποχή των Μεταναστεύσεων οι Γερμανικές φυλές επεκτάθηκαν νοτιότερα. Στις αρχές του 10ου αιώνα, οι Γερμανικές επικράτειες σχημάτισαν ένα κεντρικό μέρος της Άγιας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.[8] Κατά την διάρκεια του 16ου αιώνα, οι βόρειες περιοχές της Γερμανίας έγιναν το κέντρο της Προτεσταντική Μεταρρύθμιση. Τα απομεινάρια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σχημάτισαν την Γερμανική Συνομοσπονδία το 1815, ενώ οι Γερμανικές επαναστάσεις του 1848-49 εγκαθίδρυσαν πολλά δημοκρατικά δικαιώματα. Το 1871, η Γερμανία έγινε εθνικό κράτος μετά από την ένωση των περισσότερων Γερμανικών κρατών στην Γερμανική Αυτοκρατορία. Μετά από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την Γερμανική Επανάσταση του 1918-1919, η Αυτοκρατορία αντικαταστάθηκε με την Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Το 1933, μετά την αναλαβή της εξουσίας από τους Ναζί, ιδρύθηκε η Ναζιστική Γερμανία, μία δικτατορία που γρήγορα οδήγησε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και σε μία από τις μεγαλύτερες γενοκτονίες της ιστορίας, το Ολοκαύτωμα. Το 1945, η Γερμανία και το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης είχε καταστραφεί και υπήρχαν ερείπια. Μετά από το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου στην Ευρώπη και μετά από μια περίοδο Συμμαχικής κατοχής, ιδρύθηκαν δύο γερμανικά κράτη: η δημοκρατική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (κοινώς γνωστή ως Δυτική Γερμανία) και η σοσιαλιστική Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (κοινώς γνωστή ως Ανατολική Γερμανία). Στις 3 Οκτωβρίου του 1990, η χώρα επανενώθηκε.[9]Στον 21ο αιώνα, η Γερμανία είναι μια μεγάλη δύναμη και έχει το τέταρτο μεγαλύτερο ΑΕΠ σε ονομαστική αξία και το 5ο μεγαλύτερο ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης. Ως παγκόσμιος αρχηγός σε αρκετούς τεχνολογικούς και βιομηχανικούς τομείς, είναι ο τρίτος μεγαλύτερος εξαγωγέας και εισαγωγέας αγαθών. Η Γερμανία είναι μία ανεπτυγμένη χώρα με πολύ υψηλή ποιότητα ζωής και αποτελείται από μία εξειδικευμένη και παραγωγική κοινωνία. Επίσης, παρέχει κοινωνική ασφάλιση και ένα πολύ καλό σύστημα υγείας, περιβαλλοντική προστασία και πανεπιστημιακή εκπαίδευση χωρίς δίδακτρα.[10]Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ήταν ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας το 1957 και της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1993. Αποτελεί μέρος της Ζώνης Σένγκεν, και είναι ιδρυτικό μέλος της Ευρωζώνης το 1999. Η Γερμανία είναι μέλος των Ηνωμένων Εθνών, του NATO, της Ομάδας των Οχτώ, της Ομάδας των 20, και του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. Η εθνική στρατιωτική δαπάνη είναι η 9η μεγαλύτερη παγκοσμίως. Γνωστή για την πλούσια πολιτισμική της ιστορίας, η Γερμανία είναι συνεχώς η πατρίδα σημαντικών και επιτυχημένων καλλιτεχνών, φιλόσοφων, μουσικών, αθλητών, επιχειρηματιών, επιστημόνων, μηχανικών και εφευρετών.

Ομοσπονδιακή Δημοκρατία
της Γερμανίας
Bundesrepublik Deutschland

Σημαία

Εθνόσημο
Εθνικό σύνθημα: (Ενότητα, δικαιοσύνη και ελευθερία) - "Einigkeit und Recht und Freiheit"
Η θέση της Γερμανίας (σκούρο πράσινο)
-στην Ευρωπαϊκή ήπειρο (πράσινο και σκούρο γκρι)
-στην Ευρωπαϊκή Ένωση (πράσινο)
και μεγαλύτερη πόλη Βερολίνο
52°31′N 13°24′E / 52.517°N 13.400°E / 52.517; 13.400 (Βερολίνο)
Γερμανική
Ομοσπονδιακή Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία
Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ
Άνγκελα Μέρκελ
Σίγκμαρ Γκάμπριελ
Νομοθετικό σώμα
 • Άνω βουλή
 • Κάτω βουλή
 
Μπούντεσρατ
Μπούντεσταγκ
Ίδρυση
Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Γερμανική Αυτοκρατορία
• Ομοσπονδιακή Δημοκρατία
• Επανένωση
• Ισχύον Σύνταγμα

962

18 Ιανουαρίου 1871

23 Μαΐου 1949

3 Οκτωβρίου 1990
23 Μαΐου 1949, καθιερ. στην ενωμένη Γερμανία το 1990.
 • Σύνολο
 • % Νερό
 • Σύνορα
Ακτογραμμή

357.386[1] km2 (64η)
2,416
3.621 km
2.389 km
Πληθυσμός
 • Εκτίμηση 6-2015 
 • Απογραφή 2011 
 • Πυκνότητα 

81.459.000[2] (17η) 
80.219.695[3]  
227,9 κατ./km2 (59η) 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2016)
 • Κατά κεφαλή 

3.980,282 δισ. $[4]  
48.110 $[4]  
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
 • Ολικό  (2016)
 • Κατά κεφαλή 

3.466,639 δισ. $[4]  
41.902 $[4]  
ΔΑΑ (2015) Αύξηση 0,926[5] () – πολύ υψηλός
Νόμισμα Ευρώ1 (€) (EUR)
 • Θερινή ώρα CET (UTC +1)
(UTC +2)
ISO 3166-1 DE
Internet TLD .de και .eu ως μέλος της ΕΕ
Οδηγούν από δεξιά
Κωδικός κλήσης +49
1 Πριν από το 1999: Γερμανικό Μάρκο

Πίνακας περιεχομένων

ΕτυμολογίαΕπεξεργασία

Η Ελληνική λέξη Γερμανία προέρχεται από την Λατινική Germania, που πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα για τους ανθρώπους ανατολικά του Ρήνου.[11] Ο γερμανικός όρος Deutschland, αρχικά ως diutisciu land ("η Γερμανική γη") αντλείται από την λέξη deutsch, και προέρχεται από την λέξη diutisc, που σημαίνει "δημοφιλής" στα Παλιά Άνω Γερμανικά. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε για να αποσαφηνιστεί η γλώσσα των απλών ανθρώπων από τα Λατινικά. Αυτό με την σειρά του προέρχεται από την Πρωτογερμανική λέξη þiudiskaz, που σημαίνει ''δημοφιλής'' (δείτε επίσης την Λατινοποιημένη μορφή Theodiscus), που προέρχεται από την λέξη þeudō, που κατάγεται από την Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή λέξη tewtéh₂, που σημαίνει "άνθρωποι". Ακόμη, από την λέξη αυτή προέρχεται η λέξη ''Τεύτονες''.[12]

 
Ο Δίσκος της Νέμπρα, δημιουργήθηκε γύρω στο 1600 π.Χ.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Κύριο λήμμα: Γερμανική ιστορία

ΠροϊστορίαΕπεξεργασία

Πριν από περίπου 5.000 χρόνια εμφανίζονται οι πρώτοι οικισμοί στον χώρο της σημερινής Γερμανίας. Η ανακάλυψη στην περιοχή Μάουερ 1 δείχνει ότι οι αρχαίοι άνθρωποι εμφανίστηκαν στην Γερμανία τουλάχιστον 600.000 χρόνια πριν.[13] Τα πρώτα ολοκληρωμένα κυνηγετικά όπλα στον κόσμο ανακαλύφθηκαν σε ένα ανθρακωρυχείο στο Σένινγκεν, όπου βρέθηκαν ξύλινα ακόντια 380,000 ετών.[14] Στην κοιλάδα Νεάντερ ανακαλύφθηκαν τα πρώτα μη-σύγχρονα απολιθώματα ανθρώπων. Το συγκεκριμένο είδος είναι γνωστό ως Νεάντερταλ. Τα απολιθώματα Νεάντερταλ 1 έχουν ηλικία 40,000 ετών. Η παρουσία του σύγχρονου ανθρώπου, σε παρόμοια χρονολογία, έχει βρεθεί σε σπηλιές στην Σουαβιανή Γιούρα κοντά στο Ούλμ. Στα ευρήματα περιλαμβάνεται ένα κόκαλο πουλιού και ελάσματα από ελεφαντόδοντο ηλικίας 42.000 ετών. Είναι τα παλαιότερα μουσικά όργανα που έχουν βρεθεί ποτέ,[15] ενώ ο Άνθρωπος Λιοντάρι της Εποχής των Παγετώνων είναι η παλαιότερη μη αμφισβητούμενη εικαστική τέχνη, και δημιουργήθηκε 40,000 χρόνια πριν.[16] Η Αφροδίτη του Χόχλε Φελς είναι η παλαιότερη μη αμφισβητούμενη ανθρώπινη εικονική τέχνη, και δημιουργήθηκε 35,000 χρόνια πριν.[17] Ο Δίσκος της Νέμπρα είναι ένα αργυρό καλλιτέχνημα που δημιουργήθηκε στην Ευρωπαϊκή Εποχή του Χαλκού, και βρίσκεται σε ένα χώρο κοντά στην Νέμπρα, στην Σαξονία-Άνχαλτ. Είναι μέρος του Προγράμματος της Μνήμης του Κόσμου της Ουνέσκο.[18]

Γερμανικά φύλα και Βασίλειο των ΦράγκωνΕπεξεργασία

Από το 58 π.Χ. και μετά, τα νερά του Ρήνου αποτελούν το φυσικό σύνορο μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και των γερμανικών φύλων. Στα τέλη του 1ου αι. π.Χ. οι Ρωμαίοι δοκιμάζουν να επεκταθούν ανατολικά του ποταμού, στη μεγάλη και σχετικά ανεξερεύνητη περιοχή της Κεντρικής Ευρώπης, τη λεγόμενη Μεγάλη Γερμανία, αλλά η προσπάθεια αποτυγχάνει. Μεταξύ του 1ου και του 6ου αιώνα τα γερμανικά φύλα εξαπλώνονται στην Ευρώπη και αναμειγνύονται με τους Κέλτες. Μεγάλες εκτάσεις των σημερινών ανατολικών κρατιδίων της Γερμανίας παραμένουν μέχρι τα τέλη του Μεσαίωνα πολιτιστικά στον σλαβικό χώρο.

Υπό την ηγεσία του Καρλομάγνου, το Βασίλειο των Φράγκων αγωνίζεται από το 800 και μετά να γίνει πρώτη ευρωπαϊκή δύναμη. Η αυτοκρατορία του όμως δε θα διαρκέσει για πολύ: κατά τη Συνθήκη του Βερντέν, που υπογράφεται στην ομώνυμη πόλη το 843, οι τρεις εγγονοί του Καρλομάγνου διαιρούν το τεράστιο αυτοκρατορικό κράτος του στο γαλλόφωνο Δυτικό Βασίλειο των Φράγκων και το γερμανόφωνο Ανατολικό Βασίλειο των Φράγκων.

Αγία Ρωμαϊκή ΑυτοκρατορίαΕπεξεργασία

Στις 2 Φεβρουαρίου του 962 ο Όθων Α΄ στέφεται στη Ρώμη πρώτος αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους, η οποία όμως με την πάροδο των αιώνων διαιρείται σε πολυάριθμα ανεξάρτητα βασίλεια και ελεύθερες πόλεις (Freie Reichsstadt). Τέλος, μετά τον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-1648), ο οποίος χωρίζει τη δυτική Ευρώπη σε καθολικούς και προτεστάντες, o αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας χάνει τη δύναμή του και παραμένει συμβολική μορφή.

Γερμανική Συνομοσπονδία και Γερμανικό ΡάιχΕπεξεργασία

Το 1806 ο Ναπολέων Βοναπάρτης αναγκάζει τον Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Φραγκίσκο Β΄, να παραιτηθεί. Κατόπιν ενώνει πολλά από τα γερμανικά βασίλεια, στα οποία ενσωματώνει και πολλές ανεξάρτητες (άλλοτε περισσότερες από 80). Το Συνέδριο της Βιέννης συνεχίζει την πολιτική της ένωσης με τελικό αποτέλεσμα την ίδρυση της Γερμανικής Συνομοσπονδίας, η οποία αποτελείται από 38 γερμανικά κράτη. Η ισχυρότερη δύναμη εντός της χαλαρής αυτής συνομοσπονδίας είναι η Αυστρία.

Οι συνεχείς συγκρούσεις μεταξύ της Αυστρίας και της νέας γερμανικής δύναμης της Πρωσίας οδηγούν στον Γερμανο-αυστριακό πόλεμο του 1866. Αφού η Πρωσία νικά την Αυστρία, η Γερμανική Ομοσπονδία διαλύεται. Μετά τον Γάλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1871/72 ιδρύεται η Βόρεια Γερμανική Συνομοσπονδία με πρώτη δύναμη την Πρωσία και δίχως την Αυστρία.

 
Ανακήρυξη του Γερμανικού Ράιχ στο παλάτι των κατειλημμένων Βερσαλλιών στο Παρίσι, 1871. Με τη λευκή ενδυμασία ο Μπίσμαρκ

Το ίδιο έτος οι Γερμανοί ηγεμόνες ανακηρύσσουν στα ανάκτορα των Βερσαλλιών το Γερμανικό Ράιχ (το Ράιχ) και προσφέρουν το στέμμα στον Γουλιέλμο Α΄ της Πρωσίας. O Ότο φον Μπίσμαρκ ονομάζεται καγκελάριος της αυτοκρατορίας.

Στα τέλη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και η γερμανική μοναρχία βρίσκει το τέλος της. Ο Γουλιέλμος Β΄ παραιτείται και το Ράιχ μετατρέπεται σε κοινοβουλευτική δημοκρατία. Με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών οι Γερμανοί χάνουν μεγάλες εκτάσεις (στο σύνολο περίπου 11%) του κράτους τους που περιέρχονται στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Τσεχοσλοβακία, τη Δανία, τη Λιθουανία και την Πολωνία. Επίσης χάνουν όλες τις αποικίες τους και υποχρεώνονται να πληρώνουν αρκετά μεγάλο ετήσιο ποσό επανορθώσεων στις νικητήριες δυνάμεις για περίπου 80 χρόνια.

Δημοκρατία της Βαϊμάρης και Τρίτο ΡάιχΕπεξεργασία

Μετά την πτώση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης η Γερμανία της μορφής του ναζιστικού Τρίτου Ράιχ ακολουθεί από το 1933 αυστηρή επεκτατική πολιτική: το 1938 ο ηγέτης της Γερμανίας, Αδόλφος Χίτλερ, ενσωματώνει την πατρίδα του Αυστρία και εξασφαλίζει με τη συμφωνία του Μονάχου την προσάρτηση της Σουδητίας (περιοχή Γερμανόφωνων της Τσεχοσλοβακίας). Με τη γερμανική επίθεση κατά της Πολωνίας την 1 Σεπτεμβρίου 1939 αρχίζει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο οποίος για τη Γερμανία λήγει στις 8 Μαΐου 1945 με συνθηκολόγηση άνευ όρων. Πριν, στις 30 Απριλίου, ο Χίτλερ αυτοκτονεί, ενώ το 1946 οι επιζώντες πολιτικά και στρατιωτικά κυρίως υπεύθυνοι καταδικάζονται στη δίκη της Νυρεμβέργης. Μετά το τέλος του πολέμου και την πτώση του τρίτου Γερμανικού Ράιχ, οι νικητήριες δυνάμεις ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και η Γαλλία, ιδρύουν στις ζώνες διοίκησης τους νέο δημοκρατικό κράτος, ενώ η ΕΣΣΔ ιδρύει σοσιαλιστικό κράτος. Η Γερμανία χάνει μεγάλα τμήματα της ανατολικής επικράτειάς της, τα οποία αποδίδονται κυρίως στην Πολωνία, ενώ το βόρειο τμήμα της ανατολικής Πρωσίας ενσωματώνεται στην ΕΣΣΔ.


Ανατολική και Δυτική ΓερμανίαΕπεξεργασία

Κύριο λήμμα: Δυτική Γερμανία
 
Η πτώση του τείχους του Βερολίνου επιτάχυνε τη διαδικασία της επανένωσης

Στις 23 Μαΐου 1949 ψηφίζεται το σύνταγμα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Δυτική Γερμανία), η οποία ιδρύεται στις τρεις ζώνες διοίκησης των Συμμαχικών δυνάμεων, Η.Π.Α., Μεγάλης Βρετανίας και Γαλλίας. Η Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (Ανατολική Γερμανία) ιδρύεται στις 7 Οκτωβρίου 1949 στη Σοβιετική ζώνη διοίκησης. Μεγάλες εκτάσεις στα ανατολικά του πρώην Γερμανικού Ράιχ παραχωρούνται στις γειτονικές χώρες. Ο κατοπινός ψυχρός πόλεμος μεταξύ ανατολής και δύσεως χωρίζει την κεντρική Ευρώπη, συμπεριλαμβάνοντας τα δύο γερμανικά κράτη, με το λεγόμενο «σιδηρούν παραπέτασμα» (βλ. Τείχος του Βερολίνου). Στα τέλη της δεκαετίας του '80 η αλλαγή της ηγεσίας της Σοβιετικής Ένωσης οδηγεί σε πολιτική σύγκλισης, σε (ειρηνικές) επαναστάσεις και τελικά στην πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας και των άλλων κρατών μερών του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Με την πτώση του σιδηρού παραπετάσματος στην κεντρική Ευρώπη ανοίγουν και τα σύνορα μεταξύ Δυτικής Γερμανίας και Ανατολικής Γερμανίας. Στις 3 Οκτωβρίου 1990 πραγματοποιείται η προσχώρηση της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Οι νικήτριες Συμμαχικές δυνάμεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αφήνουν τη χώρα, γεγονός που για τη Γερμανία σημαίνει την επαναφορά της ανεξαρτησίας της.

Ενωμένη ΓερμανίαΕπεξεργασία

 
Οι δύο Γερμανίες ενώθηκαν στις 3 Οκτωβρίου του 1990.[19] Από το 1999, το Ράιχσταγκ του Βερολίνου είναι το σημείο συνάντησης της Μπούντεσταγκ.

Η ενωμένη Γερμανία θεωρεί ότι είναι η διευρυμένη συνέχεια της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και όχι κράτος διάδοχος.[20] Σύμφωνα με τον νόμο Βερολίνου/Βόννης, που υιοθετήθηκε το 1994, το Βερολίνο έγινε και πάλι η πρωτεύουσα της ενωμένης Γερμανίας, ενώ η Βόννη είχε το καθεστώς του Μπούντεσταντ (ομοσπονδιακή πόλη) και ήταν η έδρα μερικών ομοσπονδιακών υπουργείων.[21] Η μετατόπιση της κυβέρνησης ολοκληρώθηκε το 1999.[22] Μετά από τις εκλογές του 1998, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ έγινε ο πρώτος Καγκελάριος μίας συμμαχίας με την Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι. Στα κύρια σχέδια των δύο κυβερνήσεων του Σρέντερ περιλαμβανόταν η Agenda 2010, για τον ανασχηματισμό της εργατικής αγοράς, ώστε να γίνει πιο ευέλικτη και να μειωθεί η ανεργία.

ΓεωγραφίαΕπεξεργασία

 
Τοπογραφία της Γερμανίας

Ξεκινώντας από τον βορρά και προχωρώντας προς τον νότο διακρίνονται τέσσερις φυσικές περιοχές που διαφέρουν μεταξύ τους: το Γερμανικό Βαθύπεδο (Norddeutsche Tiefebene), τα Μεσαία Όρη (Mittelgebirge), το Σουηβοβαυαρικό Υψίπεδο (Nördliches Alpenvorland) και οι Γερμανικές Άλπεις (Ostalpen).

Το Γερμανικό Βαθύπεδο κλείνεται στα νότια από τους ορεινούς όγκους της κεντρικής Ευρώπης ενώ στα βόρεια κατεβαίνει προς τις πεδινές λεκάνες που βρέχονται από τη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική Θάλασσα και γενικώς έχει όψη μάλλον ομοιόμορφη.

Τα Μεσαία Όρη δεν έχουν πραγματική μορφολογική ενότητα. Το ίδιο το βόρειο όριο με το βαθύπεδο είναι συχνά ασαφές και μερικές φορές πολύ έντονο με μεγάλες προεξοχές. Στα νότια, στην περιοχή του άνω Δούναβη περίπου, τα Μεσαία Όρη αποτελούν προϊόν πολύπλοκων ορογενετικών και ηπειρογενετικών φαινομένων που ανάγονται στην πρωτογενή εποχή. Ερκύνιες ορογενετικές κινήσεις παραμόρφωσαν έντονα την περιοχή ώστε να καταλήξει σε σειρά πολλών λόφων που σκεπάστηκε πολλές φορές από τα νερά της θάλασσας. Έπειτα από την αλπική ορογένεση, η περιοχή καλύφτηκε από ακανόνιστες οροσειρές που προκάλεσαν τεκτονικές μετατοπίσεις.

Νότια του Δούναβη υψώνεται βαθμιαία το Σουηβοβαυαρικό Υψίπεδο, το οποίο αποτελεί κεντρικό τμήμα της εκτεταμένης περιοχής των υποαλπικών υψωμάτων, που απλώνονται στους πρόποδες των εξωτερικών πλαγιών των Άλπεων, ανάμεσα στη Σαβοΐα και στη λεκάνη της Βιέννης, πλούσια σε βοσκότοπους και δάση κωνοφόρων.

Το γερμανικό τμήμα των Άλπεων αποτελεί στενή λωρίδα μονάχα που αντιστοιχεί στο Βαυαρικό οροπέδιο και τις Βαυαρικές Προάλπεις. Ψηλότερη κορυφή των Γερμανικών Άλπεων και συγχρόνως ολόκληρης της Γερμανίας είναι η Τσούγκσπιτσε στη Βαυαρία, που φτάνει τα 2.962 μ. Η μεγαλύτερη λίμνη είναι η λίμνη της Κωνσταντίας στις Άλπεις.

ΚλίμαΕπεξεργασία

Το μεγαλύτερο τμήμα της χώρας έχει ένα εύκρατο κλίμα με εποχικές διακυμάνσεις, ενώ γενικά επικρατούν υγροί δυτικοί άνεμοι. Το κλίμα επηρρεάζεται από το βόρειο Ατλαντικό ρεύμα, ως βόρεια προέκταση του Ρεύματος του Κόλπου. Αυτά τα θερμά νερά επηρεάζουν τις βόρειες παράκτιες στη Βόρεια Θάλασσα περιοχές, συμπεριλαμβάνοντας τη χερσόνησο της Γιουτλάνδης και τις περιοχές κατά μήκος του Ρήνου, ο οποίος εκβάλλει στη Βόρεια Θάλασσα. Αυτό έχει ως συνέπεια την παρουσία ωκεάνιου κλίματος στις βορειοδυτικές και βόρειες περιοχές, με μέγιστη βροχόπτωση το καλοκαίρι και παρουσία υετού όλο το χρόνο. Οι χειμώνες είναι ήπιοι και τα καλοκαίρια δροσερά, αν και σε ορισμένες περιοχές οι θερμοκρασίες υπερβαίνουν και τους 30 °C για παρατεταμένες περιόδους.

Στα ανατολικά της χώρας το κλίμα είναι περισσότερο ηπειρωτικό, με ψυχρούς χειμώνες και θερμά καλοκαίρια, αλλά και με παρατεταμένες περιόδους ανομβρίας.

Η κεντρική και νότια Γερμανία αποτελούν κλιματικά μεταβατικές περιοχές από μέσο ωκεάνιο κλίμα σε ηπειρωτικό ή ορεινό, ιδιαίτερα προς την περιοχή των Άλπεων. Ακόμα και εδώ όμως, οι καλοκαιρινές θερμοκρασίες είναι πιθανό να υπερβούν και τους 30 °C την καλοκαιρινή περίοδο.

ΠολίτευμαΕπεξεργασία

Το πολίτευμα της Γερμανίας είναι Ομοσπονδιακή Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Αρχηγός του κράτους είναι ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος, ο οποίος είναι ο εγγυητής του πολιτεύματος και εκπροσωπεί το γερμανικό κράτος διεθνώς.[23] Η θητεία του διαρκεί πέντε χρόνια. Αρχηγός της κυβέρνησης είναι ο Καγκελάριος, ο οποίος ασκεί εκτελεστική εξουσία. Σήμερα, Πρόεδρος της Γερμανίας από τις 18 Μαρτίου 2012 είναι ο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ. Καγκελάριος της Γερμανίας είναι η Άνγκελα Μέρκελ.

Σε ομοσπονδιακό επίπεδο υπάρχουν δύο νομοθετικά σώματα: η Ομοσπονδιακή Βουλή (Bundestag) και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο (Bundesrat). Τα μέλη της Ομοσπονδιακής Βουλής εκλέγονται απ' ευθείας από τον λαό σε εθνικό επίπεδο κάθε τέσσερα χρόνια. Αρμοδιότητα της Ομοσπονδιακής Βουλής είναι και η εκλογή του Καγκελάριου.[24] Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο αντιπροσωπεύει τα ομόσπονδα κράτη (Länder) και τα μέλη του ορίζονται από τις κυβερνήσεις αυτών.[25]

Σημερινή ΚυβέρνησηΕπεξεργασία

Τα υπουργεία και οι αρμόδιοι υπουργοί της Γερμανίας είναι οι εξής:

Καγκελάριος: Άνγκελα Μέρκελ

Υπουργείο Οικονομικών: Βόλφγκανγκ Σόιμπλε 

Υπουργείο Παιδείας και Έρευνας: Γιοχάνα Βάνκα

Υπουργείο Άμυνας: Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν 

Υπουργείο Εσωτερικών: Ντε Μεζιέρ 

Υπουργείο Υγείας: Χέρμαν Γκρέχε

Υπουργείο Καγκελαρίας: Πέτερ Αλτμάιερ 

Υπουργείο Οικονομίας και Ενέργειας : Ζίγκμαρ Γκάμπριελ

Υπουργείο Εξωτερικών: Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ

Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: Αντρέα Νάλες

Υπουργείο Περιβάλλοντος: Μπάρμπαρα Χέντρικς

Υπουργείο Δικαιοσύνης και Προστασίας του Καταναλωτή: Χάικο Μάας

Υπουργείο Οικογένειας: Μανουέλα Σβέσιγκ 

Υπουργείο Συγκοινωνιών και Ψηφιακών Υποδομών: Αλεξάντερ Ντόμπριντ 

Υπουργείο Αναπτυξιακής και Οικονομικής Συνεργασίας: Γκερντ Μούλερ

Υπουργείο Διατροφής και Γεωργίας: Χανς-Πέτερ Φρίντριχ [26]

Προεδρική εκλογή 2013Επεξεργασία

Έπειτα από την παραίτηση του Κρίστιαν Βουλφ, ο Γιόαχιμ Γκάουκ εξελέγη Πρόεδρος από το Κοινοβούλιο με 991 ψήφους από συνολικά 1228, ως υποψήφιος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης, της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης, του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος και του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.[27]

ΚόμματαΕπεξεργασία

Στη μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας κυριαρχούν δύο κόμματα: το Χριστιανοδημοκρατικό (CDU) και το Σοσιαλδημοκρατικό (SPD). Καθώς το εκλογικό σύστημα ευνοεί τη δημιουργία συνασπισμών, άλλα μικρότερα κόμματα έχουν κατά καιρούς συμμετάσχει στην κυβέρνηση. Σήμερα εκτός των CDU/CSU και SPD στην Ομοσπονδιακή Βουλή μετέχουν το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP), Η Αριστερά (Die Linke) και η Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι (Bündnis 90/Die Grünen).[28]

Στις εκλογές του 2005 το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν περίπου ισόπαλο για τα δύο μεγάλα κόμματα, με βραχεία κεφαλή του CDU. Έτσι σχηματίστηκε κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού με Καγκελάριο την αρχηγό των χριστιανοδημοκρατών Άνγκελα Μέρκελ. Στις εκλογές του 2009 πρώτα κόμμα αναδείχτηκαν και πάλι οι χριστιανοδημοκράτες. Η Άνγκελα Μέρκελ αναμένεται να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με τους ελεύθερους δημοκράτες που ενίσχυσαν σημαντικά τα ποσοστά τους.[29]

Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν το Σεπτέμβριο του 2013.

Διοικητική διαίρεσηΕπεξεργασία

 
Κρατίδια της Γερμανίας

Η Γερμανία διαιρείται σε δεκαέξι ομόσπονδα κράτη, τα λεγόμενα Bundesländer (στον ενικό Bundesland). Το κάθε ομόσπονδο κράτος έχει τη δική του κυβέρνηση και το δικό του κοινοβούλιο, καθώς και τα δικά του σύμβολα (σημαία, εθνόσημο). Ορισμένα μάλιστα έχουν το δικό τους εθνικό ύμνο, όπως π.χ. η Βαυαρία. Ο αρχηγός του κάθε κράτους κατέχει τον τίτλο του πρωθυπουργού (γερμαν. Ministerpräsident).

Από τα δεκαέξι ομόσπονδα κράτη, τα τρία αποτελούν κράτη-πόλεις. Αυτά είναι: η πρωτεύουσα Βερολίνο, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη και κύριο λιμάνι της χώρας Αμβούργο, καθώς και η Βρέμη. Οι δύο τελευταίες πόλεις έχουν μακρά παράδοση αυτονομίας, που χρονολογείται από τα ύστερα μεσαιωνικά έτη, όταν αμφότερες αποτελούσαν μέλη της Χανσεατικής Ένωσης.

Τα υπόλοιπα δεκατρία κράτη είτε αποτελούν την ιστορική συνέχεια ανεξαρτήτων γερμανικών κρατών πριν από την ένωση του 1871 (όπως π.χ. η Βαυαρία, η Έσση) είτε δημιουργήθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (όπως η Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, η Κάτω Σαξονία). Μετά την επανένωση του 1990, δημιουργήθηκαν πέντε νέα ομόσπονδα κράτη από τα εδάφη της Ανατολικής Γερμανίας, των οποίων οι ονομασίες αντιστοιχούν είτε σε ιστορικά κράτη προ του 1871 (π.χ. η Σαξονία) είτε σε ιστορικές περιοχές (π.χ. το Βρανδεμβούργο). Τα μεγάλα σε πληθυσμό ομόσπονδα κράτη υποδιαιρούνται σε μικρότερες διοικητικές ενότητες, αντιστοίχων των ελληνικών νομών.

 
Κρατίδια της Γερμανίας
Στα ελληνικά Στα γερμανικά
Ομόσπονδο κρατίδιο Πρωτεύουσα Bundesland Hauptstadt
1 Βάδη-Βυρτεμβέργη Στουτγκάρδη Baden-Württemberg Stuttgart
2 Βαυαρία Μόναχο (Freistaat) Bayern München
3 Βερολίνο Βερολίνο Berlin Berlin
4 Βρανδεμβούργο Πότσνταμ Brandenburg Potsdam
5 Βρέμη Βρέμη (Freie Hansestadt) Bremen Bremen
6 Αμβούργο Αμβούργο (Freie und Hansestadt) Hamburg Hamburg
7 Έσση Βισμπάντεν Hessen Wiesbaden
8 Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία Σβερίν Mecklenburg-Vorpommern Schwerin
9 Κάτω Σαξονία Ανόβερο Niedersachsen Hannover
10 Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία Ντίσελντορφ Nordrhein-Westfalen Düsseldorf
11 Ρηνανία-Παλατινάτο Μάιντς Rheinland-Pfalz Mainz
12 Σάαρλαντ Σααρμπρύκεν Saarland Saarbrücken
13 Σαξονία Δρέσδη (Freistaat) Sachsen Dresden
14 Σαξονία-Άνχαλτ Μαγδεβούργο Sachsen-Anhalt Magdeburg
15 Σλέσβιχ-Χολστάιν Κίελο Schleswig-Holstein Kiel
16 Θουριγγία Ερφούρτη (Freistaat) Thüringen Erfurt

ΠόλειςΕπεξεργασία

 
Σύγχρονη άποψη του κέντρου του Βερολίνου από τα δυτικά προς τα ανατολικά, με την Πύλη του Βρανδεμβούργου και το κτηριακό συγκρότημα του Ράιχσταγκ σε πρώτο πλάνο.

Οι οκτώ μεγαλύτερες σε πληθυσμό πόλεις της Γερμανίας (χωρίς τις μητροπολιτικές τους περιοχές, 26 Δεκεμβρίου 2010):

  1. Βερολίνο με 3.459.218 κάτοικους
  2. Αμβούργο με 1.786.278 κάτοικους
  3. Μόναχο με 1.330.440 κάτοικους
  4. Κολωνία με 998.105 κάτοικους
  5. Φρανκφούρτη με 671.927 κάτοικους
  6. Στουτγκάρδη με 601.646 κάτοικους
  7. Ντίσελντορφ με 586.217 κάτοικους
  8. Ντόρτμουντ με 581.308 κάτοικους


ΟικονομίαΕπεξεργασία

 
Οικονομικό και συγκοινωνιακό κέντρο της Γερμανίας είναι η Φρανκφούρτη

Η οικονομία της Γερμανίας βασίζεται κυρίως στον βιομηχανικό τομέα και στον τομέα παροχής υπηρεσιών. Ενώ μεγάλες εκτάσεις της χώρας καταλαμβάνονται από αγροτικές καλλιέργειες, μόνο το 2-3% του πληθυσμού ασχολείται με τον τομέα αυτό, λόγω της μηχανοποίησης των καλλιεργειών. Με ΑΕΠ 2.714.418 εκατομμυρίων δολαρίων (2005), η Γερμανία αποτελεί την μεγαλύτερη εθνική οικονομία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την τρίτη μεγαλύτερη παγκοσμίως. Εκτός αυτού, ήταν η μεγαλύτερη εξαγωγός χώρα του κόσμου από το 2003 έως το 2008. Το 2011 παραμένει ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας.

Όσον αφορά το βιοτικό επίπεδο, η Γερμανία είναι, βάσει Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης (Human Development Index), 19η στον κόσμο, ενώ η World Bank Group εκτιμά την ευημερία ανά κάτοικο ως την 5η μεγαλύτερη στον κόσμο, μετά από Ελβετία, Δανία, Σουηδία και ΗΠΑ. Το υψηλό βιοτικό επίπεδο συνοδεύεται με ιδιαιτερα χαμηλή φοροδιαφυγή και χαμηλό επίπεδο διαφθοράς.

Ως προς την οικονομική ανάπτυξη υπάρχουν μεγάλες τοπικές διαφορές, ο νότος τις Γερμανίας με τα κρατίδια Βάδη-Βυρτεμβέργη, Βαυαρία και Έσση θεωρείται πλουσιότερος από τον βορρά. Η οικονομία του νότου στηριζόταν το πλείστον σε μικρότερες βιομηχανίες από περισσότερους τομείς.

ΤουρισμόςΕπεξεργασία

Η Γερμανία είναι η έβδομη πιο επισκεπτόμενη χώρα στον κόσμο,[30] με 407 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις κατά την διάρκεια του 2012.[31] Αυτός ο αριθμός περιλαμβάνει 68.83 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις από ξένους επισκέπτες. Το 2012, πάνω από 30.4 εκατομμύρια διεθνείς τουρίστες έφτασαν στην Γερμανία. Το Βερολίνο είναι η τρίτος μεγαλύτερος σε επισκέψεις προορισμός της Ευρώπης.[32] Επιπροσθέτως, πάνω από 30% των Γερμανών περνούν τις διακοπές τους στην χώρα τους, και ο πιο δημοφιλής εγχώριος προορισμός είναι το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Τα εγχώρια και διεθνή ταξίδια και τουρισμός συνεισφέρει κατά 43.2 δισεκατομμύρια ευρώ στο Γερμανικό ΑΕΠ. Επίσης, η τουριστική βιομηχανία αποτελεί το 4.5% του Γερμανικού ΑΕΠ και παρέχει 2 εκατομμύρια θέσεις εργασίας (το 4.8% της συνολικής απασχόλησης).[33][34][35]

Στα πιο δημοφιλή ορόσημα της Γερμανίας περιλαμβάνεται το Κάστρο Νόισβανσταϊν, ο Καθεδρικός Ναός της Κολωνίας, η Μπούντεσταγκ, το Χοφμπρεουχάους στο Μόναχο, το Κάστρο της Χαϊδελβέργης, το Τσβίνγκερ στην Δρέσδη, ο Τηλεοπτικός πύργος στο Βερολίνο και ο Καθεδρικός Ναός του Άαχεν. Το Europa-Park κοντά στο Φράιμπουργκ είναι το δεύτερο μεγαλύτερο θεματικό πάρκο της Ευρώπης, με βάση τις επισκέψεις..[36]

ΜεταφορέςΕπεξεργασία

 
ICE τρίτης γενεάς

Ως πυκνοκατοικημένη χώρα σε κεντρική τοποθεσία στην Ευρώπη και με ανεπτυγμένη οικονομία, η Γερμανία διαθέτει πυκνό δίκτυο και υποδομή μεταφορών. Σημαντικότερο λιμάνι της χώρας είναι το Αμβούργο, ενώ ναυσιπλοΐα γίνεται και στους ποταμούς, το πλείστον για την μεταφορά βαριών εμπορευμάτων. Το μεγαλύτερο αεροδρόμιο είναι το διεθνές αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης, που είναι και το κέντρο για ταξίδια στο εξωτερικό. Ταξίδια στο εσωτερικό γίνονται συνήθως με τραίνα της εταιρίας Deutsche Bahn, εκ τον οποίων τα ICE είναι τα τραίνα υψηλής ταχύτητας. Λεωφορεία υπάρχουν μόνο στον εκδρομικό τομέα ή σε διαδρομές ελάχιστης κίνησης.

Η χώρα καλύπτεται από πυκνό δίκτυο αυτοκινητοδρόμων (Autobahn) υψηλής ποιότητας και με άψογη σήμανση. Η οδήγηση για οικολογικούς λόγους δεν είναι πρώτη προτίμηση [εκκρεμεί παραπομπή], δημοφιλής παραμένει σε αυτές της καθημερινές διαδρομές που οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι ακριβές ή δεν εξυπηρετούν. Μια πολιτική των δήμων για την βελτίωση του κλίματος είναι η ελάττωση των θέσεων στάθμευσης στα κέντρα και στις γειτονιές. Μέχρι σήμερα όμως το αυτοκίνητο έχει ισχυρή θέση λόγω της παρούσιας σημαντικών αυτοκινητοβιομηχανιών, που αποτελούν και παράγοντα θέσεων εργασίας.

ΔημογραφίαΕπεξεργασία

Με 81.459.000 κατοίκους,[2] η Γερμανία είναι η μεγαλύτερη πληθυσμιακά χώρα της Ευρώπης. Ο ρυθμός γεννήσεων είναι όμως ένας από τους χαμηλότερους στην ήπειρο, ενώ στατιστικά αντιστοιχούν 1,41 παιδιά ανά γυναίκα. Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού είναι αρνητικός, με τελευταία εκτίμηση -0,05% σε ετήσια βάση, και διατηρείται σε αυτό το επίπεδο αποκλειστικά από το μεταναστευτικό ρεύμα και τους μετανάστες που ζουν εκεί. Σε άλλη περίπτωση, ο πληθυσμός της χώρας θα μειωνόταν με ρυθμό 0,9% το χρόνο.

Η πλειονότητα των κατοίκων, περίπου 68 εκατομμύρια (82%), είναι Γερμανικής καταγωγής, ενώ συνολικά περίπου 75 εκατομμύρια έχουν την γερμανική υπηκοότητα. Περίπου 15 εκατομμύρια κάτοικοι είναι ξένης καταγωγής, ενώ 8 εκατομμύρια έχουν ξένες υπηκοότητες. Οι μεγαλύτερες ομάδες μεταναστών προέρχονται κυρίως από χώρες της ανατολικής Ευρώπης, έχοντας γερμανική καταγωγή, όπως Ρώσοι και Πολωνοί. Επίσης, μεγάλο τμήμα προέρχεται από χώρες της Ασίας, όπως Τούρκοι, Κούρδοι, Ιρανοί και Άραβες. Το υπόλοιπο ποσοστό των μεταναστών προέρχεται από χώρες της νότιας Ευρώπης, όπως την Ιταλία, τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, τη Σλοβενία, τη Σερβία, την Αλβανία και την Ελλάδα. Τέλος, μικρό ποσοστό προέρχεται από χώρες της Αφρικής.

Σημαντικές πληθυσμιακές ομάδες με πλήρη ή μερική γερμανική καταγωγή, καταγράφονται στις ΗΠΑ (περίπου 50 εκατ.), στη Βραζιλία (περίπου 5 εκατ.), και στον Καναδά (περίπου 3 εκατ.).

Το προσδόκιμο ζωής (2015), στο σύνολο του πληθυσμού είναι 80,57 έτη, 78,26 χρόνια για τους άνδρες και 83 για τις γυναίκες.[37]

Μεγάλο μέρος του πληθυσμού συγκεντρώνεται σε μεγάλα αστικά συγκροτήματα, όπως το Βερολίνο, το Αμβούργο, το Μόναχο, η Κολονία, η Φρανκφούρτη και η Στουτγκάρδη. Παράλληλα, η επαρχία της χώρας είναι αρκετά πυκνοκατοικημένη, με μικρές πόλεις, κωμοπόλεις, αλλά και μεγάλα χωριά, σε όλη την έκτασή της. Μεγάλη αστική συγχώνευση καταγράφεται στην περιοχή του Ρήνου στο Ρουρ, στο ομόσπονδο κρατίδιο της Βόρεια Ρηνανίας-Βεστφαλίας, όπου περίπου 12 εκατ. κατοικούν στις γειτονικές πόλεις του Ντίσελντορφ, της Κολονίας, του Έσσεν, του Ντόρτμουντ, του Ντούισμπουργκ και του Μπόχουμ.

ΘρησκείαΕπεξεργασία

Ο χριστιανισμός είναι η επικρατέστερη θρησκεία στη Γερμανία, με περίπου 53 εκατομμύρια πιστούς, σχεδόν το 64% του συνολικού πληθυσμού. Συγκεκριμένα, το 32,3% (περίπου 27 εκατ.) είναι προτεστάντες που ανήκουν κυρίως στην Ευαγγελική Εκκλησία, και το υπόλοιπο 31% (περίπου 26 εκατ.) καθολικοί. Επίσης, υπάρχουν μειονότητες ορθοδόξων, κοπτών και άλλων χριστιανικών δογμάτων. Οι ορθόδοξοι κυρίως προέρχονται από τη Σερβία και την Ελλάδα. Οι προτεστάντες καταγράφονται στη βόρεια και την ανατολική Γερμανία, ενώ οι καθολικοί κυριαρχούν στο νότο και τα δυτικά της χώρας. Επίσης, υπάρχουν 164.885 Μάρτυρες του Ιεχωβά[38] και 38.992 Μορμόνοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών[39]. Ο μέχρι την 28 Φεβρουαρίου 2013 προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ' έχει γεννηθεί στη Βαυαρία.

Το Ισλάμ και ο μωαμεθανισμός αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη θρησκευτική κοινότητα της χώρας, με σχεδόν 4,5 εκατ. πιστούς, που αναλογούν περίπου στο 5% του συνολικού πληθυσμού. Οι περισσότεροι προέρχονται από μεταναστευτικά ρεύματα, ενώ κυριαρχούν οι Σουνίτες και οι Αλεβίτες, προερχόμενοι από την Τουρκία. Επίσης, καταγράφεται μικρός αριθμός Σιιτών.

Ο Βουδισμός και οι Εβραίοι έχουν περίπου 200.000 πιστούς (0,25%), ενώ ο Ινδουισμός και οι Σιχ ακολουθούν με μικρότερα ποσοστά. Σχεδόν το 50% των βουδιστών στη Γερμανία είναι μετανάστες από χώρες της Ασίας. Επίσης, η Γερμανία έχει τον τρίτο μεγαλύτερο πληθυσμό Εβραίων στην Ευρώπη, μετά τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία, ενώ πόλεις με σημαντική εβραϊκή παρουσία είναι το Βερολίνο, η Φρανκφούρτη και το Μόναχο.

Το ποσοστό του μη θρησκευόμενου πληθυσμού, που περιλαμβάνει άθεους και αγνωστικιστές, ανέρχεται περίπου στο 30% του συνολικού πληθυσμού, ενώ γεωγραφικά καταγράφεται ιδιαίτερα στα πρώην κρατίδια της Ανατολικής Γερμανίας, καθώς και σε μεγάλες αστικές περιοχές. Σύμφωνα με έρευνα του 2005 για το Ευρωβαρόμετρο, το 47% των πολιτών της Γερμανίας συμφωνούν με τη φράση "Πιστεύω ότι υπάρχει Θεός", ενώ το 25% συμφωνεί με τη φράση "Πιστεύω ότι υπάρχει ένα είδος πνευματικής δύναμης", και άλλο ένα 25% αναφέρει ότι "Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποιο είδος πνευματικής δύναμης ή Θεού".

ΓλώσσαΕπεξεργασία

Τα Γερμανικά αποτελούν την επίσημη και κυρίαρχη γλώσσα στη Γερμανία. Είναι μία από τις 24 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μία από τις τρεις γλώσσες εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μαζί με τα Γαλλικά και τα Αγγλικά. Αναγνωρισμένες γλωσσικές μειονότητες στη Γερμανία αποτελούν τα Δανικά, τα Σορβικά, τα Ρωμανικά και τα Φριζικά, ενώ η πιο διαδεδομένες γλώσσες ανάμεσα στους μετανάστες είναι τα Τουρκικά, τα Πολωνικά, τα Ρώσικα, και διάφορες Βαλκανικές γλώσσες.

Η επίσημη Γερμανική γλώσσα ανήκει στην οικογένεια των δυτικών γερμανικών γλωσσών, ενώ κατατάσσεται και συγγενεύει με τα Αγγλικά, τα Ολλανδικά, αλλά και τις Φριζικές γλώσσες. Σε μικρότερο βαθμό συνδέεται επίσης με την οικογένεια των ανατολικών και βόρειων (σήμερα εκλειπουσών) γερμανικών γλωσσών. Το μεγαλύτερο μέρος του λεξιλογίου της προέρχεται από τον γερμανικό κλάδο των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, ενώ μικρά τμήματά του κατάγονται από τα Λατινικά και τα Ελληνικά, καθώς και τα Γαλλικά και τα σύγχρονα Αγγλικά. Η γραφή γίνεται με τη χρήση του Λατινικού αλφαβήτου, το οποίο έχει 26 χαρακτήρες, με την προσθήκη τριών φωνηέντων με διπλή άνω στίξη, γνωστή ως Ούμλαουτερν (Umlautern), των ä, ö, και ü, και του χαρακτήρα Εστσέτ (Eszett), ß, ορθογραφική παραλλαγή του ss (προφορά: [s]) όταν ακολουθεί μακρά φωνήεντα και διφθόγγους.

Διάφορες διάλεκτοι της γλώσσας καταγράφονται ως ποικιλίες, με κύριο άξονα παραδοσιακά τοπικές ιδιαιτερότητες στο λόγο, προερχόμενες από ιστορικά διαφορετικά γερμανικά φύλα. Ορισμένες από αυτές είναι δυσνόητες για όσους γνωρίζουν μόνο τα επίσημα Γερμανικά, καθώς διαφέρουν στο λεξιλόγιο, την προφορά, αλλά και τη σύνταξη.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η Γερμανική γλώσσα ομιλείται από περίπου 100 εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά σχεδόν 80 εκατομμύρια μη Γερμανόφωνους. Αποτελεί την κύρια γλώσσα για περίπου 90 εκατομμύρια κατοίκων (18%) της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα, τα Γερμανικά αποτελούν επίσημη γλώσσα στην Αυστρία, την Ελβετία, το Λουξεμβούργο και το Βέλγιο, ενώ γερμανόφωνοι κάτοικοι υπάρχουν στην Ολλανδία, στην Δανία, στην Τσεχία, την Πολωνία, την Ουγγαρία και τη Λιθουανία.

ΠολιτισμόςΕπεξεργασία

Γ. Σ. Μπαχ Λ. β. Μπετόβεν Ρ. Βάγκνερ


Από τη Γερμανία κατάγονταν σπουδαίοι δημιουργοί σε όλο το φάσμα των τεχνών και των επιστημών από την Αναγέννηση έως και τις μέρες μας μεταξύ των οποίων οι: Ντύρερ, Χολμπάιν, Ρούμπενς (ζωγραφική), Γκαίτε, Τόμας Μαν (λογοτεχνία), Χέγκελ, Καντ, Νίτσε, Σοπενάουερ (φιλοσοφία),Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς, Καρλ Φρίντριχ Γκάους, Μπέρναρντ Ρίμαν, Γκέοργκ Κάντορ, Ντάβιντ Χίλμπερτ, Φέλιξ Κλάιν, Χέρμαν Σβαρτς (Μαθηματικά) κ.α.

Σημαντικότατη υπήρξε η συμβολή των Γερμανών καλλιτέχνών στο χώρο της κλασικής μουσικής με κύριους εκπροσώπους τους Μπετόβεν, Μπαχ, Στράους, Βάγκνερ, Μπραμς και Μέντελσον.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Επίσημη εκτίμηση έκτασης
  2. 2,0 2,1 Επίσημη εκτίμηση
  3. Απογραφή 2011
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 «Γερμανία». ΔΝΤ. Απρίλιος 2017. https://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2017/01/weodata/weorept.aspx?sy=2016&ey=2016&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=.&br=1&pr1.x=86&pr1.y=14&c=134&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC&grp=0&a=. Ανακτήθηκε στις 09-05-2017. 
  5. «Human Development Report 2016». HDRO (Human Development Report Office). http://hdr.undp.org/en/2016-report. Ανακτήθηκε στις 7-4-2017. 
  6. «Germany Top Migration Land After U.S. in New OECD Ranking». Bloomberg. 20 May 2014. https://www.bloomberg.com/news/articles/2014-05-20/immigration-boom-propels-germany-past-u-k-in-new-oecd-ranking. Ανακτήθηκε στις 29 August 2014. 
  7. «Trends in International Migrant Stock: The 2015 Revision». United Nations Department of Economic and Social Affairs, Population Division. 2015. http://www.un.org/en/development/desa/population/migration/data/estimates2/estimates15.shtml. 
  8. The Latin name Sacrum Imperium (Holy Empire) is documented as far back as 1157. The Latin name Sacrum Romanum Imperium (Holy Roman Empire) was first documented in 1254. The full name "Holy Roman Empire of the German Nation" (Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation, short HRR) dates back to the 15th century. Zippelius, Reinhold (2006) [1994] (στα German). Kleine deutsche Verfassungsgeschichte: vom frühen Mittelalter bis zur Gegenwart [Brief German Constitutional History: from the Early Middle Ages to the Present] (7th έκδοση). Beck, σελ. 25. ISBN 978-3-406-47638-9. 
  9. The Lost German East. https://books.google.com/books?id=ySLyE6YJEn0C&pg=PA52. 
  10. «How US students get a university degree for free in Germany». BBC. 3 June 2015. http://www.bbc.com/news/magazine-32821678. Ανακτήθηκε στις 13 November 2015. 
  11. Schulze, Hagen (1998). Germany: A New History. Harvard University Press, σελ. 4. ISBN 0-674-80688-3. 
  12. Lloyd, Albert L.. Lühr, Rosemarie. Springer, Otto (1998) (στα German). Etymologisches Wörterbuch des Althochdeutschen, Band II. Vandenhoeck & Ruprecht, σελ. 699–704. ISBN 3-525-20768-9. https://books.google.com/books?id=iKfYGNwwNVIC&pg=PA523.  (for diutisc) Lloyd, Albert L.. Lühr, Rosemarie. Springer, Otto (1998) (στα German). Etymologisches Wörterbuch des Althochdeutschen, Band II. Vandenhoeck & Ruprecht, σελ. 685–686. ISBN 3-525-20768-9. https://books.google.com/books?id=iKfYGNwwNVIC&pg=PA516.  (for diot)
  13. «Radiometric dating of the type-site for Homo heidelbergensis at Mauer, Germany». PNAS 107: 19726–19730. 27 August 2010. doi:10.1073/pnas.1012722107. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 January 2015. https://web.archive.org/web/20150101005057/http://www.pnas.org/content/107/46/19726.full. Ανακτήθηκε στις 27 August 2010. 
  14. «World's Oldest Spears». archive.archaeology.org. 3 May 1997. http://archive.archaeology.org/9705/newsbriefs/spears.html. Ανακτήθηκε στις 27 August 2010. 
  15. «Earliest music instruments found». BBC. 25 May 2012. http://www.bbc.co.uk/news/science-environment-18196349. Ανακτήθηκε στις 25 May 2012. 
  16. «Ice Age Lion Man is world's earliest figurative sculpture». The Art Newspaper. 31 January 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 February 2015. https://web.archive.org/web/20150215162121/http://www.theartnewspaper.com/articles/Ice-Age-iLion-Mani-is-worlds-earliest-figurative-sculpture/28595. Ανακτήθηκε στις 31 January 2013. 
  17. «The Venus of Hohle Fels». donsmaps.com. 14 May 2009. http://donsmaps.com/hohlefelsvenus.html. Ανακτήθηκε στις 14 May 2009. 
  18. «Nebra Sky Disc». Unesco memory of the World. 2013. http://www.unesco.org/new/en/communication-and-information/flagship-project-activities/memory-of-the-world/register/full-list-of-registered-heritage/registered-heritage-page-6/nebra-sky-disc/. 
  19. Vertrag zwischen der Bundesrepublik Deutschland und der Deutschen Demokratischen Republik über die Herstellung der Einheit Deutschlands (Einigungsvertrag) Unification Treaty signed by the Federal Republic of Germany and the German Democratic Republic in Berlin on 31 August 1990 (official text, in German).
  20. «Vertrag zwischen der Bundesrepublik Deutschland und der Deutschen Demokratischen Republik über die Herstellung der Einheit Deutschlands (Einigungsvertrag) Art 11 Verträge der Bundesrepublik Deutschland» (στα German). Bundesministerium für Justiz und Verbraucherschutz. http://www.gesetze-im-internet.de/einigvtr/art_11.html. Ανακτήθηκε στις 15 May 2015. 
  21. «Gesetz zur Umsetzung des Beschlusses des Deutschen Bundestages vom 20. Juni 1991 zur Vollendung der Einheit Deutschlands [Law on the Implementation of the Beschlusses des Deutschen Bundestages vom 20. Juni 1991 zur Vollendung der Einheit Deutschlands]» (στα German). Bundesministerium der Justiz. 26 April 1994. https://www.gesetze-im-internet.de/bundesrecht/berlin_bonng/gesamt.pdf. Ανακτήθηκε στις 22 June 2016. 
  22. «Brennpunkt: Hauptstadt-Umzug» (στα German). Focus. 12 April 1999. http://www.focus.de/panorama/boulevard/brennpunkt-hauptstadt-umzug_aid_175751.html. Ανακτήθηκε στις 19 March 2011. 
  23. Der Bundespräsident / Constitutional Basis www.bundespraesident.de (Αγγλικά)
  24. German Bundestag > Function and role www.bundestag.de (Αγγλικά)
  25. Bundesrat members www.bundesrat.de (Αγγλικά)
  26. «Ανακοινώθηκε η νέα κυβέρνηση της Γερμανίας – Αμετακίνητος ο Σόιμπλε, μπαίνει στην κυβέρνηση και ο Άσμουσεν». http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=257811&catid=7. 
  27. Entscheidung in Berlin, Der Spiegel, 18-3-2012
  28. Members of the German Bundestag by parliamentary group www.bundestag.de
  29. «Αποχή και Φιλελεύθεροι, οι μεγάλοι νικητές». Ελευθεροτυπία. 28 Σεπτεμβρίου 2009. http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=28/09/2009&id=86562. Ανακτήθηκε στις 30-09-2009. 
  30. «Interim Update». UNWTO World Tourism Barometer (UNWTO). April 2011. http://www.unwto.org/facts/eng/pdf/barometer/UNWTO_Barom11_iu_april_excerpt.pdf. Ανακτήθηκε στις 26 June 2011. 
  31. Zahlen Daten Fakten 2012 (in German), German National Tourist Board
  32. «Tourism Highlights 2014 edition». UNWTO. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 February 2015. https://web.archive.org/web/20150214004935/http://dtxtq4w60xqpw.cloudfront.net/sites/all/files/pdf/unwto_highlights14_en.pdf. Ανακτήθηκε στις 26 March 2015. 
  33. «2013 Travel & Tourism Economic Impact Report Germany». WTTC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 December 2013. https://web.archive.org/web/20131203001157/http://wttc.org/site_media/uploads/downloads/germany2013_1.pdf. Ανακτήθηκε στις 26 November 2013. 
  34. (Γερμανικά) Nortrud G. Schrammel-Schäl, Karl Kessler, Paul-Georg Custodis, Kreisverwaltung des Westerwaldkreises in Montabaur. Fachwerk im Westerwald: Landschaftsmuseum Westerwald, Hachenburg, Ausstellung vom 11. September 1987 bis 30. April 1988. Landschaftsmuseum Westerwald: 1987. ISBN 978-3-921548-37-0.
  35. Heinrich Edel: 1928. Die Fachwerkhäuser der Stadt Braunschweig: ein kunst und kulturhistorisches Bild. Druckerei Appelhaus, 1928
  36. «Top Tourist Attractions of Germany». Germany.Travel, official site. http://www.germany.travel/en/towns-cities-culture/top-100/germany-travel-attractions.html. Ανακτήθηκε στις 12 December 2014. 
  37. CIA World Fact Book
  38. Βιβλίο Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2014, Watch Tower Bible And Tract Society of Pennsylvania, σελ. 178
  39. "Facts and Statistics", mormonnewsroom.org

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

 
Το Βικιλεξικό έχει σχετικό λήμμα:
 
Στα Βικιφθέγματα υπάρχει υλικό σχετικό με το λήμμα:
 
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
 
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
 
Στα Βικιταξίδια υπάρχουν ταξιδιωτικές οδηγίες για τoν προορισμό