Συντεταγμένες: 37°00′N 43°00′E / 37.00°N 43.00°E / 37.00; 43.00

Κουρδιστάν ονομάζεται μια γεωγραφική έκταση της Ασιατικής ηπείρου στην οποίαν κατοικούν κυρίως Κούρδοι.Η περιοχή αυτή βρίσκεται μεταξύ της Τουρκίας, του Ιράκ, της Συρίας και του Ιράν.

Κουρδιστάν
Flag of Kurdistan.svg
Σημαία
Kurdish-inhabited area by CIA (1992).jpg Υποθετικός χάρτης του Κουρδιστάν βάσει της κατανομής κουρδικών πληθυσμών
Γεωγραφική υπαγωγήΜέση Ανατολή
ΓλώσσεςΚουρδική γλώσσα
Έκταση440 000 km²
Πληθυσμός28 000 000 (2014)
Γεωγραφικές συντεταγμένες37°0′0″N 43°0′0″E

Το γεωγραφικό πλαίσιοΕπεξεργασία

Σε γενικές γραμμές, η ονομασία Κουρδιστάν μπορεί να δοθεί στην περιοχή που περιλαμβάνει μέρος του οροπεδίου του μικρασιατικού Ταύρου, κυρίως γύρω από τη λίμνη Βαν. Συνεχίζεται γύρω από τη λίμνη Ουρμία, δυτικά του Ευφράτη ως τις περιοχές που αρδεύονται από τους ποταμούς Μικρός και Μεγάλος Ζαπ. Προς το βορρά, φτάνει ως το λεκανοπέδιο του Άραξου, στον Καύκασο. Περιλαμβάνει, λοιπόν, τα βιλαέτια Βαν και Μπιτλίς, μέρος από τα βιλαέτια Ντιγιαρμπακίρ και Μαμουρέτ-ουλ-Αζίζ και το σαντζάκι Ντέρσιμ, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Τουρκίας ως το 1923. Περιλαμβάνει, επίσης, την ιρανική επαρχία Κουρδιστάν και μισή από την επαρχία Αζερμπαϊτζάν. Συνολικά, εκτείνεται από πλάτος 33° - 39° βόρειο και μήκος 37° - 48° ανατολικό με μήκος περίπου 1.200 χλμ., πλάτος 400 χλμ. και συνολική έκταση περίπου 500.000 τ.χ. Το μεγαλύτερο μέρος του Κουρδιστάν ανήκει σήμερα στην τουρκική επικράτεια και συνιστά αυτό που αποκαλείται βόρειο Κουρδιστάν. Στα δυτικά ορίζεται από την πόλη Μαράς και την περιοχή Κότσγκιρι και φτάνει ανατολικά ως την Ουρμία λίμνη ή Ουρμίγιε. Το νότιο Κουρδιστάν είναι διαμελισμένο ανάμεσα σε Συρία, Ιράκ και Ιράν (Ιρανικό Κουρδιστάν) και εκτείνεται δυτικά από τη Μοσούλη έως το Μπιζάρ ανατολικά.

Είναι μια περιοχή που καλύπτεται από ορεινούς όγκους. Γεωλογικά ο πυρήνας των μεγάλων οροσειρών αποτελείται από αρχαϊκό σχιστόλιθο, ο οποίος σε χαμηλότερα υψόμετρα σχηματίζει τεράστιες δεξαμενές ύδατος με πλούσιο υδροφόρο ορίζοντα, από τον οποίο προμηθεύονται νερό το Ιράν, το Ιράκ και η Συρία. Το τμήμα ανάμεσα στον Τίγρη και τον Ευφράτη συντίθεται κυρίως από παλαιοζωικά πετρώματα, τα οποία εξηγούν την ύπαρξη πετρελαιοφόρων κοιτασμάτων. Το κλίμα είναι ψυχρό και ο χειμώνας μακρύς και βαρύς, στις βόρειες περιοχές με το μεγάλο υψόμετρο. Για πολλούς μήνες τα βουνά είναι καλυμμένα με χιόνια και η πρόσβαση στα υψίπεδα, όπως για παράδειγμα στο οροπέδιο τον Οραμάρ, σχεδόν αδύνατη. Στα βόρεια ορεινά τμήματα υπάρχουν ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα σιδήρου, χαλκού και μόλυβδου. Στο νότο υπάρχουν μεγάλες κοιλάδες με θερμό κλίμα και πλούσια πετρελαιοφόρα κοιτάσματα, που αποτελούν το μήλο της έριδας για πολλά αντικρουόμενα οικονομικά συμφέροντα, με ουσιαστικές επιπτώσεις στην επίλυση τον κουρδικού ζητήματος. Η υψηλότερη κορυφή ανήκει στο όρος Αραράτ, 5.165 μ., και είναι καλυμμένη με αιώνια χιόνια. Επίσης σημαντικός γεωλογικός σχηματισμός, ο οποίος στο παρελθόν καθόριζε και τα φυσικά σύνορα μεταξύ της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και του Ιράν, είναι η οροσειρά Ζάγρος, φυσικό καταφύγιο των περισσότερων ορεσίβιων κουρδικών φυλών της αρχαιότητας, γύρω από το οποίο ανέπτυξαν σημαντική οικονομική δραστηριότητα.

Η περιοχή Μοκριάν περιλαμβάνει τις δύο πόλεις Πιρανσάχρ και Μπιζάρ.

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Καλογερόπουλος Κ., Οτζαλάν, Ιάμβλιχος, (Αθήνα, 1999)
  • Μπουρκάι Κεμάλ, Οι Κούρδοι και το Κουρδιστάν, Παπαζήσης, (Αθήνα, 1999)

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία


Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία