Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (γαλλικά: Commission européenne, αναφέρεται συχνά ως Κομισιόν) είναι θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με απώτερο σκοπό την προστασία των κοινοτικών συμφερόντων των κρατών μελών της Ένωσης. Ιδρύθηκε το 1951 και έχει ως έδρα τις Βρυξέλλες, διατηρώντας επίσης γραφεία στο Λουξεμβούργο και αντιπροσωπείες σε όλες τις χώρες της Ένωσης. Η Επιτροπή προτείνει νέες ευρωπαϊκές νομοθετικές πράξεις, τις οποίες υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελεί συγχρόνως εκτελεστικό όργανο της Ένωσης, αρμόδιο για την εφαρμογή των κοινών πολιτικών και την εξασφάλιση της εφαρμογής της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, ενώ παράλληλα διαχειρίζεται τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και τον οικονομικό προϋπολογισμό της.

Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Logo of the European Commission (el).svg
Είδος Ινστιτούτο ΕΕ
Ρόλος Εκτελεστικό συμβούλιο
Ιδρύθηκε 1958
Κολέγιο
Σημερινό κολέγιο Επιτροπή Γιούνκερ
Πρόεδρος Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ
Πρώτος αντιπρόεδρος Φρανς Τίμερμανς
Αντιπρόεδροι Φεντερίκα Μογκερίνι
Κ. Γκεοργκίεβα
Γιούργκι Κατάινεν
Βάλντις Ντομπρόβσκις
Άντους Άνσιπ
Μάρος Σέφτσοβιτς
Σύνολο μελών 28
Διοίκηση
Γλώσσες
εργασίας
Αγγλικά
Γαλλικά
Γερμανικά
Προσωπικό 23.000[1]
Τμήματα 24
Τοποθεσία Βρυξέλλες, Βέλγιο
Λουξεμβούργο, Λουξεμ.
Ιστοσελίδα
ec.europa.eu

Τα μέλη της ονομάζονται επισήμως επίτροποι και συχνά με τον όρο Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφερόμαστε στο σώμα των επιτρόπων που ασκούν τη διοίκηση του οργάνου. Από το 2005, μετά τις αλλαγές της συνθήκης της Νίκαιας, κάθε κράτος μέλος εκπροσωπείται από έναν επίτροπο. Σε αντίθεση με το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάθε μέλος της Επιτροπής έχει ευρωπαϊκό ρόλο, διαχειρίζεται ένα χαρτοφυλάκιο που του ανατίθεται από τον πρόεδρο της στην αρχή της θητείας του και το χειρίζεται με ενιαίο Ευρωπαϊκό χαρακτήρα και προσανατολισμό, χωρίς υποδείξεις από εθνικές κυβερνήσεις ή άλλους οργανισμούς.

Πίνακας περιεχομένων

ΑρμοδιότητεςΕπεξεργασία

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαφέρει ως προς άλλα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσα από το «δικαίωμα πρωτοβουλίας» στη νομοθετική διαδικασία. Έχει δηλαδή το δικαίωμα να υποβάλλει προτάσεις νέας ευρωπαϊκής νομοθεσίας στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, προκειμένου να προωθήσει τα συμφέροντα της Ένωσης ή να αντιμετωπιστεί ένα πρόβλημα. Λειτουργεί επίσης ως εκτελεστικό όργανο, με αρμοδιότητα στη διαχείριση και εκτέλεση του προϋπολογισμού της Ένωσης, καθώς και τη διαχείριση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων ή την εξασφάλιση της εφαρμογής των πολιτικών που έχουν εγκριθεί από το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενεργεί παράλληλα ως «θεματοφύλακας των Συνθηκών», αρμόδια για τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής της ισχύουσας ευρωπαϊκής νομοθεσίας ή την υποβολή σχεδίων αναθεωρήσεως των ευρωπαϊκών συνθηκών. Στα πλαίσια αυτού του ρόλου, έχει δικαίωμα να κινήσει σχετικές νομικές διαδικασίες, όταν ένα κράτος μέλος παραβιάζει τη νομοθεσία, και να προσφύγει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για την επιβολή χρηματικών ποινών, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του κράτους μέλους. Αρμοδιότητα της Επιτροπής είναι επίσης η εκπροσώπηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η διαπραγμάτευση διεθνών συμφωνιών.

Η Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενεργεί σύμφωνα με τις πολιτικές κατευθύνσεις που καθορίζει ο πρόεδρός της, ο οποίος διορίζεται κατόπιν πρότασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και έγκρισής της από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο εκλεγμένος πρόεδρος αναλαμβάνει την επιλογή των επιτρόπων από καταλόγους υποψηφίων, όπως αυτοί διαμορφώνονται από τα κράτη μέλη, ενώ η τελική έγκριση για το διορισμό της Επιτροπής δίνεται από το Κοινοβούλιο. Η θητεία της διαρκεί για περίοδο πέντε ετών.

 
Αίθουσα συνεδριάσεων του κτιρίου Berlaymont

Ο πρόεδρος της Επιτροπής αναθέτει στους επιτρόπους τους τομείς πολιτικής για τους οποίους θα είναι αρμόδιοι, με δυνατότητα ανακατανομής των αρμοδιοτήτων τους κατά τη διάρκεια της θητείας της Επιτροπής, εφόσον κριθεί αναγκαίο. Κατά κανόνα, οι συνεδριάσεις της Επιτροπής διενεργούνται μία φορά την εβδομάδα, εμπιστευτικά, αλλά ενδέχεται να οριστούν και έκτακτες συνεδριάσεις αν κριθεί απαραίτητο από τον πρόεδρο, ο οποίος τις συγκαλεί.

Διοικητικά, οργανώνεται σε διαφορετικές «Γενικές Διευθύνσεις» και υπηρεσίες, αρμόδιες για συγκεκριμένους τομείς, καθεμία από τις οποίες διαθέτει έναν Γενικό Διευθυντή ως επικεφαλής, ο οποίος δίνει αναφορά στον αρμόδιο επίτροπο. Οι Γενικές Διευθύνσεις συντάσσουν ουσιαστικά τις νομοθετικές προτάσεις, διενεργώντας ευρείες διαβουλεύσεις και σε συνεργασία με τα αρμόδια υπουργεία των κρατών μελών. Οι προτάσεις αυτές, περιλαμβάνονται στη συνέχεια στην ημερήσια διάταξη κάποιας συνεδρίασης της Επιτροπής και υποβάλλονται προς ψηφοφορία. Η λήψη των αποφάσεων για την έγκριση μίας πρότασης γίνεται κατόπιν ψηφοφορίας κατά τη διάρκεια μίας συνεδρίασης ή με γραπτή διαδικασία, κατά την οποία η πρόταση διανέμεται στους επιτρόπους, οι οποίοι με τη σειρά τους κοινοποιούν επιφυλάξεις τους ή άλλες προτεινόμενες τροποποιήσεις. Προβλέπεται επίσης διαδικασία εξουσιοδότησης ενός η περισσότερων μελών της Επιτροπής να λάβουν μία απόφαση, με δυνατότητα περαιτέρω εκχώρησης αυτού του δικαιώματος σε Γενικούς Διευθυντές ή επικεφαλής υπηρεσιών της Επιτροπής.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Η πρώτη μορφή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καθορίστηκε από τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, η οποία υπογράφτηκε στις 18 Απριλίου του 1951. Το 1957, με τις συνθήκες της Ρώμης, καθιερώθηκαν δύο νέα σώματα, η Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και η Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, τα οποία αργότερα συγχωνεύτηκαν για τη δημιουργία της ενιαίας Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για τις τρεις Ευρωπαϊκές Κοινότητες εκείνης της εποχής, με βάση την Ενοποιημένη Συνθήκη που υπογράφτηκε στις 8 Απριλίου 1965 και τέθηκε σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 1967. Η ενιαία επιτροπή του 1967, αποτελεί ουσιαστικά το όργανο που λειτουργεί μέχρι σήμερα.

Πρόεδροι της ΕπιτροπήςΕπεξεργασία

Σημερινή σύνθεσηΕπεξεργασία

Ευρωπαίος Επίτροπος Εικόνα Χαρτοφυλάκιο Κράτος Πολιτικό Κόμμα Σημειώσεις
Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ Πρόεδρος  
Λουξεμβούργο
ΕΛΚ
Εθνικά:Χριστιανικό Κοινωνικό Λαϊκό Κόμμα
Φρανς Τίμερμανς Πρώτος Αντιπρόεδρος,
Βελτιώσης της Νομοθεσίας, Διοργανικών Σχέσεων, Κράτους Δικαίου και Θεμελιωδών Δικαιωμάτων
 
Ολλανδία
PES
Εθνικά:Εργατικό Κόμμα
Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα Αντιπρόεδρος,
Προϋπολογισμού και Ανθρώπινων Πόρων
 
Βουλγαρία
ΕΛΚ
Εθνικά:Πολίτες για την Ευρωπαϊκή Ανάπτυξη της Βουλγαρίας
Μάρος Σέφτσοβιτς Αντιπρόεδρος, Ενεργειακής Ένωσης  
Σλοβακία
PES
Εθνικά:Κατεύθυνση-Σοσιαλδημοκρατία
Γίρκι Κατάινεν Αντιπρόεδρος,
Εργασίας, Ανάπτυξης, Επενδύσεων και Ανταγωνιστικότητας
 
Φινλανδία
ΕΛΚ
Εθνικά:Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού
Βάλντις Ντομπρόβσκις Αντιπρόεδρος,
Ευρώ και Κοινωνικού Διαλόγου
 
Λεττονία
ΕΛΚ
Εθνικά:Ενότητα
Άντρους Άνσιπ Αντιπρόεδρος,
Ψηφιακής Ενιαίας Αγοράς
  Εσθονία ALDE
Εθνικά:Εσθονικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα
Φεντερίκα Μογκερίνι Αντιπρόεδρος,
Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας
 
Ιταλία
PES
Εθνικά:Δημοκρατικό Κόμμα
Βέρα Τζούροβα Δικαιοσύνης, Καταναλωτών και Ισότητας των Φύλων  
Τσεχία
ALDE
Εθνικά:Δράση Δυσαρεστημένων Πολιτών 2011
Γκίντερ Έτινγκερ Ψηφιακής Οικονομίας και Κοινωνίας  
Γερμανία
ΕΛΚ
Εθνικά:Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
Πιερ Μοσκοβισί Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων, Φορολογίας και Τελωνειακής  
Γαλλία
PES
Εθνικά:Σοσιαλιστικό Κόμμα Γαλλίας
Μάριαν Τίσεν Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων, Δεξιοτήτων και Εργασιακής Κινητικότητας  
Βέλγιο
ΕΛΚ
Εθνικά:Χριστιανοδημοκρατικό και Φλαμανδικό Κόμμα
Κορίνα Κρέτου Περιφερειακής Πολιτικής  
Ρουμανία
PES
Εθνικά:Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
Γιοχάνες Χαν Πολιτικής Ευρωπαϊκής Γειτονίας και Διαπραγματεύσεων Διεύρυνσης  
Αυστρία
ΕΛΚ
Εθνικά:ÖVP
Δημήτρης Αβραμόπουλος Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων  
Ελλάδα
ΕΛΚ
Εθνικά:Νέα Δημοκρατία
Βιτένις Αντριουκάιτις Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων  
Λιθουανία
PES
Εθνικά:Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Λιθουανίας
Τζόναθαν Χιλ Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, Οικονομικών Υπηρεσιών και Ένωσης Κεφαλαιαγοράς  
Ηνωμένο Βασίλειο
ΕΣΜ
Εθνικά:Συντηρητικό Κόμμα
Ελζμπιέτα Μπιενκόφσκα Εσωτερικής Αγοράς, Βιομηχανίας, Επιχειρηματικότητας και ΜΜΕ  
Πολωνία
ΕΛΚ
Εθνικά:Πολιτική Πλατφόρμα
Μιγκέλ Αρίας Κανιέτε Δράσης για το Κλίμα και Ενέργειας  
Ισπανία
ΕΛΚ
Εθνικά:Λαϊκό Κόμμα
Νέβεν Μίμιτσα Διεθνούς Συνεργασίας και Ανάπτυξης  
Κροατία
PES
Εθνικά:Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κροατίας
Μαργκρέτε Βεστάγκερ Ανταγωνισμού  
Δανία
ALDE
Εθνικά:Δανικό Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα
Βιολέτα Μπουλκ
Μεταφορών και Διαστήματος
 
Σλοβενία
ALDE
Εθνικά:Κόμμα του Μίρο Τσεράρ
Σεσίλια Μάλμστρομ Εμπορίου  
Σουηδία
ALDE
Εθνικά:Φιλελεύθερο Λαϊκό Κόμμα
Καρμένου Βέλα Περιβάλλοντος, Θαλασσίων Υποθέσεων και Αλιείας  
Μάλτα
PES
Εθνικά:Εργατικό Κόμμα
Τιμπόρ Νάβρατσιτς Παιδείας, Πολιτισμού, Νεολαίας και Ιθαγένειας  
Ουγγαρία
ΕΛΚ
Εθνικά:Φίντες - Ουγγρική Πολιτική Ένωση
Κάρλος Μοέντας Έρευνας, Επιστήμης και Καινοτομίας  
Πορτογαλία
ΕΛΚ
Εθνικά:Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Πορτογαλίας
Φιλ Χόγκαν Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης  
Ιρλανδία
ΕΛΚ
Εθνικά:Φάιν Γκέιλ
Χρήστος Στυλιανίδης Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Διαχείρισης Κρίσεων  
Κύπρος
ΕΛΚ
Εθνικά:Δημοκρατικός Συναγερμός

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία