Άνοιγμα κυρίου μενού

Επίσημη γλώσσα ονομάζεται η γλώσσα που έχει αναγνωρισθεί και θεσμοθετηθεί ως επίσημη από κάποια πολιτική οντότητα (π.χ. κράτος) και χρησιμοποιείται στη νομοθεσία, στη δικαιοσύνη και στη δημόσια διοίκηση. Κάποια κράτη έχουν παραπάνω από μία επίσημη γλώσσα. Η επίσημη γλώσσα είναι κυρίως εκείνη στην οποία συντάσσεται το σύνταγμα μιας χώρας. Κράτη χωρίς κωδικοποιημένα συντάγματα δεν έχουν επίσημη γλώσσα. Τυπικά, η επίσημη γλώσσα ευθυγραμμίζεται με τη γλώσσα που χρησιμοποιείται από το κύριο έθνος ή εθνική ομάδα κάποιου κράτους. Ο νόμος πολλών κρατών απαιτεί να παράγονται τα κυβερνητικά έγγραφα σε πολλές γλώσσες.

Επίσημα αναγνωρισμένες μειονοτικές γλώσσες εκλαμβάνονται συχνά λανθασμένα ως επίσημες γλώσσες. Ωστόσο, μια γλώσσα επίσημα αναγνωρισμένη από κάποιο κράτος, ακόμα και αν διδάσκεται στα σχολεία ή χρησιμοποιείται για επίσημες επικοινωνίες δεν είναι κατ' ανάγκην επίσημη γλώσσα του κράτους. Για παράδειγμα η Λαντίν και η Άμπρε στην Ιταλία είναι απλά επίσημα αναγνωρισμένες μειονοτικές γλώσσες, όχι επίσημες γλώσσες με την αυστηρή έννοια του όρου.

Σχεδόν τα μισά κράτη του παγκόσμιου χάρτη διαθέτουν επίσημη γλώσσα. Ορισμένα έχουν μόνο μία επίσημη γλώσσα, όπως η Αλβανία, η Γαλλία ή η Λιθουανία, παρά το γεγονός ότι σε όλες αυτές τις χώρες υπάρχουν και άλλες γηγενείς γλώσσες. Άλλα διαθέτουν περισσότερες από μία επίσημες γλώσσες, όπως το Αφγανιστάν, η Λευκορωσία, το Βέλγιο, η Βολιβία, ο Καναδάς, η Ερυθραία, η Φινλανδία η Ινδία, το Πακιστάν, η Παραγουάη, η Νότια Αφρική και η Ελβετία.

Σε ορισμένα κράτη, όπως η Ιταλία, το Παλάου, οι Φιλιππίνες, η Ρωσία και η Ισπανία, υπάρχει επίσημη γλώσσα του κράτους, αλλά χρησιμοποιούνται οι μειονοτικές γλώσσες σε συγκεκριμένες σημαντικές περιοχές. Κράτη όπως η Σουηδία, το Τουβαλού, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Η.Π.Α. δεν έχουν επίσημη γλώσσα, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις υφίσταται de facto μία κύρια γλώσσα, καθώς επίσης και μια πλειάδα κυβερνητικών διατάξεων και πρακτικών για το ποιες γλώσσες χρησιμοποιούνται σε διάφορες περιστάσεις.

Οι επίσημες γλώσσες ορισμένων πρώην αποικιών όπως η Γαλλική ή Αγγλική, δεν είναι ούτε εθνικές γλώσσες ούτε ευρέως διαδεδομένες. Αντίθετα, η γηγενής Ιρλανδική, εθνική γλώσσα της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας είναι η πρώτη επίσημη γλώσσα της, αν και ομιλείται από το 1/3 περίπου του πληθυσμού. Η Αγγλική, παρόλο που ομιλείται από μεγαλύτερο ποσοστό κατοίκων, ορίζεται ως «δεύτερη επίσημη» γλώσσα από το άρθρο 9 του ιρλανδικού συντάγματος. Επιπλέον η Ιρλανδική είναι επίσημη (συμφωνία) γλώσσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έγινε πλήρως λειτουργική γλώσσα στις 1 Ιανουαρίου 2007.

Σε ορισμένα κράτη το ζήτημα της γλώσσας και του εννοιολογικού πλαισίου μέσα στο οποίο πρέπει να χρησιμοποιείται είναι μείζον πολιτικό θέμα.

Ιστορικό γλωσσώνΕπεξεργασία

# Γλώσσα Χώρες όπου την έχουν επίσημη Μειονοτική Γλώσσα
1   Αγγλικά Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία Αυστραλία
2   Γαλλικά   Γαλλία
  Βέλγιο (ομιλούμενη από το 40% του πληθυσμού)
  Ελβετία (ομιλούμενη από το 20,4% του πληθυσμού)
  Λουξεμβούργο
  Μονακό
  Καναδάς
  Ευρωπαϊκή Ένωση
  Μπενίν
  Μπουρκίνα Φάσο
  Μπουρούντι
  Καμερούν
  Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
  Τσαντ
  Κομόρες
  Ακτή Ελεφαντοστού
  Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
  Τζιμπουτί
  Ισημερινή Γουινέα
  Γκαμπόν
  Γουινέα
  Αϊτή
  Μαδαγασκάρη
  Μάλι
  Νίγηρας
  Δημοκρατία του Κονγκό
  Ρουάντα
  Σενεγάλη
  Σεϋχέλλες
  Τόγκο
  Βανουάτου
3   Γερμανικά   Γερμανία
  Αυστρία (ομιλούμενη από το 89% του πληθυσμού)
  Λίχτενσταϊν
  Ελβετία (ομιλούμενη από το 63% του πληθυσμού)
  Λουξεμβούργο
  Βέλγιο (ομιλούμενη από το 1% του πληθυσμού)
  Ιταλία (Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο στα 2/3 του πληθυσμού)
  Ευρωπαϊκή Ένωση
  Ναμίμπια
  Τσεχία
  Δανία (στο Βόρειο Σλέσβιχ, επίσημη σε ορισμένα χωριά κοντά στα Γερμανοδανικά σύνορα)
  Ουγγαρία
  Πολωνία
4   Ιταλικά   Ιταλία
  Ελβετία (ομιλούμενη από το 6,5% του πληθυσμού)
  Άγιος Μαρίνος
  Βατικανό
  Ευρωπαϊκή Ένωση

και σε περιοχές των:
  Σλοβενία
  Κροατία

5   Ισπανικά   Ισπανία (αποκαλούνται καστιλιανικά, για να ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες γλώσσες της Ισπανίας)
  Αργεντινή
  Βολιβία
  Χιλή (Ισπανική διάλεκτος της Χιλής)
  Κολομβία
  Κόστα Ρίκα
  Κούβα
  Δομινικανή Δημοκρατία
  Ισημερινός
  Ελ Σαλβαδόρ
  Ισημερινή Γουινέα
  Γουατεμάλα
  Ονδούρα
  Μεξικό
  Νικαράγουα
  Παναμάς
  Παραγουάη (Ισπανική διάλεκτος της Παραγουάης)
  Περού
  Πουέρτο Ρίκο
  Ουρουγουάη
  Βενεζουέλα
  Μπελίζ
  Ανδόρρα
  ΗΠΑ
  Τρινιντάντ και Τομπάγκο
  Ολλανδικές Αντίλλες
  Αρούμπα
6   Πορτογαλικά   Ανατολικό Τιμόρ
  Ανγκόλα
  Βραζιλία
  Γουινέα-Μπισσάου
  Ισημερινή Γουινέα
  Μακάο (ειδική διοικητική περιοχή της Κίνας)
  Μοζαμβίκη
  Πορτογαλία
  Πράσινο Ακρωτήριο
  Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
7   Ρώσικα   Ρωσία
  Λευκορωσία
  Καζακστάν
  Κιργιζία
8   Αραβικά   Μπαχρέιν
  Αλγερία
  Κομόρες
  Τσαντ
  Τζιμπουτί
  Αίγυπτος
  Ερυθραία
  Ιράκ
  Ισραήλ
  Ιορδανία
  Κουβέιτ
  Λιβύη
  Μαυριτανία
  Μαρόκο
  Ομάν
  Παλαιστίνη
  Υεμένη
  Κατάρ
  Συρία
  Σαουδική Αραβία
  Τυνησία
  Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
9   Τούρκικα   Τουρκία ,
  Κύπρος (ομιλούμενη στο 38% του νησιού στην   ΤΔΒΚ που είναι αναγνωρισμένο ως κράτος μόνο από την Τουρκία)
  Ελλάδα (Θράκη)
  πΓΔΜ
  Κοσσυφοπέδιο
  Ιράκ
  Ρουμανία
  Βοσνία και Ερζεγοβίνη
  Αλβανία
  Βουλγαρία
10   Περσικά Ιράν, Αφγανιστάν
11   Ουκρανικά Ουκρανία
12   Ελληνικά   Ελλάδα
  Κύπρος
  Ευρωπαϊκή Ένωση
13   Ουγγρικά Ουγγαρία