Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 48°30′N 7°30′E / 48.5°N 7.5°E / 48.5; 7.5 Η Αλσατία (Alsace στα γαλλικά, Elsass στα γερμανικά) είναι περιοχή της Γαλλίας στα σύνορα με την Γερμανία. Χωρίζεται σε δύο διαμερίσματα, τον Άνω Ρήνο και τον Κάτω Ρήνο. Πρωτεύουσα είναι το Στρασβούργο. Μαζί με την Λωρραίνη αποτελούν την περιοχή Αλσατία-Λωρραίνη.

ΓεωγραφίαΕπεξεργασία

Η Αλσατία καλύπτει περιοχή με συνολική έκταση 8.280 τ.χμ και είναι ταυτόχρονα η πιο μικρή διοικητική περιοχή της Γαλλίας. Εκτείνεται κατά μήκος του Ρήνου και στη δυτική του όχθη. Συνορεύει με την Ελβετία, την Λωρραίνη, τη Γερμανία και την Φρανς Κοντέ (Ελεύθερη Κομητεία, Franche Compté).

Η περιοχή της Αλσατίας είναι κατά βάση πεδινή. Στο δυτικό τμήμα της αρχίζει η οροσειρά των Βοσγίων (Vosges) με την υψηλότερη κορυφή εντός της Αλσατίας να έχει ύψος 1.424 μ.

Στα γήινα στρώματα της Αλσατίας εμπεριέχονται, σίδηρος, άργυρος, χαλκός, μόλυβδος, ψευδάργυρος, κοβάλτιο, μάρμαρο, γύψος, σχιστόλιθοι, κάλιο καθώς και πετρέλαιο. Τα καλιούχα της, γήινα στρώματα δίνουν στην Γαλλία την τρίτη θέση παραγωγής καλίου στον κόσμο.

Στην Αλσατία καλλιεργούνται κυρίως δημητριακά, ορισμένα είδη λαχανικών με κυριότερο το είδος λάχανου από το οποίο παρασκευάζεται η τοπική σπεσιαλιτέ choucroutte, αλλά η κυριότερη καλλιέργεια είναι αυτή της αμπέλου. Η Αλσατία είναι γνωστή για τα λευκά κρασιά της (κυρίως τους τύπους Riesling και Pinot).[1]

ΙστορίαΕπεξεργασία

Κατά την αρχαιότητα η Αλσατία ανήκε στους Κέλτες. Αργότερα υπήρξε μέρος της Γερμανίας (όπως επίσης και της Γαλλίας). Η περιοχή «άλλαξε χέρια» αρκετές φορές, ώσπου με το πέρας του Β΄ Παγκόσμιου εντάχθηκε μόνιμα στο κράτος της Γαλλίας. Το όνομά της οφείλεται στον ποταμό Ιλλ.[2]

ΣημείωσηΕπεξεργασία

Πολλά τοπωνύμια στην Αλσατία έχουν γερμανική προέλευση, προφέρονται όμως με τρόπο που ελαφρώς ξενίζει, ειδικά τους γερμανομαθείς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πόλη του Αγκνώ (Hagenau), η οποία γερμανικά θα προφερόταν "Χάγκεναου", ενώ στην αλσατική διάλεκτο προφέρεται "Αγκενώ".

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Επιστήμη και ζωή, τόμος 2ος, σελίδα 16.
  2. Επιστήμη και ζωή, τόμος 2ος, σελίδα 16.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Εγκυκλοπαίδεια «Επιστήμη και Ζωή»

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία