Άνοιγμα κυρίου μενού

Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1871

Η Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1871Υπουργείον Βούλγαρη) - (Δεκέμβριος 1871 - Ιούλιος 1872) σχηματίστηκε μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Ζαΐμη. Μετά την παραίτηση του «Υπουργείου Ζαΐμη», ο βασιλιάς κάλεσε τους αρχηγούς των τριών μεγαλύτερων παρατάξεων και τους ζήτησε να συνεργαστούν σε μια απο κοινού κυβέρνηση. Ο Δεληγεώργης αρνήθηκε και αποσύρθηκε και έτσι σχημάτισε κυβέρνηση ο Δημήτριος Βούλγαρης με την υποστήριξη του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου, (στην παράταξη του οποίου παραχωρήθηκαν δύο υπουργεία, το «Οικονομικών» και το «Ναυτικών»). Ταυτόχρονα αποφασίστηκε η διεξαγωγή νέων εκλογών και στις 27 Δεκεμβρίου, ο βασιλιάς Γεώργιος με διάταγμά του διέλυσε την Βουλή και προκήρυξε εκλογές που θα άρχιζαν στις 26 Φεβρουαρίου 1872 και θα τελείωναν στις 29.

7η Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη
Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg
Βασιλευομένη Δημοκρατία
Dimitrios Voulgaris.jpg
Ημερομηνία σχηματισμού25 Δεκεμβρίου 1871
Ημερομηνία διάλυσης8 Ιουλίου 1872
Πρόσωπα και δομές
Επικεφαλής της κυβέρνησηςΔημήτριος Βούλγαρης
Αρχηγός κράτουςΓεώργιος Α΄ της Ελλάδας
Συνολικός αριθμός υπουργών7
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμακυβέρνηση πλειοψηφίας
Ιστορία
ΕκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1872
Απερχόμενες εκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1869
Θητεία νομοθετικού σώματος5 Ιουνίου 1869 - 27 Δεκεμβρίου 1871 (Γ' κοινοβουλευτική περίοδος)
24 Μαρτίου 1872 - 12 Ιουλίου 1872 (Δ' κοινοβουλευτική περίοδος)
ΠροηγούμενηΚυβέρνηση Θρασύβουλου Ζαΐμη 1871
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγεώργη 1872

Στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν η κυβέρνηση Βούλγαρη χρησιμοποιώντας βία και νοθεία κατόρθωσε να συγκεντρώσει τις 90 από τις 190 βουλευτικές έδρες διατηρώντας παράλληλα την συνεργασία με το κόμμα του Κουμουνδούρου. Πρόεδρος της Βουλής εξελέγη ο υποψήφιος πρόεδρος του κυβερνητικού κόμματος Σπυρίδων Σπυρομήλιος, εκλέχτηκε με συντριπτική πλειοψηφία (156 ψήφοι υπέρ, σε σύνολο 159).[1] Κατά τη διάρκεια της θητείας της η κυβέρνηση ανέλαβε να διαπραγματευθεί τον διακανονισμό των δανείων της περιόδου 1824 - 1825, την ανανέωση του εκδοτικού προνομίου της Ιονικής Τράπεζας και τις διαπραγματεύσεις για τα μεταλλεία Λαυρίου.

Σε όλες τις διαπραγματεύσεις φαίνεται να υπήρξε αξιόλογη πρόοδος. Σχετικά, όμως, με την εξαγορά των μεταλλείων Λαυρίου φαίνεται να υπήρξε διάσταση μεταξύ των απόψεων του βασιλιά Γεωργίου Α΄ και της κυβέρνησης, η οποία επιδίωκε να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις και μετά το καλοκαίρι παρά την αντίθετη άποψη του βασιλιά. Το βράδυ της 5ης Ιουλίου ο Γεώργιος Α΄ κάλεσε τον Βούλγαρη στα ανάκτορα ζητώντας του να προχωρήσει σε οποιαδήποτε λύση για το Λαυρεωτικό υποβάλλοντας άμεσα κάποια πρόταση στο κοινοβούλιο. Ο Βούλγαρης αρνήθηκε και την επόμενη ημέρα η κυβέρνηση, ύστερα από την βασιλική παρέμβαση, οδηγήθηκε σε παραίτηση.

Ο Δερτιλής υποστηρίζει ότι οι πραγματικοί λόγοι αποπομπής της κυβέρνησης Βούλγαρη πρέπει να αναζητηθούν στην γενικότερη στρατηγική των ανακτόρων για την απόκτηση της πρωτοκαθεδρίας έναντι του κοινοβουλίου, στην προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κυβέρνησης σχετικά με το βουλγαρικό ζήτημα καθώς και στη σύμπλευση του Βασιλιά με τα συμφέροντα του ομογενειακού κεφαλαίου στο Λαυρεωτικό ζήτημα.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίουΕπεξεργασία

[2]

- αντικαταστάθηκε στις 30 -6 - 1872, προσωρινά, από τον Γεώργιο Μπούμπουλη

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Ηλίας Κυριακόπουλος: «Ο Κοινοβουλευτισμός εν Ελλάδι, ως πολιτικός και νομικός κανών», 1929, εκδ. «Προμηθεύς», σελ.152»
  2. ΦΕΚ Α56 /1871, Α30 / 1872