Ο Κωνσταντίνος Λαγουμιτζής (1781- ;) υπήρξε αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 που διακρίθηκε ιδιαίτερα στην κατασκευή "λαγουμιών" (υπόγειων σηράγγων).Μπήκε στην πολιορκουμένη από τον Κιουταχή 'Αθήνα με άλλους 70, την 12 Ιουλίου 1826 και επεδόθη εις τον πόλεμο με τη κατασκευή λαγουμιών. Στον πόλεμο αυτό υπήρξε πρωταγωνιστής διότι ήτο καταπληκτικός στά "δεσίματά" του, ώστε ο ίδιος ο Κιουταχής να γράψει στην Πύλη ότι η 'Ακρόπολις των Αθηνών πού την πολεμούσε τότε διότι μέσα είχαν κλεισθή οι αγωνιστές, θά πέσει μόνο με τα λαγούμια και επειδη τό έδαφος είναι πετρώδες, ζητούσε την ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ του! Καί θαυμάζων τη δουλειά του Κώστα έλεγε:'ΑΝ ΕΊΧΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΛΑΓΟΥΜΙΤΖΗ ΘΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΑ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΣΕ ΧΡΥΣΟ! Τελικώς εξήλθε κρυφίως με άλλους από την Ακρόπολη και τον βλέπουμε να πολεμά στο πλευρό του Καραϊσκάκη στό Μετόχι του Κερατσινιού και εις τον Πειραιά στίς μάχες του 1827.

Κωνσταντίνος Λαγουμιτζής
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1781
Χόρμοβο
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΟθωμανική Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταεπαναστάτης
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΕλληνική Επανάσταση του 1821

Ο Λαγουμιτζής γεννήθηκε στο χωριό Χόρμοβο, κοντά στο Τεπελένι της σημερινής νότιας Αλβανίας (Βόρεια Ήπειρος). Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Παπακυριακού, όμως τον αποκαλούσαν και Χορμοβίτη, λόγω της καταγωγής του. Έμεινε γνωστότερος όμως ως "Λαγουμιτζής" καθώς διακρίθηκε ιδιαίτερα στην κατασκευή υπόγειων σηράγγων, μέσω των οποίων κατάφερνε να ανατινάζει τα εχθρικά στρατόπεδα.

Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις επιτυχίες που σημείωσε η πολυμήχανη φύση του κατά την τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου (Είχε φτάσει στήν πολιορκημένη πολιτεία τον Άυγουστο του 1825)[1] και κατά την πολιορκία της Ακρόπολης των Αθηνών (1826). Στον ίδιο οφείλεται και η σωτηρία του ιερού βράχου της Ακρόπολης, καθώς απέτρεψε την ανατίναξη των αρχαίων μνημείων που σχεδίαζαν οι πολιορκητές Τούρκοι με σκοπό να εξοντώσουν τους αμυνόμενους. Ο Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του εγκωμιάζει χαρακτηριστικά την γενναιότητα του. Ο Κωνσταντίνος Λαγουμιτζής έλαβε μέρος στην επανάσταση του 1843 μαζί με τον Μακρυγιάννη.[2]

Προς τιμήν του, ο Δήμος Αθηναίων έδωσε το επίθετό του σε κεντρική λεωφόρο στην περιοχή του Νέου Κόσμου.

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. [Δημήτρης Φωτιάδης,Ιστορία του 21 ,ΜΕΛΙΣΣΑ 1971 ,τ.Γ,σ.176-177]
  2. [Δημήτρης Φωτιάδης, 3η Σεπτεμβρίου 1843, Φυτράκης, σελ.49]

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Ελληνική Επανάσταση. Εκδοτική Αθηνών.
  • Απομνημονεύματα Μακρυγιάννη.
  • Διονύσιος Σουρμελής, Ιστορία των Άθηνών κατά τον υπέρ της Ελευθερίας αγώνα, Αθήναι, 1853
  • Νικόλαος Κασομουλης, Ενθυμήματα Στρατιωτικά, (επανέκδοσις) εκδόσεις Βεργίνα.
  • Ιωάννης Π. Μελάς, Ιστορία της πόλεως Πειραιώς, τόμος 7ος, Αθήναι 1987.