Ο Κωνσταντίνος Τσάλλης (γενν. 4 Νοεμβρίου 1943) είναι Έλληνας φυσικός που εργάζεται στο Κέντρο Φυσικών Ερευνών της Βραζιλίας (CBPF), στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Αργεντινή, όπου σπούδασε Φυσική στο Instituto Balseiro, στο Bariloche. Το 1974, έλαβε το διδακτορικό του (Doctorat d'Etat et Sciences Physiques) από το Πανεπιστήμιο Paris-Orsay. Μετακόμισε στη Βραζιλία το 1975 με τη σύζυγο και την κόρη τους.

Κωνσταντίνος Τσάλλης
Constantino Tsallis February 2010.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση5  Νοεμβρίου 1943[1]
Αθήνα
ΚατοικίαΡίο ντε Τζανέιρο
Χώρα πολιτογράφησηςΒραζιλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Νότιου Παρισιού
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφυσικός
ΕργοδότηςSanta Fe Institute
Federal University of Rio Grande do Norte
Federal University of Pernambuco[2]
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσειςυποτροφία Γκούγκενχαϊμ
Βραβείο του Μεξικού για την Επιστήμη και την Τεχνολογία (2003)

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο Κωνσταντίνος Τσάλλης γεννήθηκε στην Αθήνα και μετανάστευσε όταν ήταν τεσσάρων ετών μαζί με την οικογένειά του. Μεγάλωσε στην Mendoza (Αργεντινή), όπου και τελείωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο.[3] Έλαβε πτυχίο και μάστερ στη φυσική από το Ινστιτούτο Balseiro (1961-1965), και διδακτορικό στη Φυσική από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού Orsay το 1974.[4]. Μετανάστευσε στη Βραζιλία, όπου ήταν Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μπραζίλια μεταξύ του 1975 και του 1976. Το 1977 έγινε καθηγητής στο Κέντρο Φυσικών Ερευνών της Βραζιλίας, όπου εργάζεται σήμερα. Διετέλεσε επισκέπτης καθηγητής σε διάφορα πανεπιστήμια στην Βραζιλία όπως το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Paraíba (1976-1978), το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Pernambuco (1979) και το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο Rio Grande do Norte (1984-1997). Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Michigan State University (1995), στο Πανεπιστήμιο του Βόρειου Τέξας (1999-2000) και στο Santa Fe Institute (2004-2006). Το 1994 εντάχθηκε στην Ακαδημία Επιστημών της Βραζιλίας. [5]

Επιστημονική συνεισφοράΕπεξεργασία

Ο Κωνσταντίνος Τσάλλης είναι γνωστός για την εισαγωγή της έννοιας της εντροπίας Τσάλλη και των στατιστικών Τσάλη το 1988 στη δημοσίευσή του "Πιθανή γενίκευση των στατιστικών Boltzmann-Gibbs" που δημοσιεύθηκε στο Journal of Statistical Physics.[6] Η γενίκευση θεωρείται ότι είναι ένας καλός υποψήφιος για τη διαμόρφωση μιας θεωρίας της μη εκτεταμένης θερμοδυναμικής. Η προκύπτουσα θεωρία δεν έχει σκοπό να αντικαταστήσει την εντροπία Boltzmann, αλλά αντίθετα την συμπληρώνει, όπως στην περίπτωση των ανώμαλων συστημάτων που χαρακτηρίζονται από μη εργοδικότητα ή μικρή μετασταθή κατάσταση.

Μια πειραματική επαλήθευση των προβλέψεων της στατιστικής Τσάλλη αφορά σε ψυχρά άτομα σε οπτικά πλέγματα διάχυσης. Ο Eric Lutz έκανε μια αναλυτική πρόβλεψη το 2003, η οποία επιβεβαιώθηκε το 2006 από μια ομάδα του Λονδίνου.

Ο Τσάλλης υπέθεσε το 1999 (Brazilian Journal of Physics 29, 1) [7] Σχήμα 4) ότι:

  1. Μια μακροχρόνια οιονεί στατική κατάσταση (quasi-stationary state – QSS) αναμένεται σε χαμιλτονιανά συστήματα που αλληλεπιδρούν σε μεγάλες αποστάσεις (ένα από τα βασικά προβλήματα της στατιστικής μηχανικής). Αυτό επιβεβαιώθηκε από ομάδες σε όλο τον κόσμο.
  2. Αυτη η στατική κατάσταση πρέπει να περιγράφεται με τα στατιστικά Τσάλλη αντί των στατιστικών Boltzmann-Gibbs. Αυτό επιβεβαιώθηκε τον Ιούνιο του 2007 από τους Pluchino, Rapisarda και Tsallis (στην τελευταία εικόνα, αντί Maxwellian (Gaussian) κατανομής ταχυτήτων (ισχύει για τις αλληλεπιδράσεις μικρής εμβέλειας), βλέπει κανείς μια Q-Gaussian).


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Freebase Data Dumps. Google.
  2. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
  3. «Griechische Wissenschaftler». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2016. 
  4. Κωνσταντίνος Τσάλλης
  5. «Ακαδημία Επιστημών Βραζιλίας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2016. 
  6. Tsallis, C. (1988). «Possible generalization of Boltzmann–Gibbs statistics». Journal of Statistical Physics 52: 479–487. doi:10.1007/BF01016429. Bibcode1988JSP....52..479T. 
  7. Tsallis, C. (1999). «Nonextensive statistics: Theoretical, experimental and computational evidences and connections». Brazilian Journal of Physics 29. doi:10.1590/S0103-97331999000100002. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία