Άνοιγμα κυρίου μενού
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν με τον αρχισυντάκτη της εφημερίδας Ευστάθιο Ευσταθιάδη

Το Λαϊκό Βήμα είναι εφημερίδα που εκδίδεται στο Αργυρόκαστρο κάθε δύο εβδομάδες. Η εφημερίδα αυτή υπήρξε το μοναδικό έντυπο μέσο που εκδιδόταν στην ελληνική γλώσσα κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία (1945-1991) και αποτελούσε όργανο, εκείνο το διάστημα, της τοπικής οργάνωσης του κομμουνιστικού κόμματος.

Πίνακας περιεχομένων

ΠαρασκήνιοΕπεξεργασία

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Αλβανία αποτελούσε μέρος του Ανατολικού Μπλοκ. Η κυβέρνηση της Αλβανίας αποτελούταν από ένα κομμουνιστικό καθεστώς με επικεφαλής τον Ενβέρ Χότζα. Η κομμουνιστική Αλβανία ήταν ένα από τα τελευταία επιζώντα σταλινικά καθεστώτα παγκοσμίως,[1] όπου ο τύπος βρισκόταν υπό αυστηρό δικτατορικό έλεγχο μέχρι τη κατάρρευση της πολιτικής τάξης του Ανατολικού Μπλοκ.[2]

Αυτό το καθεστώς κατέστειλε τις τοπικές ελληνικές κοινότητες και πήρε μέτρα για να τη διασκορπίσει ή τουλάχιστον να την κρατήσει πιστή στην Αλβανία.[3] Υπό αυτές τις περιστάσεις, οι Έλληνες, οι οποίοι παραδοσιακά κατοικούσαν στο νότο της χώρας (Βόρεια Ήπειρος) ήταν θύματα σοβαρών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδιαίτερα σε όρους θρησκευτικής ελευθερίας, εκπαίδευση στην ελληνική γλώσσα και ελευθερία εκδόσεων.[4]

Ίδρυση και λογοκρισία (1945–1991)Επεξεργασία

Το Λαϊκό Βήμα ιδρύθηκε στις 25 Μαΐου 1945,[5] από το τοπικό παράρτημα του Εργατικού Κόμματος της Αλβανίας, και ήταν η μόνη ελληνόγλωσση εφημερίδα για τις ανάγκες της κοινότητας.[6] Το Λαϊκό Βήμα δημοσιευόταν στο Αργυρόκαστρο, κατοικία μιας μεγάλης ελληνικής μειονότητας, ενώ ήταν διαθέσιμη μόνο στην επαρχία Αργυροκάστρου. Η εφημερίδα ήταν όργανο του τοπικού παραρτήματος του κόμματος και κάθε άρθρο λογοκρινόταν πριν δημοσιευθεί.[6]

Το 1956, το Λαϊκό Βήμα προσέθεσε μια λογοτεχνική σελίδα, αρχικά υπό την αρχισυνταξία του Πάνου Τσούκα, ενεργού μέλους του Εργατικού Κόμματος. Από το 1960 έως το 1968 η δημοσίευση της λογοτεχνικής σελίδας διεκόπη, ενώ από το 1968 έως το 1988 η σελίδα επανήλθε, αυτή τη φορά με την αρχισυνταξία του ποιητή Ανδρέα Ζαρμπαλά. Από το 1988 έως το 1991 έγινε ξεχωριστό λογοτεχνικό περιοδικό με τίτλο "Λογοτεχνικό Λαϊκό Βήμα". Το περιοδικό περιείχε ποίηση και πεζογραφία από καθιερωμένους και νέους ποιητές, ενώ αποτελούσε και λογοτεχνικό κόμβο για τη περιοχή.[5] Επίσης, για να αποφύγουν τη λογοκρισία, αρκετά ποιήματα χρησιμοποιούσαν αλληγορίες και μεταφορές.[7]

Το 1970, μετά από 25 χρόνια κυκλοφορίας, ο Ενβέρ Χότζα βράβευσε την εφημερίδα, έχοντας παίξει πρωταρχικό ρόλο στην επαναστατική εκπαίδευση της Ελληνικής μειονότητας.[8]

Μετακομμουνιστική περίοδοςΕπεξεργασία

Στις αρχές του 1991, λόγω της πτώσης του κομμουνιστικού καθεστώτος και της επακόλουθης φιλελευθεροποίησης στην Αλβανία,[9] το Λαϊκό Βήμα συνέχισε να δημοσιεύεται αλλά αυτή τη φορά ως ιδιωτική εφημερίδα με Έλληνες ιδιοκτήτες από το Αργυρόκαστρο. Εκτός από το Λαϊκό Βήμα, το οποίο εκδίδεται μέχρι σήμερα, εκδίδονται και άλλες ελληνικές εφημερίδες και περιοδικά, τα οποία εξυπηρετούν τις ελληνικές κοινότητες της περιοχής. Επίσης είναι διαθέσιμα σε περιοχές της γειτονικής Ελλάδας.[10]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Olsen, Neil (2000). Albania. Oxfam, σελ. 6, 30. ISBN 0-85598-432-5. https://books.google.com/books?id=3_dNu1OdfU4C&dq=isbn:0855984325&hl=. 
  2. Frucht, Richard C. (2003). Encyclopedia of Eastern Europe: From the Congress of Vienna to the Fall of Communism. Taylor & Francis Group, σελ. 640. ISBN 0-203-80109-1. 
  3. Clogg, Richard (2002). Concise History of Greece (Second έκδοση). Cambridge: Cambridge University Press, σελ. 203. ISBN 0-521-80872-3. https://books.google.com/books?id=H5pyUIY4THYC. 
  4. Pettife, James. Poulton, Hugh (1994). The Southern Balkans. Minority Rights Group Report Series, σελ. 39. ISBN 978-1-897693-75-9. https://books.google.gr/books?lr=&cd=1&as_brr=0&id=4Fy2AAAAIAAJ&dq=Given+its+large+Greek-+speaking+population%2C+the+city+of+Gjirokastra&q=%22only+20+miles+from+the+modern+Greek+border%2C+with+its+large+Greek-speaking+population%22#search_anchor. 
  5. 5,0 5,1 Frantzi 2006: p. 5
  6. 6,0 6,1 Valeria Heuberger. Arnold Suppan. Elisabeth Vyslonzil (1996) (στα γερμανικά). Brennpunkt Osteuropa: Minderheiten im Kreuzfeuer des Nationalismus. Oldenbourg Wissenschaftsverlag, σελ. 71. ISBN 978-3-486-56182-1. https://books.google.com/books?id=edAu3dxEwwgC&hl. 
  7. Frantzi 2006: pp. 7, 8
  8. Hoxha, Enver (1985). Two friendly peoples: excerpts from the political diary and other documents on Albanian-Greek relations, 1941–1984. "8 Nëntori" Pub. House, σελ. 173–175. ISBN 978-3-8258-9348-4. https://books.google.gr/books?id=MJW4AAAAIAAJ&q=%22Laiko+Vima%22&dq=%22Laiko+Vima%22&lr=&as_drrb_is=q&as_minm_is=0&as_miny_is=&as_maxm_is=0&as_maxy_is=&as_brr=0&cd=1. 
  9. Poulton, Hugh (1993). The Balkans: minorities and states in conflict. Minority rights publications, σελ. 200. ISBN 978-1-873194-40-9. https://books.google.com/books?id=f2BpAAAAMAAJ&q=laiko+vima&dq=laiko+vima&lr=&as_drrb_is=q&as_minm_is=0&as_miny_is=&as_maxm_is=0&as_maxy_is=&as_brr=0&hl=el&cd=10. 
  10. Genov, Nikolaĭ (2006). Ethnicity and mass media in south eastern Europe. LIT, σελ. 32. ISBN 978-3-8258-9348-4. https://books.google.com/books?id=1TUcAQAAIAAJ&q=laiko+vima&dq=laiko+vima&lr=&as_drrb_is=q&as_minm_is=0&as_miny_is=&as_maxm_is=0&as_maxy_is=&as_brr=0&hl=el&cd=4. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία