Λουδοβίκος Β΄ ντε Λα Τρεμουάλ

Ο Λουδοβίκος Β΄ ντε Λα Τρεμουάλ, γαλλ.: Louis II de la Trémoille, (29 Σεπτεμβρίου 1460 – 24 Φεβρουαρίου 1525), γνωστός και ως La Trimouille, ήταν Γάλλος στρατηγός. Υπηρέτησε υπό τρεις βασιλείς: τον Κάρολο Η΄, τον Λουδοβίκο ΙΒ΄ και τον Φραγκίσκο Α΄. Σκοτώθηκε σε μάχη στη μάχη της Παβίας.

Λουδοβίκος Β΄ ντε Λα Τρεμουάλ
Ο Λουδοβίκος Β΄ ντε Λα Τρεμουάλ σε χαλκογραφία.
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Louis II de La Trémoille (Γαλλικά)
Γέννηση29  Σεπτεμβρίου 1460
Μπομιέ
Θάνατος24  Φεβρουαρίου 1525[1]
Παβία
Αιτία θανάτουπεσών σε μάχη
Τόπος ταφήςCollégiale Notre-Dame du château de Thouars
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααξιωματικός
Περίοδος ακμής1474
Οικογένεια
ΣύζυγοςΛουίζα Βοργία (από 1517)
Gabrielle de Bourbon (1485–1516)
ΤέκναΚάρολος Α΄ ντε Λα Τρεμουάλ
ΓονείςLouis I de la Trémoille και Marguerite d'Amboise
ΟικογένειαΟίκος ντε Λα Τρεμουάλ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςαντιστράτηγος
Πόλεμοι/μάχεςMad War, French–Breton War και Ιταλικοί πόλεμοι
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΝαύαρχος της Γαλλίας
ΒραβεύσειςΤάγμα του Αγίου Μιχαήλ
Θυρεός
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Στρατιωτική σταδιοδρομία Επεξεργασία

Ο Λουδοβίκος Β΄ γεννήθηκε στο Τουάρ (Thouars), ως ο μεγαλύτερος γιος τού Λουδοβίκου Α΄ ντε Λα Τρεμουάλ. [3] Διοικούσε έναν στρατ,ό που προσπάθησε να εξασφαλίσει τη Βρετάνη για το γαλλικό στέμμα, αφού εσωτερικές εξεγέρσεις είχαν αποδυναμώσει τον Φραγκίσκο Β΄ δούκα της Βρετάνης κατά τη διάρκεια τού λεγόμενου «Τρελού Πολέμου» (La Guerre Folle). Μέχρι τον Μάρτιο τού 1488, ο Λουδοβίκος Β΄ είχε διοριστεί αντιστράτηγος της Βρετάνης από τον Κάρολο Η΄. [4] Η αποφασιστική νίκη του στη μάχη τού Σαιντ-Ωμπέν-ντυ-Κορμιέ στις 28 Ιουλίου 1488 έδωσε τέλος στην ουσιαστική ανεξαρτησία της Βρετάνης. [4]

Ο Λουδοβίκος Β΄ έλαβε μέρος σε πολλές μάχες στους Ιταλικούς Πολέμους, κυρίως στη μάχη τού Φόρνοβο το 1495 και στη μάχη τού Ανιαντέλο τού 1509. [3] Υπέστη σοβαρή ήττα στη μάχη της Νοβάρα (1513), στην οποία ο στρατός του των 10.000 ανδρών έπεσε σε ενέδρα 13.000 Ελβετών μισθοφόρων. [3]

Ο Λουδοβίκος Β΄ εξασφάλισε μία γαλλική νίκη στη μάχη του Μαρινιάνο το 1515, [3] αλλά χάθηκε στη μάχη της Παβίας στις 24 Φεβρουαρίου 1525, όπου απεβίωσε από μία πληγή, που προκλήθηκε από ένα αρκεβούζιο. [5] Το τέλος του συνέβη κατά την κορύφωση της μάχης, όταν οι Γάλλοι αιφνιδιάστηκαν από 1500 Ισπανούς αρκεβουζιέρους. Ο Λα Τρεμουάλ και άλλοι υψηλόβαθμοι Γάλλοι προχώρησαν προς τον βασιλιά τους, Φραγκίσκο Α΄, για να τον προστατεύσουν. Ο Λα Τρεμουάλ έπεσε από το άλογό του, όταν πυροβολήθηκε στην καρδιά.

 
Ο Λουδοβίκος Β΄ ντε Λα Τρεμουάλ και η Γαβριέλα ντε Μπουρμπόν.

Οικογένεια Επεξεργασία

Νυμφεύτηκε πρώτα στις 28 Ιουλίου 1484 την Γαβριέλα ντε Μπουρμπόν, κόρη τού Λουδοβίκου Α΄ , κόμη τού Μονπανσιέ, και απέκτησαν:

Στις 7 Απριλίου 1517, ο Λουδοβίκος Β΄ νυμφεύτηκε για 2η φορά, με τη 16χρονη Λουίζα Βοργία δούκισσα τού Βαλεντινουά, το μοναδικό νόμιμο παιδί του Καίσαρα Βοργία δούκα τού Βαλεντινουά από τη Γαλλίδα σύζυγό του Καρλόττα των Αλμπρέ. [6] Ο γάμος ήταν άτεκνος.

Τίτλοι Επεξεργασία

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, ο Λουδοβίκος Β΄ απέκτησε τους τίτλους υποκόμης τού Τουάρ, πρίγκιπας τού Tαλμόν, κόμης τού Γκιν και τού Μπενόν, βαρόνος τού Συλί, τού Κραόν, τού Μονταγκύ, τού Μωλεόν και τού Λ'Ιλλ-Μπουσάρ, κύριος των Ιλ ντε Ρε, τού Ροσφόρt και τού Μαράν και Πρώτος Θαλαμηπόλος τού βασιλιά.

Υστεροφημία Επεξεργασία

Η Οδός ντε Λα Τρεμουάλ (Rue de La Trémoille), στο 8ο διαμέρισμα τού Παρισιού, φέρει το όνομά του. [7] [8]

Δείτε επίσης Επεξεργασία

Παραπομπές Επεξεργασία

Πηγές Επεξεργασία

  • Bardet, Jean-Pierre, επιμ. (2000). Etat et société en France aux XVIIe et XVIIIe siècles (στα French). Presses de l'Universitie de Paris-Sorbonne. 
  • Bongard, David (1995). "Louis II de Trémoille". In Dupuy, Trevor N.; Johnson, Curt; Bongard, David L. (eds.). The Harper Encyclopedia of Military Biography. Castle Books.
  • Knecht, Robert (2004). The Valois: Kings of France 1328-1589. Hambledon Continuum. 
  • Taylor, Jane H. M. (2014). Rewriting Arthurian Romance in Renaissance France. D.S. Brewer. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι Επεξεργασία