Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μέρμερος είναι γνωστός ένας γιος του Ιάσονα και της Μήδειας, αδελφός του Φέρητος. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, η Μήδεια είχε επτά γιους και επτά κόρες. Σε κάθε περίπτωση, η Μήδεια σκότωσε το Μέρμερο μαζί με τα αδέλφια του, παρότι είχαν καταφύγει στο ιερό της Ήρας στην Κόρινθο. Τότε για τιμωρία έπεσε λοιμός στην πόλη, οπότε μετά από χρησμό του μαντείου οι Κορίνθιοι όριζαν κάθε χρόνο 7 νέους και 7 παρθένες από τις καλύτερες οικογένειες για να υπηρετούν τη θεά. Σύμφωνα με τον Παυσανία, μετά το φόνο του Μερμέρου και του Φέρητα, άρχισαν να πεθαίνουν τα παιδιά των Κορινθίων. Αυτή η συμφορά δε σταμάτησε παρά μόνο όταν με χρησμό καθιέρωσαν ετήσιες θυσίες. Σύμφωνα με τα «Ναυπάκτια Έπη», ο Ιάσονας μετά τον θάνατο του Πελία πήγε στην Κέρκυρα, όπου ο μεγαλύτερος γιος του, ο Μέρμερος, σκοτώθηκε από μια λέαινα. Στην Οδύσσεια ο Μέρμερος αναφέρεται ως βασιλιάς της Εφύρας στη Θεσπρωτία και πατέρας του Ίλου, ενώ σε άλλες πηγές μυθολογείται ως γιος του Φέρητος.

Μέρμερος
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Μέρμερος (Αρχαία Ελληνικά)
Οικογένεια
ΤέκναΊλος ο Ιασονίδης
ΓονείςΙάσονας και Μήδεια
ΑδέλφιαΦέρης
Μήδος

ΠηγήΕπεξεργασία

  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969.