Μίλατος Λασιθίου

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 35°18′17″N 25°33′44″E / 35.30472°N 25.56222°E / 35.30472; 25.56222

Η Μίλατος Λασιθίου είναι χωριό του Δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου και ανήκει σήμερα στην Κοινότητα Βραχασίου. Το όνομα πιθανολογείται ότι έχει σχέση με την αρχαία Μίλητο στη Μικρά Ασία[εκκρεμεί παραπομπή]. Το ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα συμπεριλαμβάνει τη νησίδα Αυγό και την Παραλία Μιλάτου. Στη Μίλατο έγραψε πολλά από τα μυθιστορήματά της η Ελληνίδα συγγραφέας Λιλή Ζωγράφου.

Μίλατος
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Μίλατος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΔήμοςΑγίου Νικολάου
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΛασιθίου
Υψόμετρο50
Πληθυσμός178 (2011)

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Το όνομα του χωριού προέρχεται από το όνομα της αρχαίας πόλης Μιλάτου. Η Μίλατος αναφέρεται στην Ιλιάδα, όπου αναφέρεται ότι έστειλε πολεμιστές με αρχηγό τον Ιδομενέα. Ο Στράβων αναφέρει ότι είναι η μητρόπολη της Μιλήτου, την οποία αποίκησε, σύμφωνα με το Στράβονα, ο αδελφος του Μίνωα, Σαρπηδών. Η Μίλατος καταστράφηκε από την πρώην σύμμαχό της Λυττό. Η θέση της αρχαίας πόλης δεν είναι επ'ακριβώς γνωστή. Ο Στέφανος Ξανθουδίδης ανέσκαψε το 1919 μερικούς τάφους της υστερομινωικής περιοχής ΙΙΙ (1300-1220 π.Χ.).[1]

Η παλαιότερη μνεία του σημερινού οικισμού γίνεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα του 1368, όπου αναφέρεται ως Milato, φέουδο τότε του Φρανσίσκους Ντόντο. Στην απογραφή του 1583 αναφέρεται ως Milato με 287 κατοίκους. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 είχε 35 χριστιανικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Βραχασίου, με 431 κατοίκους, όλοι χριστιανοί. Το 1971 αναγνωρίστηκε ο οικισμός Παραλία Μιλάτου, ο οποίος γνωρίζει γρήγορη ανάπτυξη.[1]

Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:[1]

Απογραφή 1900 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 475 504 506 517 466 438 329 278 208 178

Το σπήλαιο της ΜιλάτουΕπεξεργασία

 
Το σπήλαιο της Μιλάτου

Η Μίλατος είναι γνωστή κυρίως από το ιστορικό Σπήλαιο της Μιλάτου. Κατα την επανάσταση των Κρητών εναντίον των οθωμανών (1823) είχαν κρυφτεί στο σπήλαιο δύο χιλιάδες γυναικόπαιδα. Ο τουρκοαιγυπτιακός στρατός ανακάλυψε το σπήλαιο με τα γυναικόπαιδα, οπότε και επήλθε φοβερή σφαγή ενώ όσοι έμειναν ζωντανοί πουλήθηκαν ως δούλοι, ενώ σκοτώθηκε και ο αρχηγός των Τούρκων, Χασάν Μπέης, πέφτοντας από το αφηνιασμένο άλογό του. Στην περιοχή δραστηριοποιούνταν διάφορες ελληνικές ένοπλες ομάδες που θα μπορούσαν ίσως να σώσουν τους αμάχους αλλά ήταν απασχολημένες σε λεηλασίες.[2]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Σπανάκης, Στέργιος (1993). Πόλεις και χωριά της Κρήτης στο πέρασμα των αιώνων, τόμος Β. Ηράκλειο: Γραφικές Τέχνες Γ. Δετοράκης. σελίδες 537–541. 
  2. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, 1975, τ. ΙΒ', σ. 294.