Μανουήλ Λάσκαρης (στρατηγός)

Βυζαντινός στρατηγός

Ο Μανουήλ Λάσκαρης ήταν βυζαντινός στρατιωτικός αξιωματούχος από την Δυναστεία των Λασκαρίδων.

Μανουήλ Λάσκαρης
Γενικές πληροφορίες
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Αυτοκρατορία της Νίκαιας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
στρατηγός
μοναχός
Οικογένεια
ΓονείςΜανουήλ Λάσκαρης
ΑδέλφιαΚωνσταντίνος Λάσκαρης
Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρης
Ισαάκιος Λάσκαρης
Αλέξιος Λάσκαρης
Γεώργιος Λάσκαρης

Ο Μανουήλ ήταν γιος του Μανουήλ και της Ιωάννας Καράτζαινας, αδέλφια του οι Μιχαήλ, ο Γεώργιος, ο Κωνσταντίνος (Αυτοκράτορας), ο Θεόδωρος (Αυτοκράτορας), ο Αλέξιος και ο Ισαάκιος. Ο Μανουήλ είχε στρατιωτικό αξίωμα, ο Ακροπολίτης τον αναφέρει στρατηγό, ότι στρατηγεί, εξορίσθηκε μαζί με την οικογένεια του από τον αυτοκράτορα Ιωάννη Βατάτζη αλλά επέστρεψε το 1254 μετά την αναρρίχηση στον θρόνο του αδελφού του Θεόδωρου Λάσκαρη[1].

Μετά την επιστροφή του από την εξορία εκάρη μοναχός και το επόμενο έτος στάλθηκε στο Διδυμότειχο σαν αρχηγός του εκεί σώματος στρατού ασκώντας ταυτόχρονα και την ιδιότητα του μοναχού και του στρατιωτικού[1]. Πήρε μέρος το 1265 στην αποτυχημένη εκστρατεία στην Τζεπαίνη όπου παρά την ήττα του στρατού πήρε τους τίτλους του πρωτοσεβαστού και του ηγεμόνα του Διδυμότειχου[1]. Το 1266 συμμετείχε στην νέα εκστρατεία του Θεόδωρου κατά των Κουμάνων όπου κατέληξε σε ήττα και κατάφερε να διαφύγει στην Αδριανούπολη[1]. Αυτή ήταν η τελευταία φορά που αναφέρεται το όνομα του, ενώ είναι γνωστό ότι πέθανε σε βαθιά γεράματα[1].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία