Ο Μασούντ Μπαρζανί (κουρδικά: مەسعوود بارزانی‎, Mesûd Barzanî, γεννηθείς στις 16 Αυγούστου 1946) είναι Κούρδος πολιτικός και Πρόεδρος του Ιρακινού Κουρδιστάν από το 2005 ως το 2017. Από το 1979 είναι πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (KDP).

Μασούντ Μπαρζανί
Masoud Barzani 2019.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
مەسعود بارزانی (Κουρδικά Σοράνι) και Mesûd Barzanî (Κουρδικά)
Γέννηση16  Αυγούστου 1946[1][2]
Μαχαμπάντ
ΕθνικότηταΚούρδοι
Χώρα πολιτογράφησηςΙράκ
ΘρησκείαΣουνιτισμός
Ισλάμ
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΚουρδική γλώσσα
Αραβικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαKurdistan Democratic Party
Οικογένεια
ΤέκναMasrour Barzani
ΓονείςMustafa Barzani
ΑδέλφιαIdris Barzani
Ubaidullah Barzani
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΣυριακός εμφύλιος πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρωθυπουργός του Ιράκ (1  Απριλίου 2004 – 30  Απριλίου 2004)
President of Iraqi Kurdistan (2005–2017)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πρώιμα χρόνιαΕπεξεργασία

Ο Μπαρζανί γεννήθηκε στο σημερινό Ιράν το 1946. Έχει 5 γιους και 3 κόρες.

Πολιτική δραστηριότηταΕπεξεργασία

Διαδέχθηκε τον πατέρα του, τον εθνικιστή ηγέτη Μουσταφά Μπαρζανί στην ηγεσία του KDP το 1979. Στη διάρκεια του Περσο-Ιρακινού Πολέμου και μαζί με άλλες κουρδικές οργανώσεις με τη βοήθεια του αδερφού του, Ιντρίς, πολέμησε εναντίον της Βαγδάτης. Η κουρδική ηγεσία κατά το μεγαλύτερο μέρος της θητείας του ήταν εξόριστη στο Ιράν.

Πρόεδρος της Περιοχής του ΚουρδιστάνΕπεξεργασία

Μετά την ήττα του Σαντάμ Χουσεΐν στον Πόλεμο του Κόλπου (1991) ένα από τα αποτελέσματα ήταν να τεθούν υπό κουρδικό έλεγχο οι περιοχές του βορείου Ιράκ που παραδοσιακά θεωρούνται πατρίδα των Κούρδων (γνωστές με τις ονομασίες Ιρακινό Κουρδιστάν και "Νότιο Κουρδιστάν". Λίγους μήνες μετά τη σύσταση αυτόνομης ζώνης, διεξήχθησαν ελεύθερες εκλογές το 1992. Συμφωνήθηκε ο σχηματισμός κυβέρνησης συνεργασίας στο Κοινοβούλιο του Κουρδιστάν (με τους δύο μεγάλους πολιτικούς σχηματισμούς, την Πατριωτική Ένωση του Κουρδιστάν του Τζαλάλ Ταλαμπανί ή PUK και με το KDP του Μπαρζανί). Η εν λόγω συμφωνία παραβιάστηκε το 1994 με αποτέλεσμα το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου, ο οποίος κράτησε ως το 1998. Το 1996 ο Μπαρζανί ζήτησε τη βοήθεια του ιρακινού καθεστώτος του Σαντάμ για την αντιμετώπιση του PUK, το οποίο εξοπλιζόταν από το Ιράν. Με τη βοήθεια του ιρακινού στρατού, το KDP έδιωξε το PUK από τις μεγάλες πόλεις του Ιρακινού Κουρδιστάν. Τελικά το PUK ανασυντάχθηκε και κατέλαβε ξανά τη Σουλεϊμανίγια και τμήματα της επαρχίας Χάουλερ. Το 1998 ο εμφύλιος πόλεμος τερματίστηκε με τη διαίρεση του Ιρακινού Κουρδιστάν σε 2 ζώνες: μία ελεγχόμενη από το PUK στα νοτιοανατολικά και μία από το KDP στα βορειοδυτικά.[3] Έπειτα από την εισβολή στο Ιράκ το 2003, το KDP και το PUK σταδιακά εγκαθίδρυσαν μία ενιαία περιφερειακή κυβέρνηση. Ο Μπαρζανί έγινε μέλος του Ιρακινού Κυβερνητικού Συμβουλίου και πρόεδρός του τον Απρίλιο του 2004. Εξελέγη πρόεδρος του Ιρακινού Κουρδιστάν από το Κοινοβούλιο της Περιοχής τον Ιούνιο του 2005.[4][5]

Επί της προεδρίας του θεσμοθετήθηκαν δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις στην Περιοχή του Κουρδιστάν. Τον Ιανουάριο του 2007 συστάθηκε το Προεδρικό Συμβούλιο του Κουρδιστάν, που συμπεριλαμβάνει τον αντιπρόεδρο του Συμβουλίου, τον πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης και τον αντιπρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης του Κουρδιστάν, όπως επίσης και τον πρωθυπουργό.

Ως πρόεδρος ο Μπαρζανί πραγματοποίησε επίσημες επισκέψεις σε πολλές χώρες, ανάμεσα στις οποίες οι ΗΠΑ, η Ιταλία και η Ιορδανία.[6]

Τον Ιούλιο του 2009 στις πρώτες άμεσες προεδρικές εκλογές στο Ιρακινό Κουρδιστάν, ο Μασούντ Μπαρζανί επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 69,9% των ψήφων. Η θητεία του παρατάθηκε για άλλα 2 χρόνια τον Αύγουστο του 2013 με απόφαση του κοινοβουλίου του Κουρδιστάν.[7]

Ο Μπαρζανί ήταν ένας από τους υποψηφίους στη βραχεία λίστα του περιοδικού Τάιμ για το Πρόσωπο της Χρονιάς του 2014, για τις προσπάθειές του για ανεξαρτησία του Κουρδιστάν και για τον αγώνα του εναντίον του Ισλαμικού Κράτους (ΙSIS).[8]

Τον Οκτώβριο του 2017 παραιτήθηκε από πρόεδρος του Ιρακινού Κουρδιστάν, επειδή με εξαίρεση την περιοχή των Κούρδων, κανείς άλλος δεν στάθηκε στο πλευρό τους προκειμένου να στηρίξει το δικαίωμά τους στην αυτοδιάθεση.[9]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000020354. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. barsani-masud.
  3. Iraqi Kurdistan: Political Development and Emergent Democracy, Routledge/Curzon, 2003
  4. «Middle East | Iraqi Kurdistan leader sworn in». BBC News. 14 Ιουνίου 2005. http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/middle_east/4092926.stm. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2012. 
  5.   (12 Ιουνίου 2005). «Kurds in Northern Iraq Elect Regional President | News | English». Voanews.com. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2012. 
  6. Αρχειοθετήθηκε 28 Αυγούστου 2008 στη Μηχανή του Αρχείου
  7. Chomani, Kamal. «Iraqi Kurdistan Elections Could Be Turning Point». Ekurd. ekurd.net. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2013. 
  8. Time, Time magazine (8 Δεκεμβρίου 2014). «TIME Unveils Finalists for 2014 Person of the Year». Time magazine. http://time.com/3623703/time-person-of-the-year-2014-shortlist/. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2014. 
  9. Μπαρζανί: Κανείς δεν στάθηκε στο πλευρό των Κούρδων, naftemporiki.gr, 29 Οκτωβρίου 2017.