Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο μεραϊτερίτης (αγγλικά: mereiterite) είναι θειικό ορυκτό του δισθενούς σιδήρου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Δρα Κουρτ Χέλμουτ Μεράιτερ (Kurt Helmut Mereiter, 1945– ), Καθηγητή Ορυκτολογίας στο Πολυτεχνείο της Βιέννης, σε αναγνώριση των εργασιών του επί των σουλφιδίων του σιδήρου.[1]

Μεραϊτερίτης
Γενικά
Κατηγορία Θειικά
Χημικός τύπος K2Fe+2(SO4)2 . 4H2O
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα 2,36 g/cm3
Χρώμα Ανοικτό κίτρινο
Σύστημα κρυστάλλωσης Μονοκλινές
Κρύσταλλοι Με κακοαναπτυγμένες έδρες, μήκους μέχρι 1 εκ.
Υφή Συμπαγής
Διδυμία Δεν αναφέρεται
Σκληρότητα 2,5 - 3
Σχισμός Όχι
Θραύση Κογχοειδής
Λάμψη Υαλώδης
Γραμμή κόνεως Λευκή
Πλεοχρωισμός Όχι
Διαφάνεια Διαφανής

Είναι σπανιότατο ορυκτό σχηματισμένο σε ρωγμές γύψου[2] σχηματιζόμενο από αποσύνθεση θειούχων ορυκτών σε σιδηρομιγείς μεταλλευτικές αποθέσεις που περιέχουν χαλκό, ψευδάργυρο και μόλυβδο. Αντίστοιχό του ορυκτό με το μαγνήσιο να υποκαθιστά το σίδηρο είναι ο λεονίτης (K2Mg(SO4)2 . 4H2O).

Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι η γύψος, ο σμιθσονίτης και ο γκετίτης.

Η μόνη περιοχή στην οποία αναφέρεται ότι εντοπίστηκε είναι τα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχή Καμάριζα, μεταλλείο «Ιλάριον αρ. 50»), όπου αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL).

ΠηγέςΕπεξεργασία

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΣημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Το όνομα αποδόθηκε μετά το 1959 και εγκρίθηκε από την ΙΜΑ ως ΙΜΑ1993-045
  2. αναφέρεται, πιθανόν εσφαλμένα, και μαρμάρου