Το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα (πρωτότυπος τίτλος: Home on the Range) είναι Αμερικανική κωμική γουέστερν ταινία κινουμένων σχεδίων παραγωγής της Walt Disney Feature Animation, η οποία κυκλοφόρησε το 2004 με διανομή από τη Walt Disney Pictures. Αποτελεί την 45η ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους της Disney και ήταν η τελευταία ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney που κυκλοφόρησε σε 2D, μέχρι την κυκλοφορία της ταινίας Η Πριγκίπισσα και ο Βάτραχος το 2009. Πήρε το όνομά της από το δημοφιλές κάντρι ομώνυμο τραγούδι, Home on the Range, και στους χαρακτήρες χαρίζουν τις φωνές τους οι Ροζάν Μπαρ, Τζούντι Ντεντς, Τζένιφερ Τίλι, Κούμπα Γκούντινγκ Τζ., Ράντι Κουέιντ και Στιβ Μπουσέμι.

Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα
Home on the Range
Home on the Range (Greek DVD Cover).jpg
Ελληνικό εξώφυλλο DVD
ΣκηνοθεσίαΓουίλ Φιν
Τζον Σάνφορντ
ΠαραγωγήΆλις Ντιούι Γκόλντστοουν
ΣενάριοΓουίλ Φιν
Τζον Σάνφορντ
ΙστορίαΓουίλ Φιν
Τζον Σάνφορντ
Μάικλ ΛαΜπας
Σαμ Λεβίν
Μαρκ Κένεντι
Ρόμπερτ Λενς
Ηθοποιοί φωνήςΡοζάν Μπαρ
Τζούντι Ντεντς
Τζένιφερ Τίλι
Κούμπα Γκούντινγκ Τζ.
Ράντι Κουέιντ
Στιβ Μπουσέμι
ΜουσικήΆλαν Μένκεν
ΜοντάζΧ. Λι Πέτερσον
Εταιρεία παραγωγήςWalt Disney Pictures
Walt Disney Animation Studios
ΔιανομήBuena Vista Pictures
Κυκλοφορία2 Απριλίου 2004
Διάρκεια76 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες
ΓλώσσαΑγγλικά
Προϋπολογισμός$110 εκατομμύρια[1]
Ακαθάριστα έσοδα$145.5 εκατομμύρια[1]

Τα γεγονότα της ταινίας διαδραματίζονται στην Παλαιά Δύση κι επικεντρώνονται σε ένα αταίριαστο τρίο παρορμητικών, οικόσιτων αγελάδων· την περιπετειώδη Μάγκι, την αυταρχική και σωστή Μις Κάλογουεϊ και την κουτή, χαζοχαρούμενη Γκρέις. Οι τρεις αγελάδες πρέπει να βρουν και να συλλάβουν τον διαβόητο κλέφτη βοοειδών, Αλαμέντα Σλιμ, ώστε να συλλέξουν την αμοιβή που δίνεται για τη σύλληψή του με σκοπό να βοηθήσουν να σωθεί η ειδυλλιακή φάρμα στην οποία ζουν και κινδυνεύει να κατασχεθεί. Βοηθοί τους σε αυτή την περιπέτεια είναι ο Τυχερός Τζακ, ένας φασαριόζικος λαγός με ξύλινο πόδι, και ο Μπακ, ένα εγωιστικό άλογο που βρίσκεται στην υπηρεσία του Ρίκο, διάσημου κυνηγού επικηρυγμένων, κι επιδιώκει τη δόξα για τον εαυτό του.

Το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα κυκλοφόρησε στις 2 Απριλίου 2004, έλαβε μικτές κριτικές από τους κριτικούς και είχε έσοδα $145.5 εκατομμύρια στο box office.

ΠλοκήΕπεξεργασία

Τον Σεπτέμβριο του 1889, η Μάγκι είναι η μόνη αγελάδα που απομένει στο Ράντσο Ντίξον όταν ο Αλαμέντα Σλιμ (ένας κλέφτης βοοειδών ικανός να κλέβει μέχρι και 500 βοοειδή σε μία νύχτα) έκλεψε όλα τα υπόλοιπα ζώα του κυρίου Ντίξον. Ο Ντίξον πουλάει τη Μάγκι στην Περλ, μία ευγενική και ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία έχει τη δική της μικρή φάρμα. Ο σερίφης της περιοχής καταφτάνει λέγοντας στην Περλ πως η τράπεζα κυνηγάει τους οφειλέτες της και θα πρέπει να πληρώσει τα $750 που χρωστάει σε τρεις μέρες, αλλιώς η φάρμα της θα πωληθεί στον πλειοδότη με την υψηλότερη προσφορά. Ακούγοντάς το αυτό, η Μάγκι πείθει τις άλλες αγελάδες της φάρμας, Γκρέις και Μις Κάλογουεϊ, να πάνε στην πόλη και να επιχειρήσουν να κερδίσουν χρήματα στο πανηγύρι. Ενώ βρίσκονται στην πόλη, ένας κυνηγός επικηρυγμένων με το όνομα Ρίκο (τον οποίο το άλογο του σερίφη, ο Μπακ, έχει σαν είδωλο), παραδίδει έναν εγκληματία και συλλέγει τα χρήματα της αμοιβής. Επόμενος στόχος του ο Αλαμέντα Σλιμ, τον οποίο φεύγει να καταδιώξει με τον Μπακ αφού το δικό του άλογο ξεκουράζεται. Όταν η Μάγκι ανακαλύπτει πως η αμοιβή για τη σύλληψη του Σλιμ είναι ακριβώς $750, πείθει τις άλλες αγελάδες να προσπαθήσουν να βρουν και να συλλάβουν εκείνες τον Σλιμ για να σώσουν τη φάρμα τους.

Εκείνο το βράδυ, κρύβονται μέσα σε ένα μεγάλο κοπάδι μόσχων και κάποια στιγμή, ο Σλιμ καταφτάνει με σκοπό να κλέψει τα ζώα του κοπαδιού. Πριν προλάβουν να κάνουν το οτιδήποτε, ο Σλιμ αρχίζει να τραγουδά ένα συγκεκριμένο τραγούδι που οδηγεί όλα τα ζώα (εκτός από την Γκρέις η οποία δεν επηρεάζεται) σε μία κατάσταση ύπνωσης, πρόθυμα να τον ακολουθήσουν οπουδήποτε. Η Γκρέις καταφέρνει να επαναφέρει τη Μάγκι και τη Μις Κάλογουεϊ, πριν ο Σλιμ αποκλείσει τον δρόμο με έναν μεγάλο βράχο για να σταματήσει τον Ρίκο και τους άντρες του από το να τον κυνηγήσουν. Καθώς ο Ρίκο συζητάει με τους άντρες του τις επόμενες κινήσεις τους, ο Μπακ αρχίζει να μιλάει με τις τρεις αγελάδες και να μιμείται διάφορες κινήσεις, κάτι το οποίο κάνει τον Ρίκο να πιστεύει πως ο Μπακ φοβάται τις αγελάδες, με αποτέλεσμα να τον στείλει πίσω στον σερίφη. Ο Μπακ όμως το σκάει και είναι αποφασισμένος να συλλάβει τον Σλιμ εκείνος, για να αποδείξει την αξία του.

Οι τρεις αγελάδες συνεχίζουν να ψάχνουν για τον Σλιμ, αποφασισμένες να τον βρουν πριν από τον Μπακ, αλλά χάνουν τα ίχνη του εξαιτίας μιας νεροποντής. Η Μις Κάλογουεϊ κατηγορεί τη Μάγκι για το ότι ήθελε να κυνηγήσει τον Σλιμ μόνο από προσωπική βεντέτα, υποστηρίζοντας πως εκείνη και η Γκρέις θα τα κατάφερναν καλύτερα χωρίς εκείνη. Περνάνε το βράδυ τους κάτω από έναν μεγάλο βράχο, με τη Μάγκι να αποφασίζει να φύγει το επόμενο πρωί, ενώ οι Γκρέις και Μις Κάλογουεϊ, αποφασίζουν να επιστρέψουν στη φάρμα για να αποχαιρετήσουν τους φίλους τους πριν την κατάσχεση. Ωστόσο, το επόμενο πρωί τους ξυπνάει ένας λαγός με ξύλινο πόδι, ο Τυχερός Τζακ, ο οποίος έχει επίσης χάσει το σπίτι του, ένα παλιό ορυχείο, εξαιτίας του Σλιμ. Η Μάγκι αποφασίζει να κυνηγήσει τον Σλιμ με τον Τυχερό Τζακ και η Γκρέις πείθει την Μις Κάλογουεϊ να βοηθήσουν. Ο Τυχερός Τζακ οδηγεί τις αγελάδες στο κρησφύγετο του Σλιμ, όπου ο Σλιμ αποκαλύπτει πως έκλεβε τα βοοειδή από πρώην αφεντικά του για να τους εκδικηθεί. Όταν τα αφεντικά του καταστρέφονταν οικονομικά μετά τη ληστεία, ο Σλιμ αγόραζε τη γη τους στους πλειστηριασμούς υπό την ταυτότητα ενός αξιοσέβαστου κυρίου, του Γιάνσι Ο'Ντελ, χρησιμοποιώντας τα χρήματα που έπαιρνε από τα κλεμμένα βοοειδή όταν τα πουλούσε.

Φτάνοντας στο κρησφύγετο του Σλιμ, οι αγελάδες τον συλλαμβάνουν και στην προσπάθειά τους να το σκάσουν, τους κυνηγούν οι συνεργοί του Σλιμ καταλήγοντας σε ένα ατμοκίνητο τρένο. Ο Ρίκο φτάνει εκεί και αντί να συλλάβει τον Σλιμ, τον βοηθάει να ξεφύγει, αποκαλύπτοντας πως τόσο καιρό δούλευε μαζί του. Ο Μπακ, καταρρακωμένος από αυτό, αποφασίζει να βοηθήσει τις αγελάδες και αντιμετωπίζει τον Ρίκο, καθώς οι τρεις αγελάδες απελευθερώνουν το τελευταίο κοπάδι που πώλησε ο Σλιμ. Στο μεταξύ, ο Σλιμ μεταμφιέζεται στον Γιάνσι Ο'Ντελ κι εγκαταλείπει τις αγελάδες στη μέση της ερήμου, καθώς εκείνος αποχωρεί για να παρευρεθεί στον πλειστηριασμό της φάρμας. Ωστόσο, οι αγελάδες καταφέρνουν να φτάσουν στη φάρμα με το τρένο και να τον εκθέσουν. Ο Σλιμ συλλαμβάνεται από τον σερίφη και η φάρμα δεν κατάσχεται, αφού τα λεφτά της αμοιβής βοηθούν στο να πληρωθεί το χρέος.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, τα περισσότερα από τα ζώα της φάρμας κερδίζουν βραβεία στο πανηγύρι, ο Τυχερός Τζακ έχει μετακομίσει στη φάρμα, ενώ δύο μόσχοι και το βουβάλι του Σλιμ, καταφθάνουν στη φάρμα αναζητώντας να ζήσουν κι αυτοί εκεί με τα άλλα ζώα.

ΗθοποιοίΕπεξεργασία

Ελληνική μεταγλώττισηΕπεξεργασία

ΠαραγωγήΕπεξεργασία

Πριν προωθήσει την ιδέα για την ταινία Ποκαχόντας στα στελέχη της Disney, ο σκηνοθέτης Μάικ Γκάμπριελ είχε μια «ιδέα που θα μπορούσε να συνδυάζει το [βιβλίο του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ] Captains Courageous (ελεύθερη μετάφραση Γενναίοι καπετάνιοι, το βιβλίο εκδόθηκε στα ελληνικά ως Οι Θαλασσόλυκοι)[2] με γουέστερν». Όταν η Ποκαχόντας ολοκληρώθηκε, ο Γκάμπριελ ανέπτυξε την ιδέα του σε ένα πρώτο πρόχειρο σαράντα σελίδων, το οποίο έλαβε καλής ανταπόκρισης από τον τότε πρόεδρο, Πίτερ Σνάιντερ. Σύντομα μετά από αυτό, το πρότζεκτ μπήκε στο στάδιο της ανάπτυξης υπό τον τίτλο Sweating Bullets.[3] Η ιστορία ξεκίνησε ως ένα υπερφυσικό γουέστερν και αφορούσε έναν δειλό καουμπόι ο οποίος επισκέπτεται μία πόλη φάντασμα κι έρχεται αντιμέτωπος με ένα ζόμπι κλέφτη βοοειδών, τον Σλιμ. Η ιστορία επανασχεδιάστηκε αργότερα και αφορούσε έναν μικρό ταύρο με το όνομα Μπούλετς,[4] ο οποίος ήθελε να είναι περισσότερο σαν τα άλογα που ηγούνταν του κοπαδιού.[5]

Το 1999, σε μία προσπάθεια να διασώσει την παραγωγή και διατηρήσει τους ήδη υπάρχοντες χαρακτήρες και την τέχνη του φόντου, ο καλλιτέχνης ιστοριών Μάικλ ΛαΜπας εισηγήθηκε μία διαφορετική προσέγγιση της ιστορίας όπου πρωταγωνιστές θα ήταν τρεις αγελάδες οι οποίες θα γίνονταν κυνηγοί επικηρυγμένων για να σώσουν τη φάρμα τους. Χτίζοντας πάνω σε αυτή την ιδέα, οι συνάδελφοι καλλιτέχνες ιστοριών Σαμ Λεβίν, Μαρκ Κένεντι, Ρόμπερτ Λενς και Σέρλεϊ Πιρς, ανέπτυξαν μία καινούρια πλοκή.[5] Ωστόσο, το 2000, ο Μάικ Γκάμπριελ και ο συν-σκηνοθέτης Μάικ Γκιάιμο απομακρύνθηκαν από το πρότζεκτ λόγων της επίμονης ύπαρξης προβλημάτων στην ιστορία. Τον Οκτώβριο του 2000, ο Γουίλ Φιν, επιστρέφοντας στη Disney μετά την ταινία της DreamWorks Animation, Ο δρόμος για το Ελ Ντοράντο, και ο Τζον Σάνφορντ, ανέλαβαν τη σκηνοθεσία της ταινίας.[6][7]

ΜουσικήΕπεξεργασία

Τον Φεβρουάριο του 1998, ο Άλαν Μένκεν υπέγραψε μία μακροπρόθεσμη συμφωνία με τα Walt Disney Studios για τη σύνθεση τραγουδιών και/ή μουσικής επένδυσης σε ταινίες κινουμένων σχεδίων ή live-action των στούντιο.[8] Έπειτα από αυτό, σύμφωνα με τον Μένκεν, του ζητήθηκε να παρέχει μουσική για το Sweating Bullets «ίσως ενάμιση χρόνο μετά τον Ηρακλή».[9] Λίγο μετά τη νίκη του βραβείου ASCAP/Richard Rodgers New Horizons, ο στιχουργός Γκλεν Σλέιτερ τράβηξε την προσοχή του Μένκεν, ο οποίος τον προσκάλεσε αργότερα να δουλέψει μαζί του πάνω στο πρότζεκτ Sweating Bullets.[10]

Μαζί, έγραψαν το πρώτο από τα έξι πρωτότυπα τραγούδια της ταινίας το 1999, το «Little Patch of Heaven», το οποίο ηχογραφήθηκε από τον k.d. lang, πριν οι Φιν και Σάνφορντ αναλάβουν ως σκηνοθέτες. Τα επόμενα τραγούδια, συμπεριλαμβανομένου και του τραγουδιού «Yodel-Adle-Eedle-Idle-Oo» το οποίο ενσωματώνει την εισαγωγή της όπερας Γουλιέλμος Τέλλος, την ένατη συμφωνία του Μπετόβεν και την Ουβερτούρα 1812 σε χορό λαρυγγισμών, προστέθηκαν έπειτα από αρκετές αλλαγές στην ιστορία κατά τη διάρκεια της παραγωγής.[11] Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, ο Μένκεν συνέθεσε το τραγούδι «Will the Sun Ever Shine Again», το οποίο ερμήνευσε η Μπόνι Ράιτ.[4]

Το soundtrack άλμπουμ της ταινίας κυκλοφόρησε στις 30 Μαρτίου 2004 από την Walt Disney Records.[12] Περιέχει τραγούδια ερμηνευμένα από τους k.d. lang, Ράντι Κουέιντ, Μπόνι Ράιτ, Τιμ ΜακΓκρο και The Beu Sisters, καθώς και τη μουσική επένδυση που συνέθεσε ο Άλαν Μένκεν για την ταινία.

Λίστα κομματιώνΕπεξεργασία

 
Εξώφυλλο soundtrack
No. TίτλοςΕρμηνεία Διάρκεια
1. "(You Ain't) Home On The Range"  Χορωδία 1:13
2. "Little Patch of Heaven"  k.d. lang 2:45
3. "Yodel-Adle-Eedle-Idle-Oo"  Ράντι Κουέιντ και Χορωδία 2:43
4. "Will the Sun Ever Shine Again"  Μπόνι Ράιτ 2:36
5. "(You Ain't) Home on the Range"  Χορωδία 1:01
6. "Wherever the Trail May Lead"  Τιμ ΜακΓκρο 3:33
7. "Anytime You Need A Friend"  The Beu Sisters 3:21
8. "Cows in Town/Saloon Song"  Ορχηστρικό 1:09
9. "On the Farm"  Ορχηστρικό 2:40
10. "Bad News"  Ορχηστρικό 4:16
11. "Storm and the Aftermath"  Ορχηστρικό 3:06
12. "Cows to the Rescue"  Ορχηστρικό 3:08
13. "Buck"  Ορχηστρικό 2:16
14. "My Farm Is Saved/Little Patch of Heaven"  Ορχηστρικό 2:28
15. "Anytime You Need a Friend"  Ορχηστρικό 2:35
Συν. διάρκεια:
42:57

ΚυκλοφορίαΕπεξεργασία

Το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα είχε αρχικά προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει το 2003, ενώ Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος θα κυκλοφορούσε την άνοιξη του 2004.[13] Ωστόσο, η Disney ανακοίνωσε πως Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος θα κυκλοφορούσε τελικά το φθινόπωρο ου 2003, ενώ το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα θα κυκλοφορούσε την άνοιξη του 2004. Αντίθετα με το τι ακουγόταν, ο συγγραφέας ειδήσεων Τζιμ Χιλ δήλωσε πως οι ημερομηνίες κυκλοφορίες αντιστράφηκαν όχι επειδή το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα υπέφερε από συνεχείς αλλαγές της ιστορίας, αλλά επειδή ήθελαν να προωθήσουν τον Αδελφό μου τον Αρκούδο στην κυκλοφορία της Πλατινένιας Έκδοσης του Βασιλιά των Λιονταριών.[14]

Home mediaΕπεξεργασία

Το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα κυκλοφόρησε σε VHS και DVD στις 14 Σεπτεμβρίου 2004,[15] ενώ σε Blu-ray κυκλοφόρησε στις 3 Ιουλίου 2012.[16]

ΥποδοχήΕπεξεργασία

Box officeΕπεξεργασία

Το πρώτο Σαββατοκύριακο κυκλοφορίας, το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα υπολογίζεται πως είχε έσοδα περίπου $14 εκατομμύρια, φτάνοντας στην τέταρτη θέση του box office πίσω από τις ταινίες Scooby-Doo 2: Τα Τέρατα Απελευθερώθηκαν, Hellboy: Ο Ηρωας της Κόλασης και Με το κεφάλι ψηλά.[17] Μετά το απογοητευτικό άνοιγμα του πρώτου Σαββατοκύριακου, οι οικονομικοί αναλυτές προέβλεψαν πως η Disney θα αναγκαζόταν να μειώσει το κόστος παραγωγής, το οποίο ανερχόταν σε περισσότερα από $100 εκατομμύρια.[18] Μετά και την κυκλοφορία της ταινίας Το Άλαμο, η οποία επίσης δεν είχε τα αναμενόμενα έσοδα, αναφέρθηκε πως η Disney θα έπρεπε να μειώσει το κόστος παραγωγής περίπου στα $70 εκατομμύρια.[19][20] Η ταινία Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα ολοκλήρωσε τις προβολές της με εγχώρια έσοδα $50 εκατομμύρια και $145.5 εκατομμύρια παγκοσμίως.[1]

Κριτική υποδοχήΕπεξεργασία

Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό αποδοχής από κριτικούς 53%, βασισμένο σε 129 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Αν και η ταινία Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα είναι αρεστή και μπορεί να κρατήσει τα μικρά παιδιά απασχολημένα, είναι μία από τις πιο μέτριες δουλειές της Disney, με φανταχτερά οπτικά εφέ και μία πληκτική πλοκή».[15] Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic βαθμολογεί την ταινία με 50/100 βασισμένη σε 30 κριτικές, με την ένδειξη «μικτές ή μέτριες κριτικές».[21]

Ο Νέιθαν Ράμπιν από το The A.V. Club επαίνεσε την ταινία περιγράφοντάς την ως «ένα γλυκό, άγρια αστείο, κωμικό γουέστερν το οποίο διορθώνει μια κραυγαλέα ιστορική αδικία, προβάλλοντας επιτέλους την Παλιά Δύση μέσα από τα μάτια των αγελάδων κι όχι των καουμπόηδων».[22] Ο Ρότζερ Ίμπερτ της εφημερίδας Chicago Sun-Times βαθμολόγησε την ταινία με 2,5/4 λέγοντας πως «Μία ταινία σαν αυτή είναι διασκεδαστική για παιδιά: φωτεινή, με γρήγορο ρυθμό, μεγάλους κι εξωφρενικούς χαρακτήρες. Αλλά, το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα δεν έχει τη διασταυρωμένη ποιότητα σπουδαίων ταινιών της Disney όπως Η Πεντάμορφη και το Τέρας και Ο Βασιλιάς των Λιονταριών. Και δεν έχει τη φρεσκάδα και την πρωτοτυπία μιας πιο παραδοσιακής ταινίας όπως η Λίλο και Στιτς. Το πραγματικό της μέλλον, υποψιάζομαι, βρίσκεται σε home video. Διαρκεί μόνο 76 λεπτά και παρόλο που θα αρέσει στα παιδιά, οι γονείς θα ρίχνουν κλεφτές ματιές στο ρολόι τους».[23] Η Κλαούντια Πούιγκ από την εφημερίδα USA Today έγραψε μία θετική κριτική αναφέροντας: «Το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα είναι μία αναδρομή στα παλιά καρτούν της Disney: διασκεδαστικά κι όχι φορτωμένα με μηνύματα, με ευρύ χιούμορ και ψυχαγωγική δράση. Οι χαρούμενοι, θαρραλέοι χαρακτήρες έχουν καρδιά και είναι πιστοί, κι αυτό είναι αρκετό για να κάνει την ταινία μία άξια, φιλική προς την οικογένεια γιορτή κινουμένων σχεδίων».[24] Ο Νιλ Μίνοου από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Common Sense Media, βαθμολόγησε την ταινία με 4/5 λέγοντας: «Το λατρεύω όταν η Disney δεν παίρνει τον εαυτό της τόσο σοβαρά. Κανείς δεν προσπάθησε να φτάσει τον ουρανό ή να κάνει αυτή την ταινία κλασική. Το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα είναι απλά μία χαριτωμένη, μικρή ιστορία για κάποιες όχι-τόσο-ευχαριστημένες αγελάδες που σώζουν τη μέρα. Φιλοδοξεί να είναι τίποτα περισσότερο παρά πολλή διασκέδαση, και το κάνει πολύ καλά».[25]

Ο Έλβις Μίτσελ από την εφημερίδα The New York Times επέκρινε την αδύνατη κωμωδία γράφοντας: «Η ασυγκράτητη ενέργεια δεν είναι καθόλου κακή για τα κινούμενα σχέδια - τα καλύτερα καρτούν είναι χτισμένα πάνω στην αντιφατική επιδίωξη μιας σχολαστικά διευθετημένης αναρχίας - αλλά δε μοιάζουν ποτέ άπορα ή απεγνωσμένα για γέλιο, όπως μοιάζει το Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα. Η ταινία μοιάζει περισσότερο πεινασμένη για ένα ελαφρύ χάδι στο κεφάλι παρά για ένα αθόρυβο γέλιο».[26] Παρομοίως, ο Κένεθ Τουράν από την εφημερίδα Los Angeles Times ισχυρίστηκε: «Η ταινία Μια Τρελή, Τρελη Φάρμα μπορεί να είναι αποδεκτή, αλλά η τυπική της επιθυμία να αναμείξει ευφυολογίες για τους ενήλικες και αστεία παθήματα για τα παιδιά μοιάζει ισχνή κι επίσης, η συνολική αίσθηση της ξέφρενης υστερίας δεν φοριέται πάρα πολύ καλά».[27] Ο Μάικλ Γουίλμινγκτον από την εφημερίδα Chicago Tribune σημείωσε: «Με το να σατιρίσεις μία ταινία Γουέστερν μπορείς να φτιάξεις ένα εξαιρετικό καρτούν, όπως έκανε η εξαιρετική τσεχική ταινία μικρού μήκους του 1949 Song of the Prairie, μία εκδοχή με μαριονέτες της ταινίας Η ταχυδρομική άμαξα. Αλλά η Φάρμα δεν είναι καλή σάτιρα ή καλό σλάπστικ. Έχει αυτούς του λυρικούς, πιασάρικους τόνους του Μένκεν και ζωντανεύει όταν η Ράιτ ή ο lang τραγουδούν. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ταινίας είναι θανάσιμο. Η Φάρμα συνεχώς αρμέγει τα ίδια αστεία και πετάει τον ίδιο ταύρο, κι έπειτα από λίγο νιώθεις σαν να έχεις αγελαδοποιηθεί βλέποντάς την».[28]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 «Home on the Range». Box Office Mojo. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2020. 
  2. «Οι Θαλασσόλυκοι». Μέριμνα Ψυχής. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  3. Mike Gabriel. Συνέντευξη με Rita Street. Mike Gabriel Talks Oscar Nominee Lorenzo. 2005-02-05. Ανακτήθηκε στις 2020-06-15.
  4. 4,0 4,1 Trailblazers: The Making of Home on the Range (Documentary bonus feature). Will Finn, John Sanford, Alice Dewey, Shirley Pierce, Mark Henn, Duncan Marjoribanks, Chris Buck. Burbank, California: Walt Disney Home Entertainment. 2004. 
  5. 5,0 5,1 Singer, Gregory (2004-04-02). «Home Sweet Home». Animation World Network. https://www.awn.com/animationworld/home-sweet-home. Ανακτήθηκε στις 2020-06-15. 
  6. John Sanford. Interview. #26. A Conversation with John Sanford. 2008-12-10. Ανακτήθηκε στις 2020-06-15.
  7. Linder, Brian (29 Νοεμβρίου 2000). «Disney Wrangles Cuba, Dame Judi Dench for Sweating Bullets». IGN. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  8. PR Newswire (1998-02-05). Eight-Time Oscar(R) Winning Composer Alan Menken Signs Exclusive Long-Term Deal with Disney. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 2015-12-21.
  9. «Fresh From the "Range," Alan Menken Takes New "Leaps"». Yamaha Corporation of America. 13 Αυγούστου 2004. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  10. Hill, Jim (12 Απριλίου 2003). «Hey, smack my big old rump if that ain't art ...». Jim Hill Media. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  11. «Drawing to A Close 'Home on the Range' May be Disney's Last Stand at Hand Animation». Los Angeles Daily News (HighBeam Research). 2004-04-01. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-02-20. https://web.archive.org/web/20160220124945/https://www.highbeam.com/doc/1G1-114835057.html. Ανακτήθηκε στις 2015-12-21. 
  12. Phares, Heather. «Home on the Range – Alan Menken». AllMusic. All Media Network. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020. 
  13. Eller, Claudia; Verrier, Richard (2002-03-19). «Disney Confirms Animation Cuts». Los Angeles Times. https://www.latimes.com/archives/la-xpm-2002-mar-19-fi-disney19-story.html. Ανακτήθηκε στις 2020-06-16. 
  14. Hill, Jim (6 Ιανουαρίου 2003). «Why "Treasure Planet" tanked». Jim Hill Media. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2015. 
  15. 15,0 15,1 «Home on the Range (2004) – Rotten Tomatoes». Rotten Tomatoes. Fandango. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020. 
  16. «Home on the Range». Blu-ray.com. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020. 
  17. Lowe, R. Kinsey (2004-04-05). «Bad day in the barnyard». Los Angeles Times. https://www.latimes.com/archives/la-xpm-2004-apr-05-et-lowe5-story.html. Ανακτήθηκε στις 2020-06-16. 
  18. Verrier, Richard (2004-04-06). «'Range' Is Not Looking Idyllic». Los Angeles Times. https://www.latimes.com/archives/la-xpm-2004-apr-06-fi-range6-story.html. Ανακτήθηκε στις 2020-06-16. 
  19. Amdur, Meredith (2004-04-12). «For Disney, it's a season on the brink». Variety. https://variety.com/2004/film/markets-festivals/for-disney-it-s-a-season-on-the-brink-1117903177/. Ανακτήθηκε στις 2020-06-16. 
  20. Johnston, Lauren (2004-04-12). «Disney's 'Alamo' A Box Office Bomb». CBS News. https://www.cbsnews.com/news/disneys-alamo-a-box-office-bomb/. Ανακτήθηκε στις 2020-06-16. 
  21. «Home on the Range Reviews». Metacritic. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020. 
  22. «Home on the Range». A.V. Club. 2004-03-20. https://film.avclub.com/home-on-the-range-1798199467. Ανακτήθηκε στις 2020-06-16. 
  23. Ebert, Roger (2 Απριλίου 2004). «Home on the Range (2004)». Chicago Sun-Times. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020. 
  24. Puig, Claudia (2 Απριλίου 2004). «Movies». USA Today. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020. 
  25. Minow, Nell. «Home on the Range Movie Review». Common Sense Media. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020. 
  26. Mitchell, Elvis (2 Απριλίου 2004). «FILM REVIEW; A Western With Watercolor Vistas and a Passel of Parody». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020. 
  27. Turan, Kenneth (2 Απριλίου 2004). «'Range' takes off at a frenzied trot». Los Angeles Times. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020. 
  28. Wilmington, Michael. «Movie review: 'Home on the Range'». Chicago Tribune. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2004. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2018. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία