Άνοιγμα κυρίου μενού

Κατά τη δεύτερη τουρκοκρατία του Μοριά (από το 1715), όπου η ατίθαση Μάνη περιέπεσε σε τουρκικό έλεγχο, και την Ορλωφική επανάσταση που ακολούθησε (1770), ο τότε Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ αποφάσισε την υπό υψηλή κυριαρχία αυτονόμηση της Μάνης αναγνωρίζοντάς την ως Μπεηλίκι και θέτοντάς την υπό την εποπτεία του εκάστοτε Καπουδάν πασά (= αρχιναυάρχου), προς έλεγχο και καταστολή της "μανιάτικης πειρατείας".

Το Μπεηλίκι της Μάνης διατηρήθηκε μέχρι την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Κατά την περίοδο αυτή Ηγεμόνες (Μπέηδες) αυτής αναδείχθηκαν οι παρακάτω κατά σχετικό πίνακα. Άπαντες είναι γηγενείς εκ των σημαντικότερων πατριών της Μανής[1]:

Μπέηδες της Μάνης
Μπέης Γέννηση - Θάνατος Πατριά Καταγωγή Διάρκεια
Τζανέτος Κουτούφαρης -;- Κουτουφαραίοι Θαλάμες 1776 - 1779
Μιχάλμπεης Τρουπάκης ή Μούρτζινος -;- Τρουπάκηδες Καρδαμύλη 1779 - 1782
Τζανήμπεης Γρηγοράκης ή Τζανέτμπεης Γρηγοράκης
ή Τζανέτος Καπετανάκης - Γρηγοράκης
1742 - 1813 Γρηγοράκηδες Σκουτάρι Γυθείου 1782 - 1798
Παναγιώτης Κουμουνδούρος, ή Κουμουντούρος -;- Κουμουνδουραίοι Δολοί Μάνης 1798 - 1803
Αντώνμπεης ή Αντωνόμπεης Γρηγοράκης -;- Γρηγοράκηδες Σκουτάρι Γυθείου 1803 - 1808
Ζερβόμπεης ή Κωσταντής Ζερβάκος -;- Ζερβάκηδες Καρβελάς (Μαλευρίου) 1808 - 1810
Θεοδωρόμπεης Γρηγοράκης -;- Γρηγοράκηδες Μαραθονήσι (Γύθειο) 1811 - 1815
Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης 1765 - 1848 Μαυρομιχαλαίοι Λιμένι Οιτύλου 1815 - 1821

Γενικά οι Μπέηδες της Μάνης ήταν πρόσωπα ισχυρών κατά τόπων οικογενειών, ευρείας όμως αποδοχής, που απολάμβαναν εξαιρετικών τιμών τόσο στην περιοχή, όσο και εκτός αυτής. Σημαντικότεροι των παραπάνω ήταν ο Τζανέτος Γρηγοράκης, ο μακροβιότερος μπέης που διατηρήθηκε στο αξίωμά του για 16 ετών και του οποίου η περίοδος αναφέρεται εξαιρετικά θετικά[2], καθώς και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Λεξικό Ηλίου τ.12ος, σ.927
  2. Ν. Θ. Κατσίκαρου, Η βεντέτα εν Μάνη, Αθήναι 1933, σελ. 6.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.12ος,σ.927