Άνοιγμα κυρίου μενού

Μπανόβινες του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας

Οι εννέα μπανόβινες του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας (1929).

Μπανόβινες ονομάζονταν οι διοικητικές υποδιαιρέσεις του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας από το 1929 ως το 1941.

Πίνακας περιεχομένων

ΙστορίαΕπεξεργασία

Τον Ιούνιο του 1928 ένας Μαυροβούνιος βουλευτής του κοινοβουλίου του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων πυροβόλησε δύο Κροάτες βουλευτές, τους οποίους σκότωσε, και πλήγωσε τον πρόεδρο του Κροατικού Αγροτικού Κόμματος, Στέπαν Ράντιτς, ο οποίος απεβίωσε τον Αύγουστο.[1] Τον θάνατο του Ράντιτς ακολούθησε εξάμηνη πολιτική κρίση, εξαιτίας της δυσαρέσκειας Κροατών και Σλοβένων με την κυβέρνηση. Στις 6 Ιανουαρίου 1929, ημέρα των Χριστουγέννων, ο βασιλιάς Αλέξανδρος έκανε πραξικόπημα, κατέλυσε το Σύνταγμα, απαγόρευσε τη λειτουργία πολιτικών κομμάτων, συνδικάτων κ.ά. οργανώσεων και συγκέντρωσε στα χέρια του όλη τη νομοθετική και πολιτική εξουσία. Στόχος του ήταν βραχυπρόθεσμα να αποφύγει την κατάρρευση και μακροπρόθεσμα αντικαταστήσει τις τοπικές εθνικές ταυτότητες με μια ενιαία γιουγκοσλαβική συνείδηση.[2] Για τον σκοπό αυτό, στις 3 Οκτωβρίου άλλαξε την ονομασία του κράτους από «Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων» σε «Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας» και με τον ίδιο νόμο αντικατέστησε τα 33 διαμερίσματα της χώρας με εννιά μπανόβινες (επαρχίες). Οι επαρχίες αυτές καθορίστηκαν και ονομάστηκαν με βάση τη γεωγραφία (ποταμούς ή τη θάλασσα) και όχι με βάση εθνικές ή ιστορικές ονομασίες.[3]

ΚατάλογοςΕπεξεργασία

ΥποσημειώσειςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Trbovich 2008, σελ. 127
  2. Crampton 1997, σελ. 138
  3. Trbovich 2008, σελίδες 127-8

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Crampton, R. J. (1997). Eastern Europe in the Twentieth Century – And After (2η έκδοση). London/New York: Routledge. 
  • Trbovich, Ana S. (2008). A Legal Geography of Yugoslavia's Disintegration. Oxford: Oxford University Press.