Ο Μπελάουρ (βουλγαρικά: Белаур‎) (απεβ. το 1336) ήταν Βούλγαρος ευγενής και δεσπότης του Βίντιν και αδελφός του Βούλγαρου βασιλιά Μιχαήλ Γ΄ Σίσμαν (1323–1330). Γιος του Σίσμαν του Βίντιν, ήταν από τους πιο περίτεχνους Βαλκάνιους διπλωμάτες της εποχής του. Ο Πλάμεν Πάβλοβ ερμηνεύει το όνομα του Belaur ως προερχόμενο από το ουγγρικό προσωπικό όνομα Béla και τον τίτλο ur (πρίγκιπας). [1]

Συμμετείχε στην εκστρατεία του Mιχαήλ Γ΄ Σίσμαν εναντίον των Σέρβων στην ατυχή μάχη του Βέλμπαζντ. Ήταν διοικητής της εφεδρείας μαζί με τον δεσπότη του Λόβετς Ιβάν Αλεξάνταρ και δεν συμμετείχε στη μάχη. Ωστόσο τα στρατεύματά του ήταν αρκετά για να αποτρέψουν τη σερβική εισβολή και ηγήθηκε της βουλγαρικής αντιπροσωπείας, που διαπραγματεύτηκε με τον Σέρβο βασιλιά Στέφαν Γ΄ Ντεκάνσκι. Ο Μπελάουρ υποστήριξε ενεργά τον ανιψιό του Iβάν Στέφαν, γιο του Mιχαήλ Γ΄ Σίσμαν από την πρώτη του σύζυγο Άννα Νέδα, για να διαδεχθεί το βουλγαρικό στέμμα και ήταν ο πρώτος σύμβουλος του νέου βασιλιά. Αρνήθηκε να αναγνωρίσει την εκθρόνιση του Ιβάν Στέφαν το 1331 και ήρθε αντιμέτωπος με τον άλλο ανιψιό του Ιβάν Αλεξάνταρ, που ήταν γιος της αδελφής του Κεράτσας Πετρίτσας. Το 1332 απέσπασε την επαρχία Βίντιν από την κεντρική κυβέρνηση στο Τάρνοβο και προκάλεσε σοβαρά προβλήματα στον Ιβάν Αλεξάνταρ, που έπρεπε να πολεμήσει εναντίον των Ρωμαίων στη Θράκη.

Αφού νίκησε τους Ρωμαίους στο Ρουσόκαστρο το 1332, ο Ιβάν Αλεξάνταρ επικεντρώθηκε στον θείο του. Ο πόλεμος μεταξύ των δύο διεξήχθη για 5 χρόνια. Το 1336 ο βασιλιάς έστειλε 10.000 στρατιώτες, που νίκησαν τον Μπελάουρ σε μάχη κοντά στον ποταμό Βιτ και τελικά αποκατέστησαν την εξουσία του επί του Βίντιν.

Βιβλιογραφικές αναφορέςΕπεξεργασία