Ο Ρόμπερτ Τζόζεφ «Μπομπ» Κούζι (Robert Joseph "Bob" Cousy, γεννήθηκε 9 Αυγούστου 1928) είναι Αμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης. Θεωρείται από τους πρώτους σπουδαίους παίκτες του πρωταθλήματος του NBA και ο πρώτος μεγάλος πλέι μέικερ, έκανε ιδιαίτερα επιτυχημένη καριέρα στους Μπόστον Σέλτικς συμβάλλοντας στην κατάκτηση πολλαπλών τίτλων της ομάδας.[1]

Basketball pictogram.svg
Blank1x1.svg
Μπομπ Κούζι
Bob Cousy (1).jpeg
Προσωπικά στοιχεία
Πλ. ΌνομαΡόμπερτ Τζόζεφ Κούζι
ΕθνικότηταΑμερικανική
Γέννηση9 Αυγούστου 1928 (1928-08-09) (92 ετών)
Μανχάταν, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
Ύψος1,85 μ.
Νεανικοί σύλλογοι
Στοιχεία καριέρας
Ντραφτ3, Τρι-Σίτις Μπλάκχοκς , 1950
Καριέρα σε συλλόγους
19500Flag of the United States.svg0Σικάγο Σταγκς

1950-19630Flag of the United States.svg0Μπόστον Σέλτικς

1969-19700Flag of the United States.svg0Σινσινάτι Ρόγιαλς
1963-19690Flag of the United States.svg0Μπόστον Κόλετζ
1969-19740Flag of the United States.svg0Σινσινάτι Ρόγιαλς

Αποτελεί τον πρώτο παίκτη που εισήγαγε στο ΝΒΑ γρήγορο ρυθμό παιχνιδιού συνδυάζοντας και ποικιλία θεαματικών και αποτελεσματικών κινήσεων, πρωτόγνωρων για την εποχή εκείνη που το μπάσκετ παίζονταν σε αργό τέμπο με απλές κινήσεις. Με τις περίτεχνες κινήσεις του κέρδισε και το παρατσούκλι «Ο Χουντίνι των παρκέ», ενώ πανηγύρισε πολλές ομαδικές και προσωπικές διακρίσεις μεγαλουργώντας στην ομάδα της Βοστώνης, της πρώτης και ίσως πιο επιτυχημένης σε σειρά ετών ομάδας του NBA.[2][3]

Πρώτα ΧρόνιαΕπεξεργασία

Ο Κούζι ήταν γιος Γάλλων μεταναστών και μεγάλωσε στο Γιόρκβιλ, μια γειτονιά του Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Στην ηλικία των 12 η οικογένειά του μετακόμισε στην γειτονία Σεντ Άλμπανς που στην πλειοψηφία της κατοικούνταν από Αφροαμερικανούς.[2]

Ο Κούζι ξεκίνησε το μπάσκετ στα 13 του χρόνια, ως μαθητής του Δημοτικού Σχολείου Σεντ Πάσκαλ και άρχισε να παίζει τακτικά. Τον επόμενο χρόνο ξεκίνησε να φοιτεί στο Γυμνάσιο Άντριου Τζάκσον. Πήγε στα δοκιμαστικά για να μπει στην ομάδα όμως κόπηκε. Την ίδια χρονιά έλαβε μέρος στο τουρνουά St. Albans Lindens of the Press League το οποίο διοργάνωνε η εφημερίδα The Long Island Press συλλέγοντας σημαντικές εμπειρίες παρ' όλα αυτά το επόμενο έτος, σε ηλικία 15 ετών, ξανακόπηκε από την ομάδα του γυμνασίου.

Λίγο καιρό αργότερα, την ίδια σχολική χρονιά, ο Κούζι έσπασε το δεξί του χέρι που ήταν και το δυνατό του, συνέχισε όμως να παίζει μπάσκετ εξασκώντας το αρκετά πιο αδύναμο αριστερό του χέρι. Όταν ανάρρωσε εξελίχθηκε σε έναν εξαιρετικά αμφιδέξιο παίκτη με πολύ καλή τεχνική. Αυτό το συμβάν τον βοήθησε να βελτιωθεί πολύ ως μπασκετμπολίστας και ο ίδιος χαρακτήρισε το συμβάν αυτό πολύ τυχερό γεγονός.

Ο Κούζι ξαναέλαβε μέρος εκείνη την χρονιά στο St. Albans Lindens of the Press League και σε ένα παιχνίδι έτυχε να τον δει ο προπονητής του που εντυπωσιάστηκε από την τεχνική του καλώντας τον να δοκιμαστεί μόνος του για να μπει στην ομάδα, όπως και έγινε. Συνέχισε να εντυπωσιάζει στο παιχνίδια του γυμνασίου του και απέκτησε φήμη στην περιοχή για τις ικανότητές του. Συνέχισε να εξασκεί τις μπασκετικές του ικανότητες προκειμένου να κερδίσει υποτροφία σε κάποιο Κολέγιο. Στο τελευταίο του έτος με την ομάδα του γυμνασίου ήταν εντυπωσιακός, οδηγώντας την ομάδα του στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της περιφέρειας Κουίνς στη Νέα Υόρκη ενώ αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ του εν λόγω πρωταθλήματος.[2]

Οι γονείς του ήθελαν να φοιτήσει σε καθολικό πανεπιστήμιο και ο ίδιος ήθελε να παρακολουθήσει μαθήματα σε κολέγιο εκτός της Νέας Υόρκης, έτσι όταν δέχθηκε πρόταση από το Μπόστον Κόλετζ, που ήταν καθολικό κολέγιο, σχεδίαζε να την αποδεχτεί, όμως λόγω έλλειψης δωματίων ο Κούζι θα αναγκάζονταν να μεταφέρεται στο κολέγιο σε καθημερινή βάση και έτσι αρνήθηκε. Στη συνέχεια το κολέγιο του Χόλι Κρος, από το Γουόρτσεστερ της Μασαχουσέτης του προσέφερε υποτροφία την οποία και αποδέκτηκε.

ΚολέγιοΕπεξεργασία

Ο Κούζι ήταν ένας από τους έξι πρωτοετείς φοιτητές, το 1947, που μπήκαν στην ομάδα μπάσκετ του κολεγίου, τους Κρουσέιντερς. Ο προπονητής χρησιμοποιούσε τους πρωτοετείς ως αναπληρωματικούς δίνοντας τους κάποιο χρόνο συμμετοχής για να ξεκουράζονται οι βασικοί παίκτες και για να παίρνουν κάποιες εμπειρίες για το μέλλον. Ο Κούζι αγωνίζονταν περίπου 10 λεπτά ανά παιχνίδι σκοράροντας 7,6 πόντους. Αν και ο χρόνος συμμετοχής του τον άφηνε ανικανοποίητο οι Κρουσέιντερς κατέκτησαν το κολεγιακό πρωτάθλημα εκείνη την χρονιά. Τα επόμενα τρία χρόνια ο Κούζι αποτέλεσε σημαντικό στέλεχος στο ρόστερ των Κρουσέιντερς σκοράροντας 17,7 πόντους στα χρόνια που έπαιζε ως βασικός.[2]

NBAΕπεξεργασία

ΝτραφτΕπεξεργασία

Το 1950 ο Κούζι ολοκλήρωσε τις διάρκειας 4 χρόνων σπουδές του και αποφοίτησε. Ήταν από τους πιο περιζήτητους νεαρούς παίκτες της χρονιάς εκείνης, γεγονός που του έδινε πιθανότητες μιας αξιοπρεπούς καριέρας στο NBA που του υπόσχονταν χρήμα και φήμη. Έτσι λοιπόν ο Κούζι δήλωσε συμμετοχή στα Ντραφτ του 1950 και ήταν το φαβορί για να επιλεγεί πρώτος.

Η ομάδα των Μπόστον Σέλτικς ήταν αυτή που είχε το δικαίωμα της πρώτης επιλογής στα ντραφτ. Τη προηγούμενη σεζόν νίκησαν μόλις τα 22 από τα 68 παιχνίδια τους αποτελώντας, βάσει αποτελεσμάτων, τη χειρότερη ομάδα της περασμένης χρονιάς με αποτέλεσμα να έχουν και την πρώτη επιλογή στα Ντραφτ εκείνης της χρονιάς. Όμως ο προπονητής των Σέλτικς, Ρεντ Άουερμπαχ έχοντας χαμηλή εκτήμηση για τις ικανότητες του Κούζι επιλέγει ως πρώτη επιλογή παίκτη, ο οποίος όμως ουδέποτε έπαιξε στους Σέλτικς. Οι Μπάλτιμορ Μπούλετς θα χάσουν την ευκαιρία να επιλέξουν τον Κούζι με τον πάουερ φόργουορντ Ντον Ρέφελντ να γίνεται ντραφτ από την ομάδα της Βαλτιμόρης. Οι Τρι-Σιτις Μπλάκχοκς (σημερινοί Ατλάντα Χοκς) θα τον επιλέξουν τελικά τρίτο στα Ντραφτ.[3] O Κούζι δεν ήταν θετικός στην ιδέα να αγωνιστεί για τους Μπλάκχοκς. Η ομάδα είχε την έδρα της σε τρεις γειτονικές κωμοπόλεις στις Κεντρικές Η.Π.Α. (Μολίν, Ροκ Άιλαντ και Ντάβενπορτ), που βρίσκονταν κατά μήκος του ποταμού Μισισιπή στα σύνορα μεταξύ Ιλινόι και Αϊόβα. Ο ίδιος είχε μόλις ανοίξει μια σχολή οδηγών στο Γουόρτσεστερ όπου είχε σπουδάσει και ήθελε να μείνει μόνιμα. Για να αγωνιστεί για τους Μπλάκχοκς ο Κούζι ζήτησε ως αποζημίωση, για να αφήσει την κατοικία του και τη δουλειά του, 10.000 δολάρια από τον ιδιοκτήτη της ομάδας, ο οποίος του προσέφερε μόλις 6.000 δολάρια και ο Κούζι αρνήθηκε. Οι Σικάγο Σταγκς εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση και πήραν τα δικαιώματα του παίκτη από τους Μπλάκχοκς και τον έπεισαν να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας.

Παρ' όλα αυτά, προτού αρχίσει το πρωτάθλημα οι Σταγκς διαλύθηκαν και ο επίτροπος του πρωταθλήματος έθεσε τρεις παίκτες των Σταγκς διαθέσιμους για ένα μικρό Ντραφτ, όπου θα επιλεγόντουσαν από τρεις ομάδες του πρωταθλήματος που θα αποφασίζονταν να κληθούν στο Ντραφτ. Οι τρεις αυτοί παίκτες ήταν ο Μαξ Ζαβλόφσκι, που αποτέλεσε πρώτο σκόρερ των Σταγκς και τις 4 σεζόν ιστορίας της ομάδας καθώς και πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος της σεζόν 1947-48, ο Άντι Φίλιπ σημαντικό μέλος των Σταγκς και ο Κούζι. Οι Σέλτικς κληρώθηκαν τον Κούζι και ο σύλλογος χωρίς να το θέλει ιδιαίτερα του προσέφερε συμβόλαιο το οποίο ο Κούζι δέχτηκε.[4]

Μπόστον ΣέλτικςΕπεξεργασία

Ο Κούζι θα ολοκληρώσει την κανονική περίοδο με 15,6 πόντους, 6,9 ριμπάουντ και 4,9 ασίστ αποτελώντας τον ηγέτη της ομάδας και αλλάζοντας την γνώμη που είχαν γι' αυτόν οι Άουερμπαχ και Μπράουν. Μαζί με τον μελλοντικό μέλος του Hall of Fame, Εντ Μακάουλι και τον Μπόουνς ΜακΚίνι οι Σέλτικς έκαναν ρεκόρ 39-30 τερμάτισαν στη 2η θέση της Ανατολικής περιφέρειας. Στα πλέι-οφ όμως αποκλείστηκαν από τους Νιού Γιορκ Νικς.[5] Το 1951 ο Μπιλ Σάρμαν θα ενταχθεί στο ρόστερ των Σέλτικς και με τον Κούζι να σημειώνει 21,7 πόντους, 6,4 ριμπάουντ και 6,7 ασίστ, θα πετύχουν και πάλι 39 νίκες σε 66 όμως παιχνίδια, τρία λιγότερα από όσα έδωσαν την προηγούμενη χρονιά, κατακτώντας και πάλι τη 2η θέση της περιφέρειας πίσω από τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς, όμως στα πλέι-οφ θα αποκλειστούν και πάλι από τους Νικς τους οποίους είχαν ξεπεράσει κατά δύο νίκες στην κανονική περίοδο.[4]

Τη σεζόν 1952-53 ο Κούζι θα παρουσιαστεί ακόμη καλύτερος και με 19,8 πόντους, 6,3 ριμπάουντ και με τον εντυπωσιακό, για την εποχή, αριθμό των 7,7 ασίστ θα κερδίσει τον πρώτο του από τους 8 τίτλους του πρώτου πασέρ του πρωταθλήματος και φυσικά θα συμπεριληφθεί για 3η φορά στην καλύτερη 5άδα του NBA.[6] Οι Σέλτικς εκείνη τη χρονιά θα δώσουν σκληρή μάχη με τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς και τους Νιου Γιορκ Νικς για την 1η θέση της περιφέρειας. Τελικά οι Νικς με 47 νίκες σε 70 αγώνες θα κατακτήσουν την πρώτη θέση και θα αφήσουν στη δεύτερη θέση τους Νάσιοναλς που μετρούσαν 47 νίκες σε 71 παιχνίδια, δίνοντας ένα παιχνίδι περισσότερο από τους Νικς. Οι Σέλτικς με 46 νίκες σε 71 αναμετρήσεις θα αναδειχθούν τρίτοι έχοντας μια διαφορά 30 νικών από των ομάδα των Μπάλτιμορ Μπούλετς που τερμάτισαν στη 4η και προτελευταία, θέση της περιφέρειας κερδίζοντας όμως και αυτοί τη συμμετοχή τους στα πλέι-οφ, όπου οι Σέλτικς θα αποκλείσουν με 2-0 νίκες τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς.[7] Μάλιστα οι Σέλτικς νίκησαν τους Νάσιοναλς με 111-105 στο δεύτερο παιχνίδι ύστερα από 4 παρατάσεις με τον Κούζι στον εν λόγω αγώνα να σκοράρει 50 πόντους. Στον επόμενο γύρο στα τελικά δηλαδή της περιφέρειας θα αποκλειστούν για άλλη μια χρονιά από τους Νικς. Στα 6 παιχνίδια πλέι-οφ που έδωσε εκείνη τη χρονιά ο Κούζι σκόραρε 25,5 πόντους.[8]

Την επόμενη σεζόν οι Σέλτικς θα προσπαθήσουν και πάλι να διακριθούν με τον Κούζι να είναι για άλλη μια χρονιά πρωταγωνιστής με 19,2 πόντους και 7,2 ασίστ.[9] Στο πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς οι Σέλτικς θα τερματίσουν στην 2η θέση, από τις 5 συνολικά της ανατολικής περιφέρειας, με ρεκόρ 42-30 έχοντας δύο νίκες λιγότερες από τους Νικς και θα γίνουν μια από τις έξι ομάδες που κέρδιζαν την συμμετοχή τους στα πλέι-οφ. Εκεί θα αντιμετώπιζαν σε έναν όμιλο των τριών ομάδων, τους Νικς και τους Νάσιοναλς τους οποίους θα αντιμετώπιζαν δύο φορές την κάθε ομάδα, εντός και εκτός έδρας. Τελικά οι Σέλτικς έχασαν δύο φορές από τους Νάσιοναλς και νίκησαν δύο φορές τους Νικς τερματίζοντας στη 2η θέση και περνώντας στα τελικά της περιφέρειας όπου και πάλι δεν μπόρεσαν να νικήσουν τους Νάσιοναλς χάνοντας 2-0 τη σειρά.

Την επόμενη χρονιά οι ομάδες στο NBA είχαν μειωθεί στις 8. Οι Σέλτικς ήταν μέτριοι και με ρεκόρ 36-36 τερμάτισαν στην τρίτη και προτελευταία θέση της περιφέρειας και θα μπουν στα πλέι-οφ με τον Κούζι να είναι εκπληκτικός και να έχει 21,2 πόντους 6 ριμπάουντ καθώς και 7,8 ασίστ. Τα πλέι-οφ αυτή τη χρονιά θα διεξάγονταν και πάλι εξ' ολοκλήρου με νοκ-άουτ αγώνες. Οι Σέλτικς θα αποκλείσουν στον 1ο γύρο με 2-1 νίκες τους Νικς και θα αντιμετωπίσουν στα τελικά τους Νάσιοναλς, που είχαν κατακτήσει την 1η θέση της περιφέρειας στην κανονική περίοδο.[10] Αν και ο Κούζι με 21,2 πόντους και 9,3 ασίστ έκανε την καλύτερή εμφάνιση της καριέρας του σε πλέι-οφ, οι Νάσιοναλς θα αποκλείσουν εύκολα την ομάδα του με 3-1 νίκες και θα προκριθούν στα τελικά του πρωταθλήματος το οποίο και κατέκτησαν.

Τη σεζόν 1955-56 ο Κούζι με 18,8 πόντους και 8,9 ασίστ θα οδηγήσει τους Σέλτικς, με ρεκόρ 39-33, πάνω από τους Νάσιοναλς και τους Νικς όμως και πάλι στη 2η θέση της περιφέρειας πίσω από τους Φιλαδέλφεια Ουόριορς που τα τελευταία χρόνια τερμάτιζαν μόνιμα στην τελευταία θέση της περιφέρειας. Στα πλέι-οφ οι Σέλτικς θα αποκλειστούν με 2-1 νίκες από τους Νάσιοναλς με τον Κούζι να έχει 26,3 πόντους 8 ριμπάουντ και 8,7 ασίστ στη σειρά αυτή.[4]

Στα Ντραφτ του 1956 οι Σέλτικς είχαν έντονη δραστηριότητα. Θα ανταλλάξουν τους Εντ Μακάουλι και Κλιφ Χάγκαν στους Σεντ Λιούις Χοκς για να πάρουν τα δικαιώματα της 1ης επιλογής των Χοκς στο Ντραφτ του 1956. Αρχικά επιλέγουν ως "Τεριτόριαλ Πικ" τον φόργουορντ Τομ Χάινσον, ενώ μέσω των Χοκς επιλέγουν δεύτερο στα Ντραφτ τον πολύ καλό αμυντικό Μπιλ Ράσελ που με ύψος 2,08 μέτρα, αγωνίζονταν στη θέση του σέντερ.[11] Στο δεύτερο γύρο επιλέγουν 13ο συνολικά τον γκαρντ, Κ.Σ. Τζόουνς. Και οι τρεις αυτοί παίκτες θα γίνουν στο μέλλον μέλη του Νέισμιθ Μεμόριαλ Χολ οφ Φέιμ (Naismith Memorial Hall of Fame).[1] Οι Σέλτικς θα είναι πλέον σημαντικά ενισχυμένοι και θα κάνουν ρεκόρ 44-28 και θα κατακτήσουν την 1η θέση της περιφέρειας, με τον Κούζι να έχει 20,6 πόντους και 7,5 καθώς και άξιους υποστηρικτές.[12] Θα μπουν για 7η συνεχόμενη χρονιά στα πλέι-οφ όπου θα περάσουν απευθείας στα τελικά της περιφέρειας. Εκεί θα αντιμετωπίσουν τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς τους οποίους αποκλείουν εύκολα με 3-0 νίκες περνώντας στα τελικά του πρωταθλήματος. Εκεί αντιμετωπίζουν τους Χοκς το με τους Σέλτικς να κερδίσουν το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας τους με νικώντας με 4-3 νίκες τους Χοκς. Το 7ο παιχνίδι ήταν συγκλονιστικό με τους Σέλτικς να κερδίζουν με 125-123 ύστερα από δύο παρατάσεις και θα κατακτήσουν το πρωτάθλημα. [11][13]

 
Σε αγώνα απέναντι στους Νικς το 1960

Ακολούθησε άλλη μια πολύ καλή σεζόν με τους Σέλτικς να κατακτούν και πάλι την πρώτη θέση της περιφέρειας με ρεκόρ 49-23. Ο Κούζι ήταν για άλλη μια χρονιά ηγέτης της ομάδας με 18 πόντους και 7,1 ασίστ. Στα πλέι-οφ θα νικήσουν και πάλι εύκολα με 4-1 νίκες στα τελικά της περιφέρειας και θα συναντήσουν στους τελικούς πρωταθλήματος τους Χοκς. Η ομάδα του Σεντ Λούις θα πάρει τη ρεβάνς για το περσινό πρωτάθλημα κάμπτοντας την αντίσταση των Σέλτικς με 4-2 νίκες.

Την επόμενη αγωνιστική περίοδο ο Κούζι θα είναι ακόμα καλύτερος και με 20 πόντους και 8,6 ασίστ θα οδηγήσει τους Σέλτικς σε ρεκόρ 52-20 και έγιναν η δεύτερη ομάδα στην ιστορία του NBA που ξεπερνούν τις 50 νίκες μετά τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς τη σεζόν 1949-50. Θα περάσουν για άλλη μια φορά στα πλέι-οφ και αφού νικήσουν αρκετά δύσκολα με 4-3 νίκες τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς στα τελικά της περιφέρειας θα περάσουν στα τελικά του πρωταθλήματος όπου θα βρουν απέναντί τους αυτή τη φορά τους Μινεάπολις Λέικερς τους οποίους νικάνε με χαρακτηριστική ευκολία με 4-0 νίκες.[4]

Τη σεζόν 1959-60 οι Σέλτικς θα κάνουν ρεκόρ 59-16 με τον Κούζι να έχει 19,4 πόντους και 9,5 ασίστ, που αποτελεί και την υψηλότερη επίδοση σε ασίστ στην καριέρα του. Στα πλέι-οφ θα νικήσουν με 4-2 νίκες στα τελικά της περιφέρειας τους Φιλαδέλφεια Ουόριορς θα συναντήσουν στους τελικούς τους Σεντ Λούις Χοκς για άλλη μια φορά. Οι Σέλτικς τελικά λυγίζουν τους Χοκς με 4-3 νίκες και κατακτούν το 2ο συνεχόμενο πρωτάθλημα τους και 3ο της ιστορίας τους. Το επόμενο έτος ο Κούζι που μπαίνει πλέον στα 33 του χρόνια κάνει άλλη μια καλή σεζόν με 18,1 πόντους και φτάνει τις 7,7 ασίστ ανά παιχνίδι χάνοντας όμως τον τίτλο του πρώτου πασέρ του πρωταθλήματος ύστερα από 8 χρόνια αφού ο ρούκι Όσκαρ Ρόμπερτσον θα πάρει τον τίτλο με 9,7 ασίστ, επίδοση που κατέρριψε το ρεκόρ των 9,5 ασίστ που είχε πετύχει την προηγούμενη χρονιά ο Κούζι. Παρ' όλα αυτά οι Σέλτικς είναι για μια ακόμη σεζόν εκπληκτικοί και με ρεκόρ 57-22 μπαίνουν για 10η συνεχόμενη χρονιά στα πλέι-οφ όπου αφού αρχικά αποκλείσουν με 4-1 νίκες στα τελικά της περιφέρειας τους Νάσιοναλς θα νικήσουν εύκολα και τους Χοκς στον τελικό με 4-1 νίκες , επίσης φτάνοντας στο 3ο συνεχόμενο πρωτάθλημα.

Τη σεζόν 1961-62 ο Κούζι λόγω της αυξημένης ηλικίας του θα παρουσιάσει μια πτώση στα στατιστικά του με 15,7 πόντους και 7,8 ασίστ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, ύστερα από 10 χρονιές ως μέλος της Καλύτερης Πεντάδας του NBA να συμπεριληφθεί στην 2η Καλύτερη Πεντάδα. Παρά την αγωνιστική πτώση του Κούζι οι Σέλτικς θα κάνουν ρεκόρ 60-20 και θα γίνουν η πρώτη ομάδα στην ιστορία του πρωταθλήματος που φτάνει το φράγμα των 60 νικών. Οι Σέλτικς προχωρούν στα πλέι-οφ μέχρι τον τελικό αφού αποκλείσουν στα τελικά της περιφέρειας με 4-3 νίκες τους Φιλαδέλφεια Γουόριορς. Εκεί θα συναντήσουν τους Λος Άντζελες Λέικερς του Έλτζιν Μπέιλορ καταφέρνοντας τελικά να κάμψουν την αντίστασή τους με 4-3 νίκες με τον Κούζι να πανηγυρίζει το 4ο διαδοχικό πρωτάθλημα κα το 5ο συνολικά της καριέρας του.[8]

Η σεζόν 1962-63 ήταν ουσιαστικά η τελευταία της καριέρας του Κούζι με τον ίδιο παρά την προχωρημένη ηλικία του να συνεχίζει να αποτελεί βασικό στέλεχος των Σέλτικς που έκαναν ρεκόρ 58-22 και τον ίδιο να έχει 13,2 πόντους και 6,8 ασίστ. Στα πλέι-οφ οι Σέλτικς θα κατακτήσουν το 7ο συνεχόμενο πρωτάθλημα περιφέρειας σε βάρος των Σινσινάτι Ρόγιαλς του Όσκαρ Ρόμπερτσον. Στα τελικά του πρωταθλήματος βρίσκουν και πάλι απέναντί τους τους Λέικερς που τους υποτάσσουν και πάλι, αυτή τη φορά με 4-2 νίκες.

Μετά από την κατάκτηση ενός ακόμη πρωταθλήματος (του 6ου) ο Κούζι ανακοινώνει την αποχώρησή του από την ενεργό δράση. Ήταν παρών σε 13 All Star Game, 10 φορές στην πρώτη ομάδα της χρονιάς και 8 φορές καλύτερος ασίστερ.[8][14] Οργανώθηκε μια γιορτή προς τιμήν του στο Μπόστον Γκάρντεν με τον ίδιο να εκπλήσεται από την ανταπόκριση του κόσμου. Όταν αποσύρθηκε, κατείχε δύο ρεκόρ NBA, για τα περισσότερα λεπτά που έπαιξε (30.230) και τις περισσότερες ασίστ (6.949). Ήταν επίσης τέταρτος σκόρερ της (16.995 πόντοι) και δεύτερος στο σύνολο των αγώνων (917). Ήταν ο μόνος παίκτης που έπαιζε σε 13 παιχνίδια All-Star, Στα 109 παιχνίδια του πλέι-οφ είχε κατά μέσο όρο 18,5 πόντους ανά παιχνίδι και 8,6 ασίστ ανά παιχνίδι.[2]

Προπονητική καριέραΕπεξεργασία

Μπόστον ΚόλετζΕπεξεργασία

Μετά την απόσυρσή του ο Κούζι θέλησε να συνεχίσει να βρίσκεται εντός του μπασκετικού χώρου ως προπονητής. Ανέλαβε προπονητής στο Μπόστον Κόλετζ, ομάδα κολεγιακού πρωταθλήματος όπου παρέμεινε για 6 χρονιές έχοντας συνολικό απολογισμό 117 νικών και μόλις 38 ηττών.[8]

Σινσινάτι ΡόγιαλςΕπεξεργασία

Μετά από 6 πολύ καλές σεζόν στο κολεγιακό πρωτάθλημα με το Μπόστον Κόλετζ, ο Κούζι αναλαμβάνει προπονητής στην ομάδα του NBA, Σινσινάτι Ρόγιαλς όπου αγωνίζονταν και ένας εκ των μεγάλων αστέρων του πρωταθλήματος εκείνη την εποχή, ο Όσκαρ Ρόμπερτσον. Μάλιστα τη σεζόν 1969-70 ο Κούζι στα 42 του έδωσε 7 παιχνίδια ως παίκτης για τους Ρόγιαλς, στα 41 του χρόνια προσπαθώντας να προσελκύσει το φίλαλθο κοινό στο γήπεδο. Συνολικά με τους Ρόγιαλς αγωνίστηκε 34 λεπτά μετρώντας 5 πόντους, 5 ριμπάουντ και 10 ασίστ, ενώ τα έσοδα από τα εισιτήρια στα παιχνίδια όπου αγωνίστηκε μέτρησαν αύξηση 70%. Ο Κούζι έμεινε στους Ρόγιαλς για 4 χρονιές έχοντας έναν μέτριο απολογισμό 141 νικών και 209 ηττών. Τελικά στο τέλος της σεζόν 1973-74 ο Κούζι παραιτήθηκε από τους Ρόγιαλς και ολοκλήρωσε την προπονητική του καριέρα.[8]

Η ζωή μετά το μπάσκετΕπεξεργασία

Ύστερα και από το τέλος και της προπονητικής του καριέρας ο Κούζι αποτέλεσε επίτροπος του Πρωταθλήματος Αμερικάνικου Ποδοσφαίρου έως το 1979, ενώ τη δεκαετία του 1980 διετέλεσε σχολιαστής παιχνιδιών των Σέλτικς. Μάλιστα κατά τη διάρκεια της προπονητικής του καριέρας στο Μπόστον Κόλετζ εξέδωσε το 1963 το βιβλίο "Το Μπάσκετ Είναι Η Ζωή Μου", που αποτελεί την αυτοβιογραφία του.[1] Έχει συμπεριληφθεί και στις τρεις επετειακές ομάδες του NBA (25, 35 και 50 χρόνων).[15][16][17] Στις 19 Αυγούστου 2019 τιμήθηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και με το Μετάλλιο της Ελευθερίας.[18]

Τίτλοι και διακρίσειςΕπεξεργασία

Τίτλοι και Ατομικές διακρίσειςΕπεξεργασία

  • 6 φορές πρωταθλητής του NBA : 1957 , 1959 , 1960 , 1961 , 1962 , 1963
  • Μία φορά Πολυτιμότερος Παίκτης του πρωταθλήματος (MVP) : 1957
  • 2 φορές Πολυτιμότερος Παίκτης του All-Star Game : 1954 , 1957
  • 13 φορές NBA Όλ Σταρ : 1951 - 1963
  • 10 φορές στην Καλύτερη Πεντάδα του NBA : 1952 - 1961
  • 2 φορές στην 2η Καλύτερη Πεντάδα του NBA : 1962 , 1963
  • Μία Φορά Πρωταθλητής NCAA : 1947
  • Μία φορά στην NCAA All American Team
  • Μέλος της επετειακής ομάδας των 50 χρόνων του NBA : 1996
  • Μέλος της επετειακής ομάδας των 35 χρόνων του NBA : 1980
  • Μέλος της επετειακής ομάδας των 25 χρόνων του NBA : 1970

ΤιμέςΕπεξεργασία

  • Οι Σέλτικς απέσυραν τον αριθμό 14 που φορούσε ο Κούζι κατά τα 13 χρόνια της καριέρας του στην ομάδα της Βοστώνης .
  • Το 2019 του απονεμήθηκε το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας

ΣτατιστικάΕπεξεργασία

  • 16.960 πόντοι (18,4 μ.ο.)
  • 4.786 ριμπάουντ (5,2 μ.ο.)
  • 6.955 ασίστ (7,5 μ.ο.)
  • 924 παιχνίδια

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 «BRITANNICA : Bob Cousy». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 «Bob Cousy». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  3. 3,0 3,1 «Bob Cousy: The Houdini of the Hardwood». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 «Bob Cousy - #14 - Boston Celtics». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  5. «1950-51 Boston Celtics Roster and Stats». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  6. «1952-53 Boston Celtics Roster and Stats». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  7. «Season Review: 1952-53». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 «Legends profile: Bob Cousy». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  9. «Bob Cousy 1953-54 Game Log». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  10. «Season Review: 1954-55». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  11. 11,0 11,1 «Season Review: 1956-57». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  12. «Bob Cousy 1956-57 Game Log». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  13. «1956-57 Boston Celtics Roster and Stats». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021. 
  14. «Το τελευταίο παιχνίδι του Κούζι στους Σέλτικς και η κατάκτηση του τίτλου!». Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2021. 
  15. «NBA Silver Anniversary Team». Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2021. 
  16. «NBA 35th Anniversary All-Time Team». Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2021. 
  17. «NBA at 50: Top 50 Players». Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2021. 
  18. «Ο Τραμπ απένειμε το μετάλλιο της Ελευθερίας στον θρύλο του ΝΒΑ, Μπομπ Κούζι». Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2021. 

Εξωτερικοί ΣύνδεσμοιΕπεξεργασία