Άνοιγμα κυρίου μενού
Πανόραμα Οτζιά από παλαιό πέτρινο αλώνι. Σε πρώτο πλάνο οι "ατζέροι" όρθιες πλάκες που περιβάλλουν τα αλώνια, κλασική τοπική αρχιτεκτονική λύση.

ΓενικάΕπεξεργασία

Ο Οτζιάς είναι η βορειότερη παραλία της Κέας. Αμμώδης παραλία, στο μυχό του ομώνυμου κόλπου. Παλαιότερα έφερε το τοπωνύμιο η "Αμμος του Οτζιά". Αρχαίος οικισμός κυρίως γεωργών και κτηνοτρόφων και λιγότερων ψαράδων. Σήμερα τουριστική παραλία που κατοικείται και από τζιώτες αλλά κυρίως από κατέχοντες παραθεριστικές κατοικίες, πολλές από αυτές ενδιαφέρουσας αρχιτεκτονικής. Διαθέτει εξαιρετικά τουριστικά καταλύματα καθώς και 2 ταβέρνες. Η παραλία είναι οργανωμένη με ομπρέλες κατά το ήμισυ ενώ το υπόλοιπο έχει κοινόχρηστα σκίαστρα και αλμυρίκια. Τοπίο φυσικού κάλλους.

Απέχει 5,5 Km από το λιμάνι της Κορησίας. Κοντινές προσβάσιμες από τον Οτζιά παραλίες είναι οι Λαδοί, δυτικά του Οτζιά, και ανατολικά οι Τρεις Αμμουδιές και η Κεφάλα, η οποία "είναι ο μοναδικός υπαίθριος οικισμός, στον οποίο αντιπροσωπεύεται πλήρως η Τελική Νεολιθική στις Κυκλάδες" [1].

ΙστορίαΕπεξεργασία

Ο Οτζιάς υπήρξε κατά την αρχαιότητα λιμάνι φόρτωσης μίλτου[2]. Ο μίλτος, ερυθρόχρουν μετάλλευμα που βρισκόταν σε αφθονία σε ορυχεία στην περιοχή ήταν πολύτιμο για τη δημιουργία των ερυθρόμορφων αγγείων στα εργαστήρια της Αθήνας. Η Κέα που ήταν και φόρου υποτελής στην ΑΘήνα φόρτωνε το μεγαλύτερο μέρος του μεταλλεύματος από το λιμανάκι του Οτζιά. Ευρήματα του αρχαίου λιμένος έχουν φωτογραφηθεί υποβρυχίως από το Ε.Μ.Π. [3] Τα αρχαία ορυχεία φέρουν το σύγχρονο όνομα Τρυποσπηλιές και είναι ακόμη μερικώς επισκέψιμα.

ΤοπωνυμικάΕπεξεργασία

Το τοπωνύμια Οτζιάς, Οζιάς και λοιπές παραλλαγές συναντώνται συνήθως σ υψώματα και συνδέονται με το όνομα Ζευς ή Δίας και πιθανότατα με την ύπαρξη ιερού του Διός.[4]

  1. «Final Neolithic». www.ime.gr. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2018. 
  2. «Λιμενοσκόπιον - Κέα - Όρμος Οτζιάς». limenoscope.ntua.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2018. 
  3. «Λιμενοσκόπιον - Κέα - Όρμος Οτζιάς (Φωτογραφίες και σχήματα)». limenoscope.ntua.gr. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2018. [νεκρός σύνδεσμος]
  4. Θωμόπουλος, Ιωάννης (1963). Μελέτη τοπωνυμική της νήσου Κέω. Αθήναι. σελ. 125.