Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ούγος, γαλλ. Hugues (π. 1130-33 - 1169/71) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν ένας σημαντικός ευγενής του Σταυροφορικού βασιλείου της Ιερουσαλήμ, κύριος του Ιμπελέν και καστελάνος της Ράμλα.

Ούγος του Ιμπελέν
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1130 (περίπου)
Θάνατος1170 (περίπου)
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Ιερουσαλήμ
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΣταυροφόρος
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑνιές ντε Κουρτεναί
ΓονείςΜπαριζάν του Ιμπελέν[1] και Ελβίς της Ράμλα[1]
ΑδέλφιαΜπαλιάν ντ'Ιμπελέν
Βαλδουίνος του Ιμπελέν
Ermengarde of Ibelin[1]
Stephanie of Ibelin
ΟικογένειαΟίκος του Ιμπελέν
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΣταυροφορική εισβολή στην Αίγυπτο, πολιορκία της Ασκελόν και πολιορκία του Μπανιάς
Θυρεός
Armoiries Ibelin.svg

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπαριζάν κυρίου του Ιμπελέν και της Ελβίς, κόρης του Βαλδουίνου Α΄ καστελάνου της Ράμλα.

Ήταν ενήλικος ώστε να είναι μάρτυρας σε καταστατικά του 1148, άρα θα γεννήθηκε το 1130-33, καθώς η ενηλικίωση ήταν πολλές φορές τα 15 έτη. Μαζί υπογράφει και ο δευτερότοκος αδελφός του Βαλδουίνος. Ο Ούγος ήταν δέκα έτη μεγαλύτερος του τρίτου αδελφού του Μπαλιάν.

Το 1150 απεβίωσε ο πατέρας τους και η μητέρα τους έκανε δεύτερο γάμο με τον Μανασσή των Ιέρζ κοντόσταυλο της Ιερουσαλήμ, έναν σφοδρό υποστηρικτή της Μελισσάνθης των Ρετέλ βασίλισσας της Ιερουσαλήμ στον αγώνα για επικράτηση ενάντια στον γιο της Βαλδουίνο Γ΄ των Ανζού. Το 1152 επικράτησε ο τελευταίος και ο Μανασσής εξορίστηκε· στον Ούγο επετράπη να διαδεχθεί τη μητέρα του στη Ράμλα.

Ο Ούγος έλαβε μέρος στην πολιορκία το 1153 της Ασκαλώνος. Το 1157 στη μάχη του Μπανιάς (αρχ. Πανιάς) αιχμαλωτίστηκε, ελευθερώθηκε όμως μάλλον το επόμενο έτος. Το 1159 επισκέφθηκε την Αντιόχεια και συνάντησε τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, που ήλθε να επιβάλλει την επικυριαρχία του επί του πριγκιπάτου. Νυμφεύτηκε την Αγνή, χήρα του Αμωρί Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ και μητέρα του Βαλδουίνου Δ΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ. Είναι πιθανό η Αγνή να τον είχε παντρευτεί πριν τον Αμωρί Α΄, το 1157 (ή ενωρίτερα) και όταν ο Ούγος φυλακίστηκε, παντρεύτηκε τον Αμωρί Α΄· όπως και να έχει το πράγμα, το 1163 ο Αμωρί Α΄ πιέστηκε να τη διαζευχθεί για να αναλάβει τον θρόνο.

Συμμετείχε το 1167 στην εκστρατεία του Αμωρί Α΄ στην Αίγυπτο, μάλιστα έκτισε μία γέφυρα επί του Νείλου. Οι Σταυροφόροι συμμάχησαν με τον σουλτάνο εναντίον του Σιρκούχ, στρατηγού του Νουρ αντ-Ντιν Ζανγκί, που πολεμούσε για τον έλεγχο της Αιγύπτου. Ο Ούγος στάλθηκε να προστατέψει το Κάιρο μαζί με τον γιο του σουλτάνου Καμίλ. Έγινε ο πρώτος Σταυροφόρος που είδε το ανάκτορο του σουλτάνου. Στην ίδια εκστρατεία, σύμφωνα με παράδοση του Οίκου, έπεσε από το άλογο και έσπασε το πόδι του, όμως ο Ούγος του Μιλλύ του έσωσε τη ζωή.[2] Το 1169 απεβίωσε σε προσκύνημα στο Αγ. Ιάκωβο στην Κομποστέλα. Το Ιμπελέν και η Ράμλα πέρασε στον αδελφό του Βαλδουίνο. Μικρανιψιός του ήταν ο Ούγος των Ιμπελέν.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε το 1163 την Αγνή, κόρη του Ζοσλέν Β΄ των Κουρτεναί κόμη της Έδεσσας· δεν απέκτησαν τέκνα.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea. E. A. Babcock and A. C. Krey, trans. Columbia University Press, 1943.
  • Peter W. Edbury, John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem. Boydell Press, 1997.
  • H. E. Mayer, "Carving Up Crusaders: The Early Ibelins and Ramlas", in Outremer: Studies in the history of the Crusading Kingdom of Jerusalem presented to Joshua Prawer. Yad Izhak Ben-Zvi Institute, 1982.
  • Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Hugh of Ibelin της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 (Αγγλικά) WikiTree. www.wikitree.com/wiki/Ibelin-17. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουνίου 2019.
  2. Malcolm Barber, "The career of Philip of Nablus in the kingdom of Jerusalem," in The Experience of Crusading, vol. 2: Defining the Crusader Kingdom, Peter Edbury and Jonathan Phillips, eds. (Cambridge University Press, 2003), pg. 61.