Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Παύλος (σερβικά Павле, κατά κόσμον Γκόικο Στόιτσεβιτς, Гојко Стојчевић, 11 Σεπτεμβρίου 1914 - 15 Νοεμβρίου 2009) ήταν Πατριάρχης Βελιγραδίου και πάσης Σερβίας από την 1η Δεκεμβρίου 1990 έως τις 15 Νοεμβρίου 2009.

Πατριάρχης Βελιγραδίου Παύλος
Patrijarh Pavle.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση11  Σεπτεμβρίου 1914[1]
Kućanci
Θάνατος15  Νοεμβρίου 2009[2][1]
Βελιγράδι
Τόπος ταφήςRakovica monastery (44°43′50″ s. š., 20°26′49″ v. d.)
ΕθνικότηταΣέρβοι
Χώρα πολιτογράφησηςΣερβία
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Σερβικά
ΕκπαίδευσηDoctor of Divinity
ΣπουδέςUniverzitet u Beogradu. Pravoslavni bogoslovski fakultet (1936–1942)
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1955–1957)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιερέας
διδάσκων πανεπιστημίου
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠατριάρχης Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (1990–2009)
Βραβεύσειςd:Q2671796 (Σεπτεμβρίου 2004)
Order of the Star of Karađorđe (15  Φεβρουαρίου 2007)
Υπογραφή
Patriarch Pavle of Serbia - signature.png
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1914 στο χωριό Κούτσαντσι της Σλαβονίας (σήμερα ανήκει στην Κροατία). Έμεινε ορφανός σε μικρή ηλικία. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πήγε ξανά στο Βελιγράδι, ως πρόσφυγας και εργάστηκε σε διάφορες δουλειές για να επιβιώσει. Εργάστηκε ακόμη και ως οικοδόμος. Το 1948 εκάρη μοναχός και μέχρι το 1955 ανήκε στη Μονή Ράτσια. Το 1954 χειροτονήθηκε ιερομόναχος και το 1957 χειροθετήθηκε αρχιμανδρίτης. Από το 1955 ως το 1957 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, εξελέγη επίσκοπος Ράσκας και Πρίζρεν, στο Κόσοβο.

Εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Πεκίου, Μητροπολίτης Βελιγραδίου και Κάρλοβτσι και Πατριάρχης Σερβίας την 1η Δεκεμβρίου 1990 με τον αποστολικό τρόπο, δηλαδή με κλήρωση από εκλεγέν τριπρόσωπο. Αναφέρεται ότι ήταν ίσως ο μοναδικός των Μητροπολιτών ο οποίος δεν επιθυμούσε να εκλεγεί Πατριάρχης.

Ήταν ασκητική μορφή, και ασκητική ήταν και η ζωή του. Κατάφερε να ποιμάνει τους Σέρβους σε μια εποχή δύσκολη, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και να γίνει σύμβολο ενότητας του σερβικού λαού εν μέσω των πολέμων που ακολούθησαν.

Τον Οκτώβριο του 2008 ζήτησε να παραιτηθεί από το Θρόνο, αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό από τη Σύνοδο της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας[3]. Ο πατριάρχης Παύλος απεβίωσε στις 15 Νοεμβρίου 2009.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 44434025. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  3. «Αθήνα 9.84». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2008.