Ο Πατριάρχης Ποιμήν (ρωσικά: Патриарх Пимен‎, κατά κόσμον Σέργιος Μιχάηλοβιτς Ιζβέκωφ, ρωσικά: Сергей Михайлович Извеков, 23 Ιουλίου 1910 - 3 Μαΐου 1990) ήταν Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών για δεκαοκτώ έτη, από το 1971 ως το 1990.

Πατριάρχης Μόσχας Ποιμήν
Patriarch Pimen.JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση23  Ιουλίου 1910[1][2][3]
Νογκίνσκ
Θάνατος3  Μαΐου 1990[1][2][3]
Μόσχα
Τόπος ταφήςTrinity Lavra of St. Sergius
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιερέας
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΒ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠατριαρχείο Ρωσίας (1971–1990)
Μητροπολίτης
ΒραβεύσειςΑστέρας της Λαϊκής Φιλίας
Τάγμα του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας
Τάξη του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Βραβείο της Φιλίας των Λαών
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση της Μόσχας»
Τάγμα του Αγίου Σέργιου του Ράντονεζ 1ης τάξης
Βραβείο της Φιλίας (24  Οκτωβρίου 1985)[4]
Εθνικό Τάγμα του Κέδρου
Τάγμα του Αγ. Πρίγκηπα Βλαδίμηρου
Τάγμα του Αγίου Σέργιου του Ραντονέζ
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο χωριό Κομπύλινο, Καλούγκα κυβερνείο. Σε ηλικία 17 ετών έγινε μοναχός, και πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του σε διάφορα μοναστήρια. Πήρε καμία επίσημη θεολογική κατάρτιση.

Στις 17 Νοεμβρίου 1957 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Μπάλτας, βικάριος της Επισκοπής Χερσώνος και Οδησσού.

Στις 26 Δεκεμβρίου 1957 εξελέγη Επίσκοπος Δμίτροβου, Βικάριος της Επισκοπής Μόσχας.

Την 1 Νοεμβρίου 1959 ανέλαβε τοποτηρητής της Επισκοπής Κοστρομά.

Επίσης στο διάστημα από το 1959 μέχρι το 1962 διετέλεσε κατά καιρούς τοποτηρητής των Επισκοπών Λουγκάνσκ, Σμολένσκ και Ταμπώβου.

Τον Ιούλιο του 1960 διορίστηκε Αρχιγραμματέας του Πατριαρχείου Ρωσίας και στις 23 Νοεμβρίου 1960 προήχθη στο βαθμό του Αρχιεπισκόπου.

Στις 16 Μαρτίου 1961 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Τούλας και Μπελιώβου εγκαταλείποντας τη θέση του Αρχιγραμματέα.

Στις 14 Νοεμβρίου 1961 προήχθη στο βαθμό του Μητροπολίτη και τοποθετήθηκε στην Επισκοπή Λένινγκραδ και Λαδόγκας.

Στις 9 Οκτωβρίου 1963 εξελέγη Μητροπολίτης Κρουτίτσης και Κολόμνας.

Στις 18 Απριλίου 1970 μετά το θάνατο του Πατριάρχη Αλεξίου Α΄ ανέλαβε τοποτηρητής του Πατριαρχικού θρόνου και στις 2 Ιουνίου 1971 εξελέγη Πατριάρχης Μόσχας και πάσης Ρωσίας.

Πατριάρχης Ποιμήν είχε πραγματοποιήσει επίσημη ειρηνική επίσκεψη το 1972 στην Εκκλησία της Ελλάδος, όπου ο τότε Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Α' (Κοτσώνης) τον παρασημοφόρησε με την ανώτατη τιμή της Ελλαδικής Εκκλησίας[5].

Εκοιμήθη μετά από μακρά ασθένεια στις 3 Μαΐου 1990 στην διαμονή του στη Μόσχα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία