Άνοιγμα κυρίου μενού

Περιβόλι Κέρκυρας

οικισμός της Ελλάδας
(Ανακατεύθυνση από Περιβόλιον Κέρκυρας)

Περιβόλι: ένα ιστορικό κεφαλοχώρι της νότιας Κέρκυρας

Περιβόλι Κέρκυρας
Corfu Perivoli bgiu.jpg
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Περιβόλι Κέρκυρας
39°25′15″N 20°0′50″E
ΧώραΕλλάδα
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Κέρκυρας
Γεωγραφική υπαγωγήΚέρκυρα
Πληθυσμός1 378 (2011 και 2011)
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Συντεταγμένες: 39°25′15″N 20°0′51″E / 39.42083°N 20.01417°E / 39.42083; 20.01417 Το Περιβόλι είναι ένα χωριό της Κέρκυρας.

Βρίσκεται στο νότιο άκρο του νησιού ενώ απέχει από την πόλη της Κέρκυρας 35 χιλιόμετρα και από την Λευκίμμη 4 χιλιόμετρα.

Αποτελεί παλιό παραδοσιακό χωριό με 1.300 κατοίκους. Χαρακτηριστικό στοιχείο η αρχιτεκτονική του, τα παραδοσιακά ντόπια σπίτια και οι εκκλησίες, όπως του Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτη ως κεντρικός ενοριακό ναός,ο Άγιος Αθανάσιος στην ομώνυμη συνοικία, των Αγίων Σαράντα στη συνοικία Μπώρος, την Κοιμηση της Θεοτόκου με το ομώνυμο πανηγύρι, τον Άγιο Ελευθέριο στη περιοχή Καλυβιώτη,τον Άγιο Αρσένιο, το εξωκλήσι των Ταξιάρχων στο οποιο υπαρχει σήμαντρο, η περίφημη εκκλησία του Παντοκράτορα η οποία γιορτάζει πανηγυρικα τις 6 Αυγούστου της μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

Διαθέτει μικρό λιμάνι με ψαροκάικα στην πλευρά που βλέπει προς τις απέναντι ηπειρωτικές ακτές, τον Καλυβιώτη. Διαθέτει επίσης στα δυτικά την παραλία Μάλτα η Μάρτας, που απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα. Σήμερα ονομάζεται και Santa Barbara από το ξωκλήσι Αη Βάρβαρης που βρίσκεται σε ύψωμα πάνω από τον δρόμο προς την συγκεκριμένη παραλία.

Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τουριστικά επαγγέλματα, την αλιεία ή με την καλλιέργεια της γης.

Είναι στο στενότερο μέρος του με μήκος πέντε χιλιομέτρων και βρέχεται από δυο θάλασσες με πρώτη την παραλία του Μάλτα η (ΣΑΝΤΑ ΜΠΑΡΜΠΑΡΑ) από δυτικά και λέγεται και χρυσή άμμος μέγα χορό.Ανατολικά από την παραλία Καλιβιώτη με το μικρό λιμανάκι του και τα ρηχά και ζεστά νερά του. Οι πρώτοι κάτοικοι που ήρθαν το 1500 στο χωριό ήταν στις περιοχές του οικισμού Παρασκευά, Σουλάνη και καλιβιώτη και με στοιχειώδη κατοικία.Κατόπιν και γύρω στα 1700 μετοίκισαν στον σημερινό οικισμό όπου και άρχισε κοινωνική τους δραστηριότητα.Επίσης το μεγάλο και πολύ παλιό έθιμο που αναβιώνει ακόμα και σήμερα είναι το περίφημο καρναβάλι με τη διονυσιακή του λατρεία αλλά και με χριστιανικά στοιχεία με αποκορύφωμα τη Καθαρή Δευτέρα με το κάψιμο του αμαρτωλού καρνάβαλου.Το περιβόλι διατηρεί την μεγάλη δημοτική βιβλιοθήκη επίσης έχει χορευτικό σύλλογο και πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις.Ακόμα έχει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη.

Ιστορικό γεγονός που σημάδεψε την ευρύτερη περιοχή, η πανώλη (πανούκλα), το «θανατικό», το «κολλητικόν Πάθος» των 200 ημερών, που πρωτοεκδηλώθηκε  στον Μαραθιά τις 30 Νοεμβρίου 1815 και μέχρι το 1816 εξαπλώθηκε στα γύρω χωριά και μόλυνε συνολικά 1.013 ανθρώπους και έστειλε στον Άδη 415 ψυχές. Στο Περιβόλι βρέθηκαν ομαδικοί τάφοι στου Καλυβιώτη και στα Κυπριώτικα κοντά στον Άη Θανάση. Δεν υπάρχουν στοιχεία επίσημα από τις απογραφές για τις μεγάλες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές στο Περιβόλι

Στην πρώτη επίσημη απογραφή του 1684 απογράφονται 57 οικογένειες. Δύο αιώνες, περίπου, αργότερα το 1864 375 κάτοικοι. Το 1866, το Περιβόλι εντάσσεται στον Δήμο  Κορισσίων που ιδρύεται σύμφωνα με το Β. Δ. της 8-5-1866 ( ΦΕΚ 9/28-1-1866) με έδρα τις Αργυράδες (1917 κατοίκους) με τους παρακάτω οικισμούς: Αργυράδες, Βασιλάτικα, Κολοκύθι, Κουσπάδες, Κορακάδες, Νεοχωράκι, Νότος, Μαραθιάς, Ρουμανάδες, Περιβόλι, Βιταλάδες, Χλωμός, Άγιος Δημήτριος, Άνω και Κάτω Σπήλιο. Το 1869 καταργείται ο Δήμος Κορισσίων και οι οικισμοί του εντάσσονται στον Δήμο Λευκιμμαίων που είχε ιδρυθεί με το Β.Δ. 20-12-1869, (ΦΕΚ 55/23-12-1869) με πληθυσμό  4.969 κατοίκους και έδρα την «κώμην Περιβόλιον» (1869) και αργότερα στη δημαρχία Κων/νου Ζερβού - Ζυμάρη τους Αγίους Θεοδώρους της Λευκίμμης.Ο Δήμος Κορισσίων στον οποίο εντάσσεται και το Περιβόλι, επανιδρύεται την περίοδο της Ιταλικής κατοχής κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου με έδρα τις Αργυράδες για να καταργηθεί με την απελευθέρωση το 1944. Από 1268 έως 1.334 κυμαίνεται ο πληθυσμός του χωριού στις δεκαετίες από το 1951 έως 1981.

Το 1997 εντάσσεται στο Δήμο Κορισσίων με την επανίδρυσή του με τον νόμο «Καποδίστρια» (ν. 2539) και το 2010 με τον «Καλλικράτη» (ν. 3852) στο Δήμο Κερκυραίων.