Πολιορκία της Ρομέττα


Η Πολιορκία της Ρομέττα ήταν πολιορκία της βυζαντινής πόλης της Ρομέττα στην βορειοανατολική Σικελία από τους Καλμπίδες για λογαριασμό των Φατιμιδών, με στόχο την ολοκλήρωση της Μουσουλμανικής κατάκτησης της Σικελίας.

Πολιορκία της Ρομέττα
Αραβοβυζαντινοί Πόλεμοι και Μουσουλμανική κατάκτηση της Σικελίας
Byzantines and Arabs in Sicily Ioannis Skylitzes.jpg
Βυζαντινοί και Άραβες στη Σικελία, από το Synopsis Historiarum.
Χρονολογία963 – Μάιος 965
ΤόποςΡομέττα, Σικελία
ΈκβασηΝίκη των Φατιμιδών
Εδαφικές
μεταβολές
Κατάληψη της Ρομέττα από τους Φατιμίδες
Αντιμαχόμενοι
Ηγετικά πρόσωπα
Δυνάμεις
Απώλειες
Σχετικά ελαφρές
Βαριές

ΠολιορκίαΕπεξεργασία

Η πολιορκία πραγματοποιήθηκε από δύο Καλμπίδες εξαδέρφους, τους αλ-Χασάν ιμπν Αμάρ και Αχμάντ ιμπν αλ-Χασάν αλ-Καλμπί. Μετά την πτώση του Ταυρομένιου το 962, οι Καλμπίδες κινήθηκαν προς τα βόρεια με κατεύθυνση τη Ρομέττα. Το επόμενο έτος, ο Αχμάντ ξεκίνησε την πολιορκία. Η πόλη σύντομα έστειλε απεσταλμένο προς τον Βυζαντινό αυτοκράτορα, Νικηφόρο Β΄ Φωκά, ζητώντας στρατιωτική ενίσχυση και προμήθειες. Ο Νικηφόρος ανταποκρίθηκε δια της προετοιμασίας εκστρατευτικού σώματος περίπου 40.000 ανδρών, αρκετοί εκ των οποίων ήσαν βετεράνοι της βυζαντινής ανακατάκτησης της Κρήτης. Ο στόλος τέθηκε υπό την διοίκηση του Νικήτα Αβαλάντη, ενώ το ιππικό υπό τον Μανουήλ Φωκά.[1] Τον Οκτώβριο του 964, οι πολιορκητές ενισχύθηκαν με την άφιξη Βερβερικών στρατευμάτων υπό την ηγεσία του κυβερνήτη της Σικελίας, αλ-Χασάν ιμπν Αλί αλ-Καλμπί.[2][3][4] Στις 25 Οκτωβρίου, το βυζαντινό εκστρατευτικό σώμα και οι Μουσουλμάνοι πολιορκητές συγκρούστηκαν μεταξύ τους. Οι Βυζαντινοί είχαν αρχικώς τον έλεγχο της μάχης, ωστόσο σύντομα οι Μουσουλμάνοι κατάφεραν να τους τρέψουν σε φυγή, σκοτώνοντας αριθμό μεγαλύτερο του ενός τετάρτου του συνόλου του στρατού, συμπεριλαμβανομένου του Μανουήλ. Οι επιζήσαντες Βυζαντινοί επιχείρησαν να διαφύγουν προς τα πλοία τους, που ναυλοχούσαν στη Μεσσήνη, ωστόσο έπεσαν σε ενέδρα κατά την αναχώρησή τους στη Ναυμαχία των Στενών και ηττήθηκαν. Χωρίς ενισχύσεις, η Ρομέττα δεν ήταν σε θέση να αντισταθεί στους Καλμπίδες. Σύντομα, τον Μάιο του 965, η πόλη κατελήφθη.[5][3] Ο πληθυσμός της πόλης σφαγιάστηκε, ενώ οι επιζήσαντες πωλήθηκαν ως σκλάβοι, με την πόλη να εποικίζεται με Μουσουλμάνους.[1]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Kaldellis 2017, σελ. 45.
  2. Halm 1996, σελίδες 405–406.
  3. 3,0 3,1 Brett 2001, σελ. 242.
  4. Metcalfe 2009, σελ. 55.
  5. PmbZ, al-Ḥasan b. ‘Ammār al-Kalbī (#22562).

ΠηγέςΕπεξεργασία