Η πολιορκία του Ταυρομένιου το 962 ήταν επιτυχής πολιορκία από τους Φατιμίδες κυβερνήτες της Σικελίας του κύριου βυζαντινού φρουρίου στη νήσο, του Ταυρομένιου (σημερινή Ταορμίνα). Της πολιορκίας ηγήθηκαν οι Καλβίδες εξάδελφοι Αχμάντ ιμπν αλ-Χασάν αλ-Καλμπί και αλ-Χασάν ιμπν Αμάρ, ενώ διήρκεσε για διάστημα τριάντα εβδομάδων, έως και την άλωση της πόλης ανήμερα των Χριστουγέννων του 962. Αριθμός 1.570 εκ των κατοίκων (περίπου το ένα πέμπτο επί του συνόλου του πληθυσμού) στάλθηκαν ως αιχμάλωτοι στον Φατιμίδη Χαλίφη αλ-Μουίζ. Η πόλη μετονομάστηκε σε αλ-Μουιζίγια, ενώ Μουσουλμάνοι έποικοι εστάλησαν σε αυτήν. Ακολουθούμενη από τις νίκες των Φατιμιδών στην πολιορκία της Ρομέττα και τη ναυμαχία των Στενών το 964–965, η άλωση της Ταορμίνα σηματοδότησε το τέλος των τελευταίων εναπομεινάντων βυζαντινών προπυργίων στη Σικελία, καθώς και την οριστική ολοκλήρωση της ισλαμικής κατάκτησης της νήσου.[1][2]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Metcalfe 2009, σελ. 55.
  2. Brett 2001, σελ. 242.

ΠηγέςΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Siege of Taormina (962) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).