Ο Πυλαγόρας, στην αρχαία Ελλάδα, ήταν ο πολίτης εκείνος που η πόλη του τον εξουσιοδοτούσε να την εκπροσωπήσει στο Αμφικτυονικό Συνέδριο. Κάθε πόλη έστελνε τρεις Πυλαγόρες.[1] Σύμφωνα με επιγραφές που βρέθηκαν στους Δελφούς, αποκαλούνταν και αγορατροί.

Συγκροτούσαν, μαζί με τους Ιερομνήμονες (οι οποίοι στα ψηφίσματα του Αμφικτυονικού Συνεδρίου αποκαλούνται σύνεδροι) το Αμφικτυονικό Συνέδριο. Ο Πυλαγόρας, όπως δείχνει και το όνομά του, ήταν ο συνήγορος των συμφερόντων της πόλης του στην Πυλαία. Έπαιρνε αυτό το αξίωμα κατόπιν εκλογής, πριν από κάθε Πυλαία (εαρινή ή μετοπωρινή {= φθινοπωρινή}). Πυλαία αποκαλούνταν η σύνοδος του Αμφικτυονικού Συνεδρίου. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο οι Πυλαγόρες είχαν επικηρύξει έναντι χρηματικής αμοιβής τον Εφιάλτη, που είχε καταφύγει στη Θεσσαλία μετά την ήττα των Περσών, επειδή υπέδειξε τη στενή διάβαση στους Πέρσες κατά την Μάχη των Θερμοπυλών.[2]

Αντίθετα, οι Ιερομνήμονες επιλέγονταν με κλήρο. Κληρώνονταν δύο Ιερομνήμονες από καθένα εκ των δώδεκα ελληνικών φύλων, που αποτελούσαν την Αμφικτυονία· συνολικά οι Ιερομνήμονες ήταν 24 και αποτελούσαν το μόνιμο συνέδριο.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Λεξικό του Αρχαίου Κόσμου, εκδ. ΔΟΜΗ, τόμ. Δ, σελ. 421
  2. Ιστορίαι (Ηροδότου), Βιβλίο Ζ', 213

ΠηγήΕπεξεργασία

  • Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, τόμος 20, σελ. 882