Το σαντζάκι του Μοριά (τουρκικά : Mora sancak) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Πελοπόννησο κατά την Α΄Τουρκοκρατία. Δημιουργήθηκε το 1461 και διατηρήθηκε έως το 1661 που προβιβάστηκε σε Βιλαέτι. Διοικητικά ανήκε στο Βιλαέτι της Ρωμυλίας κι εδαφικά περιελάμβανε όλη την Πελοπόννησο.

Όταν δημιουργήθηκε το 1461 το Σαντζάκι χωρίστηκε διοικητικά σε 17 ναχαγιέ. Αυτά ήταν : Βοστίτσα, Χλεμούτσι, Βούμερο, Κίρεβούκορ, Αρκαδιά (Κυπαρισσία), Λεοντάρι, Κόρινθος, Παλιά Πάτρα, Καλάβρυτα, Μιχαλού (Μουχλί)[1], Μπεζενίκ (Βλαχέρνα), Χαλανδρίτσα, Σαντομίρι (Σανταμέρι), Γρεβενά, Άγιος Ηλίας, Γαρντίτσκο και του Μυστρά.

Τον 16ο αιώνα χωρίστηκε σε Καζάδες, ο Μιχαήλ Σακελλαρίου αναφέρει συγκρίνοντας με τα ενετικά τεριτόρια τους καζάδες (λανθασμένα τους αναφέρει Βιλαέτια)[2] : Ναυπλίου, Άργους, Κορίνθου, Καλαβρύτων, Βοστίτσας, Πατρών, Γαστούνης, Φαναρίου, Αρκαδιάς, Ναβαρίνου, Κορώνης, Μεθώνης, Ανδρούσας, Καλαμάτας, Καρύταινας, Λεονταρίου, Τριπολιτσάς, Αγίου Πέτρου, Μονεμβασίας, Μυστρά, Ανατολικής Μάνης και Δυτικής Μάνης.

Πρωτεύουσα του Σαντζακίου ήταν αρχικά ο Μυστράς από το 1461 έως το 1540[3].

ΔιοικητέςΕπεξεργασία

Σαντζάκμπεης, διοικητές, του Μορέα διετέλεσαν οι παρακάτω :

  • Ομέρ Μπέης 1461 -
  • Ζαγανός Πασάς
  • Χαμζά
  • Ζαγανός Πασάς
  • Ελβάν ογλού Σινάν Μπέης

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Η Τεγέα και τα Μνημεία της[νεκρός σύνδεσμος]
  2. Μιχαήλ Β. Σακελλαρίου, Η Πελοπόννησος κατά την δευτέραν Τουρκοκρατίαν (1716-1821), εκδόσεις Ερμής, Αθήνα 1939, ανατύπωση Απρίλιος 2002 τυπογραφείο Α. Ελευθέρου, σελ. 99
  3. Ιστορία του Μυστρά

ΠηγέςΕπεξεργασία