Ο στεργιουίτης (αγγλικά: stergiouite) είναι υπεργενετικό ένυδρο αρσενικικό ορυκτό του ασβεστίου και του ψευδαργύρου.

Στεργιουίτης
Stergiouite.jpg
Στεργιουίτης. Προέλευση: «Φιλόνι 80», Ορυχεία Πλάκας Λαυρεωτικής, Ελλάδα
Γενικά
ΚατηγορίαΑρσενικικά
Χημικός τύποςCaZn2(AsO4)2·4H2O
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα3,18 g/cm3
ΧρώμαΆγχρωμο ως υπόλευκο
Σύστημα κρυστάλλωσηςΜονοκλινές
ΚρύσταλλοιΣυμπλέγματα λεπτών πλακιδόμορφων κρυστάλλων
ΔιδυμίαΆγνωστο
Σκληρότητα3
ΛάμψηΜαργαριτώδης
Γραμμή κόνεωςΛευκή
ΔιαφάνειαΔιαφανής
ΠαρατηρήσειςΔεν φθορίζει
ΑνευρίσκεταιΣτα ορυχεία της Πλάκας («Φιλόνι 80») στο Λαύριο

Το ορυκτό εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 2018 από τον ορυκτολόγο Μπράνκο Ρίεκ στο μεταλλείο της Πλάκας («Φιλόνι 80») της Λαυρεωτικής[1][2].

Ο στεργιουΐτης σχηματίζεται με υπεργενετικές διαδικασίες από σφαλερίτη και αυτοφυές αρσενικό, σε πολυμεταλλικά υδροθερμικά κοιτάσματα πλούσια σε ψευδάργυρο και αρσενικό και τη διάλυση του περιβάλλοντος ασβεστίτη.

Στη Λαυρεωτική βρίσκεται στα ορυχεία της Πλάκας (βλ. σχετικό κατάλογο), μαζί με δολομίτη, γαληνίτη, σφαλερίτη, αυτοφυές αρσενικό και θείο, φαρμακολίτη, κοτιγγίτη, πικροφαρμακολίτη και χορνεσίτη. Δεν έχουν αναφερθεί εμφανίσεις του ορυκτού σε άλλα σημεία του πλανήτη.

Η δομή του έχει τη μορφή λεπτών πλακιδόμορφων κρυστάλλων. Tα περισσότερα πλακίδια έχουν πάχος μικρότερο από 2 μm. Είναι άγχρωμο έως υπόλευκο, με μαργαριτώδη λάμψη και λευκή γραμμή κόνεως. Το ορυκτό δεν έχει μελετηθεί ακόμη πλήρως ως προς τις οπτικές του ιδιότητες και οι έρευνες σε αυτό το πεδίο συνεχίζονται.

Η ονομασία του προέρχεται από το όνομα του Έλληνα συλλέκτη ορυκτών και ερευνητή Βασίλη Στεργίου (γεν. 1958), σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στην ορυκτολογία των κοιτασμάτων της Λαυρεωτικής. Το όνομα εγκρίθηκε από τη Διεθνή Ορυκτολογική Ένωση (International Mineralogical Association) το 2019[1].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Rieck, B.; Giester, G.; Lengauer, C.; Topa, D. (2019). «IMA Commission on New Minerals, Nomenclature and Classification (CNMNC) Newsletter 47: New minerals and nomenclature modifications approved in 2018 and 2019». European Journal of Mineralogy 31: 199-204. https://pubs.geoscienceworld.org/eurjmin/article/31/1/197/568608/IMA-Commission-on-New-Minerals-Nomenclature-and. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2021. 
  2. Rieck, B.; Giester, G.; Lengauer, L.C.; Chanmuang N., C.; Topa, D. (2020). «Stergiouite, CaZn2(AsO4)2·4H2O – A new mineral from the Lavrion Mining District, Greece». Mineralogy and Petrology 114: 319-327. https://link.springer.com/article/10.1007/s00710-020-00702-2. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2021. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία