Η Σόνια Καστλ (γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1929 στο Ζάγκρεμπ, Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας) είναι κροάτισσα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, δασκάλα, χορεύτρια, χορογράφος.

Σόνια Καστλ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση14  Ιουλίου 1929[1][2][3]
Ζάγκρεμπ
Χώρα πολιτογράφησηςΚροατία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταχορεύτρια μπαλέτου
ηθοποιός

Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωήΕπεξεργασία

Η Καστλ γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ στις 14 Ιουλίου 1929 σε μια εβραϊκή-κροατική οικογένεια. Γονείς της ήταν οι Τζούρο και Γιοσέπα Καστλ.[4] Ο πατέρας της ήταν αρχιτέκτονας και η μητέρα της ήταν τραγουδίστρια της όπερας. Η καριέρα της μητέρας της Καστλ είχε ένα άδοξο τέλος, επειδή ο άντρας της και η οικογένειά της την αποδοκίμαζαν για τη δουλειά της. Η οικογένεια της Καστλ είχε συγγενική σχέση με τον κροάτη πολιτικό Στέπαν Ράντιτς. Από το δεύτερο γάμο της με τον γιατρό Μπόρις Ζίμερμαν, η Καστλ απέκτησε μια κόρη, την Μιργιάνα. Η Μιργιάνα σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στην ηλικία των 22 ετών.[5][6]

ΚαριέραΕπεξεργασία

Η Καστλ ξεκίνησε να ασχολείται με το χορό στην ηλικία των πέντε ετών, παρακολουθώντας μαθήματα στο σχολείο ευθμικής Μιργιάνα Γιάνετσεκ Στρόπνικ. Ως μαθήτρια, χόρεψε στο θέατρο "Αυτοκρατορία των παιδιών". Σε αυτό το θέατρο η Καστλ τραγούδησε και χόρεψε στις παραστάσεις μπαλέτων με τίτλο "Η κοκκινοσκουφίτσα", "Τα τρία κορίτσια" και "Βασίλισσα των κούκλων". Το 1944, η Καστλ ξεκίνησε την καριέρα της ως επαγγελματική μπαλαρίνα στο Μπαλέτο της Όπερας του Ζάγκρεμπ. Από το 1947, χόρεψε σε ρόλους σόλο. Το 1949, η Καστλ έπαιξε στην ταινία "Σημαία", όπου ενσάρκωσε τον χαρακτήρα μιας πολλά υποσχόμενης νεαρής μπαλαρίνας με το όονομα Μαρία. Έχει εμφανιστεί σε παραστάσεις όπως "η ωραία Κοιμωμένη", "η Μπαλάντα της μεσαιωνικής αγάπης", "Ρωμαίος και Ιουλιέτα", "Κοπέλια", "Σταχτοπούτα", "Η σφαγή των Αμαζόνων", "Η Θαυματουργή Μανδαρίνα" και Οι Διάβολοι του Λουντέν. Για διάφορες συναυλίες της τελευταίας παράστασης, έχει ταξιδέψει σε όλο το κόσμο με τους χορογράφους Πίο και Πίνα Μλάκαρ. Όταν ήταν 35 ετών, η Καστλ εγκατέλειψε την καριέρα της ως χορεύτρια λόγω τραυματισμού στο γόνατο. Αμέσως μετά έγινε ο διευθυντής του μπαλέτου στο κροατικό Εθνικό Θέατρο στο Ζάγκρεμπ. Τα επόμενα 40 χρόνια εργάστηκε στη χορογραφία. Το 2007 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της με τίτλο "Το να χορεύεις είναι να ζεις" κυκλοφόρησε, γραμμένο από τον τραγουδιστή και συγγραφέα Νταβόρ Σοπφ και τον χορευτή και κριτικό μπαλέτου Μλάντεν Μόρντεϊ Βούτσκοβιτς.[5][6]

ΤιμέςΕπεξεργασία

Το 1991, η Καστλ έλαβε το βραβείο Βλαντίμιρ Νάζορ για τα επιτεύγματα ζωής.[7]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Snješka Knežević, Aleksander Laslo (2011). Židovski Zagreb. Zagreb: AGM, Židovska općina Zagreb. ISBN 978-953-174-393-8. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία