Τέκε

Τουρκμενική φυλή

Οι Τέκε είναι μεγάλη και πολιτικά η σημαντικότερη φυλή των Τουρκμένων στο Τουρκμενιστάν.

Τέκε
Man from Khiva, Emir of Bukhara, Teke Turkmen, Girl from Samarkand, Police Soldier from Bukhara.JPG
Άνδρας Τέκε (τρίτος από τα αριστερά)
Συνολικός πληθυσμός
Πάνω από 1.6 εκατομμύρια
Περιοχές με σημαντικούς πληθυσμούς
Flag of Turkmenistan.svg Τουρκμενιστάν
Γλώσσες
Τουρκμενικά

ΙστορίαΕπεξεργασία

Οι Τέκε ήρθαν υπό τον έλεγχο των Ρώσων στην δεκαετία του 1880. Οι Τέκε είχαν σημαντική επιρροή στις άλλες τουρκμενικές φυλές, καθώς ήταν η μεγαλύτερη και δυνατότερη φυλή. Οι Τέκε κατάφεραν να νικήσουν τους Πέρσες σε διάφορες επιθέσεις των δεύτερων στον 19ο αιώνα.[1]

Κάθε τουρκμενική φυλή έχει δικό της τρόπο παραγωγής χαλιών, ενδυμασία και διάλεκτο.[2][3]

Η σοβιετική πολιτική περί εθνικοτήτων κατάφερε να εξαφανίσει τις φυλετικές ταυτότητες του Τουρκμενιστάν, αλλά σήμερα είναι ακόμη σημαντικές. Οι Τέκε (ιδιαίτερα η υποομάδα Αχάλ Τέκε) παραδοσιακά κυριαρχούν στο πολιτικό προσκήνιο. Οι πρόεδροι Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ και Γκενάντι Μπερντιμουχαμέντοφ κατάγονται από την υποομάδα Αχάλ Τέκε.[2]

Δημογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Τα μέλη της φυλής Τέκε κατοικούν κυρίως στις νοτιοανατολικές περιοχές της χώρας.[4] Εκπροσωπούν πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού του Τουρκμενιστάν (πάνω από 1.6 εκατομμύρια άτομα το 2014).[5][4] Οι κύριες φυλές του Τουρκμενιστάν κατοικούν σε διάφορες περιοχές της χώρας.[4]

Η φυλή Τέκε μπορεί να διαιρεθεί σε δύο υποομάδες. Αυτές είναι οι Αχάλ Τέκε και Μαρί Τέκε. Η επίσημη τουρκμενική γλώσσα βασίζεται στις διαλέκτους των δύο παραπάνω υποομάδων.[2][3]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Adrienne Lynn Edgar (5 Σεπτεμβρίου 2006). Tribal Nation: The Making of Soviet Turkmenistan. Princeton University Press. σελ. 184. ISBN 978-1-4008-4429-6. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Pike, John. «Turkmenistan - Tribes». Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2017. 
  3. 3,0 3,1 Larry Clark (1998). Turkmen Reference Grammar. Otto Harrassowitz Verlag. σελ. 17. ISBN 978-3-447-04019-8. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Luca Anceschi (5 Φεβρουαρίου 2014). Informal Power in the Greater Middle East: Hidden Geographies. Routledge. σελ. 194. ISBN 978-1-317-81647-8. 
  5. «World Population Prospects: The 2017 Revision». ESA.UN.org (custom data acquired via website). United Nations Department of Economic and Social Affairs, Population Division. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2017. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία