Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Φελίτσε Ναπολεόνε Κανεβάρο (Felice Napoleone Canevaro, Λίμα, 7 Ιουλίου 1838- Βενετία, 30 Δεκεμβρίου 1926) ήταν Ιταλός ναύαρχος και πολιτικός. Έλαβε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις των ετών 1859, 1860, 1861 και 1866. Το 1872 εκλέχθηκε βουλευτής της Γένουας. Το 1887 προήχθη σε υποναύαρχο και το 1893 ανέλαβε αντιναύαρχος. Τρία χρόνια μετά, το 1896, εκλέχθηκε γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας.

Φελίτσε Ναπολεόνε Κανεβάρο
Felice Napoleone Canevaro.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Felice Napoleone Canevaro (Ιταλικά)
Γέννηση7  Ιουλίου 1838
Λίμα
Θάνατος30  Δεκεμβρίου 1926
Βενετία
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Ιταλίας (1861–1926)
ΘρησκείαRoman Catholic
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΙταλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΙταλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
αξιωματικός
Οικογένεια
ΓονείςGiuseppe Canevaro
ΑδέλφιαJosé Francisco Canevaro Valega
César Canevaro
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςναύαρχος/Ιταλικό Ναυτικό
Πόλεμοι/μάχεςΔεύτερος Ιταλικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας και Αυστρο-πρωσικός πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαυπουργός Εξωτερικών του Βασιλείου της Ιταλίας (1898–1899)
υπουργός του Ναυτικού του Βασιλείου της Ιταλίας (1  Ιουνίου 1898 – 29  Ιουνίου 1898)
γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας
μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1882–1886)[1]
μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1886–1890)[1]
μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1890–1892)[1]
ΒραβεύσειςΤάγμα των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου
Τάγμα του Στέματος της Ιταλίας
Military Order of Italy
Medal of Military Valour
Maurician medal
Τάγμα της Ισαβέλλας της Καθολικής
Commander of the Order of the Immaculate Conception of Vila Viçosa
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το 1897 του ανατέθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία και Ιταλία) η αρχηγία του ενωμένου στόλου τους προκειμένου να καταλάβει την Κρήτη και, κατόπιν απόφασής τους, να δοθεί αυτονομία στη νήσο. Τον Ιούνιο του 1898 διορίσθηκε υπουργός των Ναυτικών του Βασιλείου της Ιταλίας και τον επόμενο χρόνο ανέλαβε παράλληλα και υπουργός των Εξωτερικών. Τότε διορίσθηκε πρόεδρος της διεθνούς επιτροπής που είχε επιφορτισθεί τη συζήτηση όλων των θεμάτων του διεθνούς Κρητικού ζητήματος. Παραιτήθηκε από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών στις 3 Μαΐου 1899, στα πλαίσια ομαδικής παραίτησης του υπουργικού συμβουλίου.[2]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 storia.camera.it/deputato/felice-napoleone-canevaro-18380707. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2019.
  2. «Italian cabinet resigns» (pdf) (στα Αγγλικά). The New York Times. 04/05/1899. Ανακτήθηκε στις 09/10/2008.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |date= (βοήθεια)