Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Φιλίππη Νέβιλ, βαρόνη του Ντάκρε (κάστρο του Ρέμπι 1386 - 1453) ήταν τρίτη κόρη του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας Στάφορντ. Παντρεύτηκε πριν τις 20 Ιουλίου 1399 τον Τόμας Ντάκρε, 6ο βαρόνο του Ντάκρε γιο του Γουίλλιαμ Ντάκρε, 5ου βαρόνου του Ντάκρε και της Ιωάννας Ντάγκλας της νόθης κόρης του Σερ Γουίλιαμ Ντάγκλας, 1ου κόμη του Ντάγκλας.[2]

Φιλίππη Νέβιλ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1386
Θάνατος8  Ιουλίου 1453
Οικογένεια
ΣύζυγοςThomas Dacre, 6th Baron Dacre
ΤέκναThomas Dacre
Humphrey Dacre, 1st Baron Dacre
Joan Dacre[1]
Sir Thomas Dacre[1]
Ralph Dacre, 1st Lord Dacre (of Gilsland)[1]
ΓονείςΡαλφ Νέβιλ, 1ος κόμης του Γουέστμορλαντ και Μαργαρίτα Στάφορντ
ΑδέλφιαΡιχάρδος Νέβιλ, 5ος κόμης του Σόλσμπερι
Γουλιέλμος Νέβιλ, 1ος κόμης του Κεντ
Εδουάρδος Νέβιλ, 3ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί
Ελεονώρα Νέβιλ, κόμισσα του Νορθάμπερλαντ
Γεώργιος Νέβιλ, 1ος βαρόνος του Λάτιμερ
Τζον Νέβιλ
Σεσίλ Νέβιλ, δούκισσα της Υόρκης
Ροβέρτος Νέβιλ
Αικατερίνη Νέβιλ, δούκισσα του Νόρφολκ
Alice Neville
Άννα Στάφορντ, δούκισσα του Μπάκινγκχαμ
Οικογένειαοίκος του Νέβιλ

Ο Τόμας Ντάκρε και η Φιλίππη Νέβιλ απέκτησαν :[3]

  • Σερ Τόμας Ντάκρε, παντρεύτηκε την Ελισάβετ Μπόουετ με την οποία απέκτησε δυο κόρες : Την Ιωάννα Ντάκρε, 7η βαρόνη του Ντάκρε σύζυγο του Ριχάρδου Φάινς και την Φιλίππη Ντάκρε σύζυγο του Ροβέρτου Φάινς.[4]
  • Ράντολφ Ντάκρε, 1ος βαρόνος των Ντάκρε του βορά, παντρεύτηκε την Ελεονώρα Φιτσούγ αλλά δεν απέκτησε παιδιά, έπεσε στην μάχη του Τάουτον στις 29 Μαρτίου 1461 και οι τίτλοι του κατασχέθηκαν.[5]
  • Χάμφρεϊ Ντάκρε, 1ος βαρόνος του Ντάκρε, παντρεύτηκε την Μέιμπελ Παρρ (πέθανε στις 14 Νοεμβρίου 1508) με την οποία απέκτησε έξι γιους και τρεις κόρες.[6]
  • Ραλφ Ντάκρε
  • Ριχάρδος Ντάκρε
  • Γεώργιος Ντάκρε
  • Τζων Ντάκρε
  • Ιωάννα Ντάκρε, παντρεύτηκε τον Τόμας Ντάκρε, 8ο βαρόνο του Κλίφορντ
  • Μαργαρίτα Ντάκρε, παντρεύτηκε τον Τζων Λε Σκρόυπι

Ο σύζυγος της πέθανε στις 5 Ιανουαρίου 1458, είναι άγνωστη η ημερομηνία θανάτου της Φιλίππης αφού ζούσε στις 8 Ιουλίου 1453.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Darryl Roger Lundy: The Peerage.
  2. Cokayne 1916, p. 18; Richardson II 2011, pp. 16, 294.
  3. Richardson II 2011, pp. 16–18.
  4. Richardson II 2011, pp. 16, 294.
  5. Cokayne 1916, p. 18.
  6. Cokayne 1916, pp. 18–19;Richardson II 2011, p. 18.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Cokayne, George Edward (1916). The Complete Peerage, edited by Vicary Gibbs. IV. London: St. Catherine Press.
  • Richardson, Douglas (2011). Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families, ed. Kimball G. Everingham. II (2nd ed.).