Ο Φρανθίσκο δε Σουάρθε δε Τολέδο Βάθκεθ δε Ουτιέλ ι Γκονθάλεθ δε λα Τόρρε, γνωστός ως Doctor Eximius (Γρανάδα, 5 Ιανουαρίου 1548 - Λισαβόνα, 25 Σεπτεμβρίου 1617), ήταν Ισπανός Ιησουίτης θεολόγος, φιλόσοφος και νομικός. Είναι μια από τις κύριες μορφές του κινήματος της Σχολής της Σαλαμάνκα και θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους σχολαστικούς.

Φρανθίσκο Σουάρεθ
Franciscus Suarez, S.I. (1548-1617).jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση5  Ιανουαρίου 1548[1][2][3]
Γρανάδα[4][5][2]
Θάνατος25  Σεπτεμβρίου 1617[1][2][3][6]
Λισαβόνα[2]
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία
ΘρησκείαΚαθολικισμός
Θρησκευτικό τάγμαΑδελφότητα του Ιησού
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά
λατινική γλώσσα[7]
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταθεολόγος[6]
φιλόσοφος[6]
νομικός
διδάσκων πανεπιστημίου
καθολικός ιερέας
Jesuit
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα
Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το έργο του θεωρείται σημείο καμπής στην ιστορία του Δεύτερου Σχολαστικισμού, σηματοδοτώντας τη μετάβαση από την Αναγέννηση στη σύγχρονη φιλοσοφία. Σύμφωνα με τον Κρίστοφερ Σιλντς και τον Ντάνιελς Σβαλτς, "πρόσωπα διακριτά ως ένας από τον όσον αφορά το μέρος, την εποχή, και τον φιλοσοφικό προσανατολισμό, όπως ο Λάιμπνιτς, ο Γκρότιους, ο Πούφεντορφ, ο Σοπενχάουερ και ο Χάιντεγκερ βρήκαν λόγους να τον αναφέρουν ως πηγή έμπνευσης και επιρροής [8]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

 
Το Prima pars Summae theologiae. De Deo vno et trino (1607).