Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Φρειδερίκος Β΄ (δανικά: Frederik 2.) ήταν ο Βασιλιάς της Δανίας και της Νορβηγίας από το 1559 μέχρι το 1588.[1][2] Προκάτοχός του ήταν ο πατέρας του Χριστιανός Γ΄ της Δανίας και διάδοχός του ο γιος του Χριστιανός Δ΄ της Δανίας.[1][2][3]

Φρειδερίκος Β΄
1581 Frederik 2..jpg
Ο Φρειδερίκος Β΄ σε πίνακα του 1581.
Περίοδος 1559–1588
Στέψη 20 Αυγούστου 1559
Καθεδρικός Ναός της Κοπεγχάγης
Προκάτοχος Χριστιανός Γ΄
Διάδοχος Χριστιανός Δ΄
Γέννηση 1 Ιουλίου 1534
Χάντερσλεβ, Δανία
Θάνατος 4 Απριλίου 1588 (53 ετών)
Αντβόρσκοβ, Δανία
Τόπος ταφής Καθεδρικός Ναός του Ροσκίλντε
Σύζυγος Σοφία του Μέκλενμπουργκ
Επίγονοι Ελισάβετ
Άννα
Χριστιανός Δ΄
Ούλρικ
Αυγούστα
Χέντβιχ
Ιωάννης
Οίκος Όλντενμπουργκ
Πατέρας Χριστιανός Γ΄ της Δανίας
Μητέρα Δωροθέα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Θρησκεία Λουθηρανισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

 
Η ενθρόνιση του Φρειδερίκου Β΄.

Ο Φρειδερίκος Β΄ ήταν ο γιος του Βασιλιά Χριστιανού Γ΄ της Δανίας και της Νορβηγίας και της Δωροθέας της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.[1][2] Σε αντίθεση με τον πατέρα του, είχε επηρεαστεί έντονα από στρατιωτικά ιδανικά. Ήδη ως νεαρός άνδρας είχε κάνει φιλίες με Γερμανούς στρατιωτικούς πρίγκιπες. Επιθυμούσε να παντρευτεί την ερωμένη του, Άννα του Χάρντενμπεργκ, αλλά τελικά πείστηκε να μην το κάνει. Λίγο μετά τη διαδοχή του κατάφερε την πρώτη στρατιωτική του νίκη με την κατάκτηση του Ντιτμάρσεν, κατά το καλοκαίρι του 1559.[4]

Το 1562, με τη Συνθήκη του Μοζαΐσκ, ο Φρειδερίκος Β΄ ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τον Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας, τερματίζοντας την προηγούμενη αντιπαράθεσή τους στο Λιβονιανό Πόλεμο. Η σημαντικότερη πολεμική σύρραξη, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ήταν ο Επταετής Πόλεμος του Βορρά (1563-1570), κατά τον οποίο προσπάθησε ανεπιτυχώς να κατακτήσει τη Σουηδία.[5] Η αναμέτρηση αυτή εξελίχθηκε σε έναν εξαιρετικά δαπανηρό πόλεμο φθοράς, στον οποίο οι περιοχές της Σκάνια καταστράφηκαν από τους Σουηδούς και η Νορβηγία είχε σχεδόν χαθεί για τη Δανία. Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου ο Βασιλιάς Φρειδερίκος Β΄ ηγούνταν προσωπικά στο πεδίο των μαχών, χωρίς όμως σημαντικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, η εσωτερικές αναταραχές στη Σουηδία και η ανάληψη της διοίκησης της Δανίας από τον ικανό Πέντερ Όξε σταθεροποίησε την κατάσταση. Ο πόλεμος τερματίστηκε οριστικά το 1570 με τη Συνθήκη της Στετίν.[2][4]

Μετά τον πόλεμο ο Φρειδερίκος διατήρησε την ειρήνη, χωρίς να εγκαταλείπει την προσπάθειά του για επέκταση του κύρος της χώρας του ως ναυτική δύναμη.[2] Η εξωτερική του πολιτική βασιζόταν στην ηθική υποστήριξη των προτεσταντικών δυνάμεων, όμως στην πράξη διατηρούσε αυστηρή ουδετερότητα.[2][5] Η πρωτοβουλία του να προσεγγίσει την Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, όταν εκείνος ήταν ακόμη εργένης, τον έκανε Ιππότη της Περικνημίδας.[6][7]

Ως χαρακτήρας ο Φρειδερίκος περιγράφοταν ως θερμοκέφαλος, ματαιόδοξος, γενναίος και φιλόδοξος. Ήταν λάτρης του κυνηγιού, του κρασιού, των γυναικών και των εορτών.[2][3][4] Λέγεται, μάλιστα, ότι ο θάνατός του ήταν αποτέλεσμα υπερβολικής μέθης. Μεταξύ των ετών 1574 ως 1585 ανακατασκεύασε το Κάστρο Κρόνμποργκ στην Ελσινόρη.[2][5] Το 1567 ίδρυσε την πόλη Φρέντρικσταντ στη Νορβηγία.[4] Ο Φρειδερίκος Β΄ ήταν επίσης προστάτης και στενός προσωπικός φίλος του διάσημου αστρονόμου Τύχο Μπράχε.[2][5]

Απεβίωσε στις 4 Απριλίου 1588 και ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Ροσκίλντε.[3] Στον θρόνο τον διαδέχτηκε ο γιος του Χριστιανός Δ΄.[1]

Οικογένεια και απόγονοιΕπεξεργασία

Στις 20 Ιουλίου 1572 νυμφεύτηκε τη Σοφία, κόρη του Ούλριχ δούκα του Μεκλεμβούργου, με την οποία απέκτησε οκτώ παιδιά:[1][2][8]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Φρειδερίκος Β΄ της Δανίας
Γέννηση: 1 Ιουλίου 1534 Θάνατος: 4 Απριλίου 1588
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Χριστιανός Γ΄ της Δανίας
Βασιλιάς της Δανίας
 
1559-1588
Διάδοχος
Χριστιανός Δ΄ της Δανίας
Βασιλιάς της Νορβηγίας
 
1559-1588
Προκάτοχος
Χριστιανός Γ΄ της Δανίας, Ιωάννης ο πρεσβύτερος και Αδόλφος, δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Δούκας του Σλέσβιχ
 
1559 - 1588
Με τον Ιωάννη τον πρεσβύτερο (1559-1580), τον Αδόλφο, δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ (1559-1586)
τον Φρειδερίκο Β΄, δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ (1586-1587) και τον Φίλιππο, δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ (1587-1588)
Διάδοχος
Χριστιανός Δ΄ της Δανίας και Φίλιππος, δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ