Άνοιγμα κυρίου μενού

Tο Citroën Bijou ήταν ένα μικρό οικονομικό αυτοκίνητο της γαλλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Citroën, που παρήχθη μεταξύ του 1959 και του 1964, σε μόλις 207 αντίτυπα.[1] Κατασκευάστηκε και διατέθηκε αποκλειστικά στο Ηνωμένο Βασίλειο και, κατά συνέπεια, παρήχθη μόνο σε δεξιοτίμονη εκδοχή.

Citroën Bijou
1964Citroen2CVBijou.jpg Citroën Bijou του 1964
ΚατασκευαστήςFlag of France.svg Citroën
Παραγωγή1959 — 1964
ΣυναρμολόγησηΣλάου, Μπέρκσαϊρ, Ηνωμένο Βασίλειο
ΚατηγορίαΟικονομικό αυτοκίνητο
Αμάξωμα2-πορτο coupé
ΔιαμόρφωσηΚινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση
Κινητήρας425 cm³ επίπεδος 2-κύλινδρος (H2) αερόψυκτος βενζίνης
Μετάδοση4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
Μεταξόνιο2.388 χιλιοστά
Μήκος3.962 χιλιοστά
Πλάτος1.549 χιλιοστά
Ύψος1.168 χιλιοστά
Κενό Βάρος475 - 575 κιλά
Σχετική εξέλιξηCitroën 2CV
ΣχεδιαστήςPeter Kirwan-Taylor

Βασικά στοιχείαΕπεξεργασία

Παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Λονδίνου τον Oκτώβριο του 1959 και παρήχθη αποκλειστικά στο εργοστάσιο της Citroën στο Σλάου (Slough), κομητεία του Μπέρκσαϊρ, Ηνωμένο Βασίλειο (20 μίλια / 32 χιλιόμετρα δυτικά από το κέντρο του Λονδίνου). Βασιζόταν στο Citroën 2CV, αλλά ήταν μια 2-πορτη εκδοχή coupé (η στάνταρ εκδοχή αμαξώματος του 2CV ήταν 4-πορτο landaulet) και με ριζικά διαφορετική εξωτερική εμφάνιση. Μάλιστα είχε σχεδιαστεί από τον Peter Kirwan-Taylor, ο οποίος είχε σχεδιάσει και την Lotus Elite του 1957.

Το Bijou δημιουργήθηκε μόνο για την συγκεκριμένη αγορά, καθώς θεωρήθηκε ότι το κοινότυπο ντιζάιν του θα γινόταν πιο αποδεκτό από το συντηρητικό Βρετανικό αγοραστικό κοινό, από το αντισυμβατικό ντιζάιν του 2CV. Όλα τα εξωτερικά πάνελ του σασί στο Bijou κατασκευάζονταν από υαλοβάμβακα (fiberglass) και ο κινητήρας του ήταν ο ίδιος αερόψυκτος επίπεδος 2-κύλινδρος (flat-twin) 4-χρονος βενζίνης, κυβισμού 425 cm³ και ισχύος 12 hp, με αυτόν που έφερε τότε το 2CV.

Μολονότι το σασί και τα περισσότερα μηχανικά μέρη προέρχονταν από το 2CV και ο εξοπλισμός του ήταν λιτός, ωστόσο διέθετε ορισμένα στοιχεία από το πολυτελές Citroën DS («βάτραχος»). Τα πλέον αξιοσημείωτα ήταν το κλασικό τιμόνι της Citroën με την μία ακτίνα, το καμπυλωτό πίσω παρμπρίζ και οι εσωτερικές χειρολαβές των θυρών, όλα δανεισμένα από το DS.

 
Citroën Bijou του 1961.

Ένα Bijou που δοκιμάστηκε από το βρετανικό περιοδικό αυτοκινήτου «The Motor» τον Ιανουάριο του 1960, κατάφερε τελική ταχύτητα 44,7 μίλια / ώρα (71,9 χιλιόμετρα / ώρα) και επιτάχυνση 0-40 μίλια / ώρα (0-64 χιλιόμετρα / ώρα) σε 41,7 δευτερόλεπτα. Επίσης, πέτυχε κατανάλωση καυσίμου 59,5 μίλια / βρετανικό γαλόνι ή 49,5 μίλια / γαλόνι ΗΠΑ ή 4,75 λίτρα / 100 χιλιόμετρα. Tο αυτοκίνητο της δοκιμής κόστιζε £695, μαζί με τους φόρους, τιμή που θεωρήθηκε ακριβή από τους δοκιμαστές.[2]

Επιπλέον, ήταν πιο ακριβό από το εγχώριο και πιο πρακτικό Mini, ενώ ήταν ένα από τα πιο αργά αυτοκίνητα της τότε εποχής, πιο αργό ακόμα και από το ίδιο το Citroën 2CV. Ήδη από το 1955, και το 2CV προσέφερε τον ίδιο κινητήρα των 425 cm³, αλλά ήταν ελαφρύτερο, επιτυγχάνοντας τελική ταχύτητα 79 χιλιόμετρα / ώρα (49 μίλια / ώρα) και από το 1962 84 χιλιόμετρα / ώρα (52 μίλια / ώρα). Τελικώς, μόλις 207 αντίτυπα σειράς Bijou κατασκευάστηκαν, συν 2 πρωτότυπα, και όλα είναι άκρως συλλεκτικά σήμερα.

ΦωτογραφίεςΕπεξεργασία

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

AναφορέςΕπεξεργασία

  1. Sedgwick, Michael; Gillies (1993). A-Z of cars 1945-1970. UK: Bay View Books. ISBN 1-870979-39-7.
  2. Δοκιμή του Citroen Bijou από το περιοδικό «The Motor», 4 Ιανουαρίου 1960.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία