Οι Ramones (Ραμόουνς και, κάποτε, Ραμόνες στην Ελλάδα, όπως και στην Λατινική Αμερική) ήταν ένα αμερικανικό πάνκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε στο Κουήνς (Queens) της Νέας Υόρκης το 1974. Μετά από κάποιες δοκιμές το συγκρότημα κατέληξε με μέλη τους Joey (Τζόι), Johnny (Τζώννυ), Dee Dee (Ντι Ντι) και Tommy (Τόμμυ) και αυτά είναι τα τέσσερα ονόματα που εμφανίζονται στην πρώτη μορφή του σήματος του συγκροτήματος. Επίσης, αρχικά ο Dee Dee και κατόπιν όλοι τους (όπως και μεταγενέστερα μέλη του συγκροτήματος) υιοθέτησαν το ψευδώνυμο Ramone ως επίθετο, παρόλο που δεν είχαν καμία συγγένεια μεταξύ τους. Εκ παραλλήλου, ο Tommy σε ρόλο παραγωγού εμφανιζόταν με το πραγματικό του επίθετο (Erdelyi). Το επίθετο Ramone ήταν εμπνευσμένο από το "Paul Ramon", το ψευδώνυμο που ο Πωλ ΜακΚάρτνεϋ χρησιμοποιούσε στα χρόνια των Silver Beatles και περιστασιακώς αργότερα. Η τελευταία συναυλία του συγκροτήματος δόθηκε στο Palace του Χόλιγουντ στην Καλιφόρνια στις 6 Αυγούστου 1996. Τρία από τα αρχικά μέλη του συγκροτήματος απεβίωσαν από καρκίνο, ο Joey το 2001, ο Johnny το 2004 και ο Tommy το 2014. Από καρκίνο απεβίωσε, το 2013, και ο καλούμενος πέμπτος Ramone, o, υπεύθυνος και για το σήμα του συγκροτήματος, Arturo Vega. Επίσης, το 2002 ο Dee Dee, ο οποίος είχε αποχωρήσει από το συγκρότημα το 1989 αλλά συνέχισε να τους τροφοδοτεί με τραγούδια του, πέθανε από ναρκωτικά.

Ramones
Πληροφορίες
ΠροέλευσηΝέα Υόρκη, ΗΠΑ
Μουσικά είδηΠανκ ροκ
Παρουσία1974 - 1996
Δισκογραφική εταιρείαSire, Philips, Beggars Banquet, Radioactive, Chrysalis
ΜέληDee Dee Ramone, μπάσο & φωνητικά
Johnny Ramone, κιθάρα
Joey Ramone, φωνητικά
Tommy Ramone, ντραμς
Marky Ramone, ντράμς
Richie Ramone, ντράμς
Elvis Ramone (Clem Burke), ντράμς
C. J. Ramone, μπάσο & φωνητικά
Ιστότοπος
www.ramones.com

Σε μία πρώιμη μορφή του συγκροτήματος (αρχές 1974) ο Τζόι έπαιζε ντραμς, ενώ ο Ντι Ντι τραγουδούσε και έπαιζε, όπως και ο Τζώννυ, κιθάρα. Στην συνέχεια ο Ντι Ντι πέρασε στο μπάσο ενώ ο Τζόι ανέλαβε, εκτός από τα ντράμς, και τα φωνητικά. Τέλος, ως τον Μάρτιο του 1974 ολοκληρώνεται η πρώτη λειτουργική μορφή του συγκροτήματος με τον Τόμμυ, που έως τότε ήταν ο μάναντζερ του συγκροτήματος, στα ντράμς. Στο συγκρότημα στα ντραμς τον Τόμμυ διαδέχθηκε ο Μάρκυ (1978-1983 και 1987-1996), ο Ρίτσι (1983-1987) και για μόλις δύο συναυλίες, ως Έλβις Ramone (28 & 29/8), o Clem Burke των Blondie. Στο μπάσο τον Ντι Ντι διαδέχθηκε ο C.J. (1989-1996). Εκτός από τον Τζόι, φωνητικά συνεισέφεραν περιστασιακώς οι Ντι Ντι (υπεύθυνος για το 'Wart Hog', κάποιες στροφές άλλων τραγουδιών και για το εισαγωγικό 1-2-3-4 διαφόρων γρήγορων τραγουδιών), Ρίτσι (το '(You) Can't Say Anything Nice'), C.J. (πχ το 'Strength to Endure') και η Debbie Harry (τραγούδησε, μαζί με τον Joey, το 'Go Lil' Camaro Go').

Ο πρώτος τους δίσκος (Ramones) κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1976, περιείχε 14 τραγούδια και είχε διάρκεια 29:04. Το σχήμα 14 τραγούδια σε λίγο κάτω από 30 λεπτά ακολουθείται και στον επόμενο δίσκο (Leave Home, 1977). Με παρόμοια διάρκειά αλλά με 12 τραγούδια είναι και ο δίσκος Halfway to Sanity (1987).

Στις 18 Μαρτίου του 2002, οι Ramones συμπεριελήφθησαν στο Rock N Roll Hall Of Fame.[1] To 2011 απέσπασαν το βραβείο Grammy Lifetime Achievment Award[2] για την συνολική τους προσφορά στον χώρο της μουσικής.

Ιστορία Επεξεργασία

Τα πρώτα χρόνια: 1974–1976 Επεξεργασία

Η αρχική τετράδα των μελών ζούσε στην γειτονιά Forest Hills στο Κουήνς της Νέας Υόρκης. Ο μικρότερος αδελφός του Joey (Jeffrey Hyman), ο Mickey Leigh (Mitchel Lee Hyman), έκανε παρέα με τον μελλοντικό Johnny Ramone.

Ο Johnny (John Cummings) είχε ήδη συνεργαστεί με τον Tommy (Thomas Erdelyi) σε ένα γκαράζ συγκρότημα (Tangerine Puppets). Επίσης ο Johnny έκανε παρέα με τον Dee Dee (Douglas Colvin). Οι δύο τελευταίοι αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα συγκρότημα. Στο μεταξύ ο Mickey είχε φέρει σε επαφή τον Joey με τον Johnny. Παρά τις όποιες διαφορές τους χρειαζόταν έναν ντράμερ και αυτός σε αυτή την φάση δε μπορούσε να ήταν άλλος από τον Joey. Ο Tommy ανέλαβε καθήκοντα μάνατζερ έχοντας ήδη εμπειρία από την ζωή στο στούντιο λόγω της συνεργασίας του στο Band of Gypsys ως μηχανικός ήχου στον Τζίμι Χέντριξ, ενώ μετά από κάποιες αλλαγές οι Johnny, Joey, Dee Dee και Tommy απετέλεσαν τα μέλη του νέου συγκροτήματος.

Σύντομα οι τέσσερις Ramones μετακόμισαν στο σπίτι του Arturo Vega, ενός φίλου τους μεξικανοαμερικανού καλλιτέχνη που έμελλε να γίνει ο υπεύθυνος για το σήμα τους και να γίνει ο τεχνικός φωτισμού των συναυλιών. Εκεί συνέχισαν να γράφουν τραγούδια και να εξασκούν τις ικανότητές τους στα μουσικά όργανα.

Η πρώτη τους συναυλία έγινε στο Performance Studio στις 30 Μαρτίου 1974. Σύντομα το CBGB club, που ήδη είχε αρχίσει να φτιάχνει όνομα στην underground κοινότητα, θα τους υποδεχόταν στις 16 Αυγούστου. Το κοινό παρέμενε περιορισμένο, καθώς οι Ramones προσπαθούσαν να δημιουργήσουν τον μοναδικό τους ήχο, αλλά δεν άργησαν να τραβήξουν την προσοχή τόσο του Legs McNeil (συνιδρυτή του Punk magazine) όσο και της Linda Stein, συζύγου του Seymour Stein της Sire Records, που μετά από δική της επιμονή υπέγραψαν συμβόλαιο και συμφώνησαν να ηχογραφήσουν κάποια demo. Αργότερα η Linda μαζί με τον Danny Fields θα έπαιζαν τον ρόλο του μάναντζερ για το συγκρότημα.

Οι Ramones με τα μακριά μαλλιά, τα δερμάτινα μπουφάν, τα τι-σερτ, τα σκισμένα τζην παντελόνια και τα αθλητικά παπούτσια ήταν ένα πάνκ συγκρότημα (και μάλιστα το πρώτο συστηματικό του σχετικού κινήματος της δεκαετίας του 1970) αλλά με στολή και στρατιωτική πειθαρχία, την οποία επέβαλε ο Τζώννυ. Ο ήχος τους ήταν απλός και συχνά καταιγιστικός, κληρονομημένος από τα γρήγορα τραγούδια των δεκαετιών του '50 και του '60. Αλλά η συνταγή της επιτυχίας-τους δεν ήταν απλή και αυτό αποδείχθηκε από την αποτυχία του δίσκου τους End of the Century (1980) με παραγωγό τον Phil Spector, τον θεωρητικά 'ιδανικό παραγωγό της δεκαετίας του '60. Ο στίχος τους (κυρίως των Joey και Dee Dee) ήταν φαινομενικά αφελής-πόπ με κάποιους αστεϊσμούς αλλά είχε και σκοτεινές πλευρές, όπως οι, σαφείς στον πρώτο τους δίσκο, αναφορές σε ναζισμό, βία και ανδρική πορνεία.

Δισκογραφία Επεξεργασία

Στούντιο άλμπουμ Επεξεργασία

  • Ramones (1976)
  • Leave Home (1977)
  • Rocket to Russia (1977)
  • Road to Ruin (1978)
  • End of the Century (1980)
  • Pleasant Dreams (1981)
  • Subterranean Jungle (1983)
  • Too Tough to Die (1984)
  • Animal Boy (1986)
  • Halfway to Sanity (1987)
  • Brain Drain (1989)
  • Mondo Bizarro (1992)
  • Acid Eaters (1994)
  • ¡Adios Amigos! (1995)

Παραπομπές Επεξεργασία

  1. «Ramones». Rock and Roll Hall of Fame + Museum. 15 Σεπτεμβρίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2009. 
  2. http://www.grammy.com/news/lifetime-achievement-award-ramones

Εξωτερικοί σύνδεσμοι Επεξεργασία