Ο Άγιος Θεοχάρης ο Νεαπολίτης (Νεβσεχηρλής) (... - 20 Αυγούστου 1740) είναι νεομάρτυρας της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και μαρτύρησε στις 20 Αυγούστου 1740 στη Νεάπολη (Νέβσεχιρ) της ανατολικής Μικράς Ασίας.

Άγιος Θεοχάρης
Agios-Theocharis.JPG
Κοίμηση20  Αυγούστου 1740
Νεβσεχίρ
ΕορτασμόςΠύλη:Ορθοδοξία/Εορτολόγιο/20 Αυγούστου
Ι. Ν. Αγίου Θεοχάρη, Ανισσαράς Λ. Χερσονήσου

ΒίοςΕπεξεργασία

Σύμφωνα με την ορθόδοξη χριστιανική παράδοση, ο Θεοχάρης ήταν ορφανός από γονείς. Γύρω στο 1740 το Οθωμανικό κράτος βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση και ο Θεοχάρης συνελήφθη μαζί με άλλα αγόρια χριστιανών σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Εκεί τον ξεχώρισε, ο καδής (ισλαμικός δικαστής) της Νεαπόλεως (Νέβσεχιρ) Καππαδοκίας και του ανέθεσε εργασία στο υποστατικό του.

Ο δικαστής και η σύζυγός του αποφάσισαν να το κάνουν γαμπρό τους με τη θυγατέρα τους, με την προϋπόθεση όμως να γίνει μουσουλμάνος. Ο Θεοχάρης αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει. Ο δικαστής εξέλαβε την απάντηση ως προσβλητική και τον απείλησε με πείνα, βασανιστήρια και θάνατο.

Ο Θεοχάρης κατέφυγε στο Ναό του Αγίου Γεωργίου, στον αρχιμανδρίτη πατέρα Γεώργιο, όπου εξομολογήθηκε και μετάλαβε της Θείας Κοινωνίας. Όταν επέστρεψε, και αφού έμεινε σταθερός στην απόρριψη της πρότασης, ο δικαστής τον φυλάκισε, αφήνοντας τον για αρκετό χρόνο χωρίς τροφή και με ελάχιστο νερό. Τον χρόνο αυτό ο Θεοχάρης τον πέρασε προσευχόμενος. Μετά από αρκετό καιρό, και αφού ο άγιος πάλι δεν δέχθηκε να αλλαξοπιστήσει, τον έδεσαν σε άλογο και τον οδήγησαν σε απόσταση μίας ώρας μακριά από την Νεάπολη, όπου υπήρχε μία λεύκη. Εκεί οι δήμιοι τον απαγχόνισαν λιθοβολώντας τον και τον έθαψαν μπροστά στη λεύκη.

 
Το ιερό λείψανο του Αγίου Θεοχάρους στον ιερό ναό Αγίας Αικατερίνης Θεσσαλονίκης

Τότε ο ουρανός σκοτείνιασε και ξέσπασε μεγάλη καταιγίδα με βροντές και αστραπές, πού έκανε το απόσπασμα να αποπροσανατολισθεί και να παρασυρθεί από το ρεύμα, ενώ ο καιρός μέχρι τότε ήταν αίθριος. Τα ανωτέρω συνέβησαν το μεσημέρι της 20ης Αυγούστου 1740, και ήταν μεσημέρι όταν ο μάρτυρας παρέδωσε το πνεύμα. Η λεύκη εκείνη ονομάστηκε «κανλί-καβάκ», το οποίο σημαίνει «λεύκη αίματος», και για αρκετό χρόνο από τα σπασμένα κλαδιά της έρεε αίμα[εκκρεμεί παραπομπή][1]. Η λεύκη έγινε τόπος προσκυνήματος Οθωμανών και Ορθοδόξων.

Με την ανταλλαγή των πληθυσμών της συνθήκης της Λωζάνης, το 1923, τα λείψανα του Αγίου Θεοχάρους μεταφέρθηκαν στον ιερό ναό της Αγίας Αικατερίνης Θεσσαλονίκης, όπου βρίσκονται και σήμερα. Στο ναό εκτίθεται μόνιμα μέρος του δεξιού χεριού του αγίου, η δε μνήμη του εορτάζεται με περιφορά των λειψάνων στις 20 Αυγούστου[2].

Ναός του Αγίου Θεοχάρους έχει ανεγερθεί στον Ανισσαρά, Λιμένα Χερσονήσου Ηρακλείου.

Υμνολογία[3]Επεξεργασία

᾿Απολυτίκιον.

῏Ηχος α´.

Ως ἀκλόνητος στῦλος, Νεομάρτυς Θεόχαρες, ἔφερες τὰ

ἄλγη, τὴν πεῖναν, φυλακάς τε καὶ μάστιγας· ἐδέθης ἐπ’

ἀλόγου καὶ εἰς γῆν, ἐσύρθης δι’ ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ἐλιθάσθης,

ἐκρεμάσθης, τελειωθείς, εἰς λεύκην τὴν τοῦ αἵματος. Χαίροις

Νεαπολίτα ᾿Αθλητά, χαίροις σφραγὶς τῆς πίστεως, χαίροις

Θεσσαλονίκης θησαυρέ, φωστήρ Καππαδοκίας τε.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • «Συναξαριστής Νεομαρτύρων (1400-1900 μ.Χ.)», Μακάριος Κορίνθου - Νικόδημος Αγιορείτης -Νικηφόρος ο Χίος - Αθανάσιος Πάριος, εκδόσεις : Ορθόδοξος Κυψέλη Θεσ/νικης, 1996, σελ. 823-825
  • «Οι Άγιοι της Καππαδοκίας», Καλλιόπη Αλιβανόγλου - Παπαγγέλου, εκδόσεις : Κέντρο Καππαδοκικών Μελετών Νέα Καρβάλη, 2001, σελ. 121-122
  • http://www.saint.gr/2306/saint.aspx

ΥποσημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Αλιβανόγλου - Παπαγγέλου, Καλλιόπη (2001). «Οι Άγιοι της Καππαδοκίας». Νέα Καρβάλη: Καππαδοκικών Μελετών Νέα Καρβάλη. σελ. 121. 
  2. Εορτολόγιο – γράμμα «Θ»
  3. Καθηγουμένης Μοναχῆς ῾Αγιεροθεϊτίσσης, ᾿Ισιδώρας. «ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΑΣΜΑΤΙΚΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ ΤΟΥ ΝΕΑΠΟΛΙΤΟΥ».  line feed character in |title= at position 11 (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία