Η Αγνή-Χέντβιχ, γερμ.: Agnes-Hedwig von Anhalt (12 Μαρτίου 1573, Ντέσαου - 3 Νοεμβρίου 1616, Σόντενμπουργκ) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πριγκίπισσα του Άνχαλτ εκ γενετής, ηγουμένη του Γκέρνροντε και από γάμο εκλέκτορας της Σαξονίας και αργότερα δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ.

Αγνή Χέντβιχ του Άνχαλτ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Agnes Hedwig von Anhalt (Γερμανικά)
Γέννηση12  Μαρτίου 1573[1]
Ντέσαου
Θάνατος3  Νοεμβρίου 1616[1]
Σόντερμπουργκ
Τόπος ταφήςΣόντερμπουργκ
ΘρησκείαΛουθηρανισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑύγουστος της Σαξονίας (από 1586)[2]
Ιωάννης Β΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ (από 1588)[2]
ΤέκναΙωακείμ Ερνέστος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν
Άννα Σαβίνα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ
Ελεονώρα Σοφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ
Ελεονόρα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ[3]
Ιωάννης Γεώργιος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ[3]
Βερνάρδος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ[3]
Δωροθέα Σίβυλλα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ[3]
Αγνή Μαγδαληνή του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ[3]
Δωροθέα Μαρία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ[3]
ΓονείςΙωακείμ Ερνέστος του Άνχαλτ (1536-1586) και Ελεονόρα της Βυρτεμβέργης
ΑδέλφιαΣίβυλλα του Άνχαλτ
Ελισάβετ του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Δωροθέα-Μαρία του Άνχαλτ
Άννα Μαρία του Άνχαλτ
Άννα Σοφία του Άνχαλτ
Αύγουστος του Άνχαλτ-Πλέτσκαου
Ροδόλφος του Άνχαλτ-Τσερμπστ
Χριστιανός Α΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ
Ιωάννης Γεώργιος Α΄ του Άνχαλτ-Ντέσαου
Λουδοβίκος Α΄ του Άνχαλτ-Κέτεν
Ιωάννης Ερνέστος του Άνχαλτ
Βερνάρδος του Άνχαλτ
ΟικογένειαΟίκος των Ασκάνια
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΗγουμένη
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφία Επεξεργασία

Ήταν κόρη του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ και της δεύτερης συζύγου του Eλεονόρας της Βυρτεμβέργης. Από το 1581 έως το 1586 ήταν ηγουμένη του αυτοκρατορικού αβαείου του Αγίου Κύριακ στο Γκέρνροντε. [4]

Στις 3 Ιανουαρίου 1586, σε ηλικία 13 ετών, παντρεύτηκε τον Αύγουστο εκλέκτορα της Σαξονίας, και έγινε η δεύτερη σύζυγός του. Τη νύχτα του γάμου τους, λέγεται ότι ζήτησε την απελευθέρωση του Κάσπαρ Πέουσερ. [5] Ο Αύγουστος απεβίωσε λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 11 Φεβρουαρίου 1586. Η Αγνή-Χέντβιχ έλαβε το κάστρο του Λίχτενμπουργκ ως δικό της εισόδημα (wittum), αλλά δεν έζησε ποτέ εκεί. [6]

Δύο χρόνια αργότερα, στις 14 Φεβρουαρίου 1588, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ και ήταν και η δεύτερη σύζυγός του. Απεβίωσε το 1616, έξι χρόνια πριν από τον σύζυγό της.

Οικογένεια Επεξεργασία

Παντρεύτηκε πρώτα το 1586 τον Αύγουστο των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας, ο οποίος απεβίωσε λίγους μήνες μετά.. Δεν είχαν απογόνους.

Έπειτα η Αγνή-Χέντβιχ έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη Β΄ των Όλντενμπουργκ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ και είχε τέκνα:

  • Eλεονόρα (4 Απριλίου 1590 – 13 Απριλίου 1669).
  • Άννα-Σαβίνα (7 Μαρτίου 1593 – 18 Ιουλίου 1659), παντρεύτηκε την 1η Ιανουαρίου 1618 με τον Ιούλιο-Φρειδερίκο δούκα της Βυρτεμβέργης-Βάιλτινγκεν.
  • Ιωάννης-Γεώργιος (9 Φεβρουαρίου 1594 – 25 Ιανουαρίου 1613), απεβ. 19 ετών.
  • Ιωακείμ-Ερνέστος Α΄ (29 Αυγούστου 1595 – 5 Οκτωβρίου 1671) δούκας του Σ.Χ.Σόντερμπουργκ-Πλεν (1622–71).
  • Eλεονώρα-Σοφία (24 Φεβρουαρίου 1603 – 5 Ιανουαρίου 1675), παντρεύτηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1624 με τον Χριστιανό Β΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.
  • Aγνή-Μαγδαληνή (17 Νοεμβρίου 1602 – 17 Μαΐου 1607) απεβ. 5 ετών, Δωροθέα-Μαρία (23 Ιουλίου 1599 – 27 Μαρτίου 1600) απεβ. 1 έτους, Bερνάρδος (12 Απριλίου 1601 – 26 Απριλίου 1601) απεβ. νήπιο, Δωροθέα-Σίβυλλα (13 Ιουλίου 1597 – 21 Αυγούστου 1597) απεβ. νήπιο.

Υποσημειώσεις Επεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p11294.htm#i112937. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 p11294.htm#i112937. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  4. Hans K. Schulze· Reinhold Specht (1965). Das Stift Gernrode. Böhlau Verlag. σελ. 51. 
  5. Karl Adolf Menzel: Neuere Geschichte der Deutschen von der Reformation, Karl Adolf Menzel, p545
  6. Ute Essegern: Fürstinnen am kursächsischen Hof, p. 79