Αθανάσιος Β΄ της Νάπολης

Ο Αθανάσιος, (πέθανε το 898) ήταν Επίσκοπος Νάπολης (ως Αθανάσιος Β ') και Δούκας της Νάπολης (ως Αθανάσιος Α΄) από το 878 έως το θάνατό του, υποτελείς του Βυζαντινού αυτοκράτορα. Είχε τους τίτλους του δουξ, ύπατου και μάγιστρου. Ήταν γιος του Γρηγόριου Γ΄ και αδελφός του Σεργίου Β', τον οποίο συνέλαβε, τύφλωσε, και σφετερίστηκε την θέση σαν δούκας ενώ ήταν ήδη επίσκοπος.

Αθανάσιος της Νάπολης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση9ος αιώνας
Θάνατος898
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιερέας
Οικογένεια
ΤέκναGemma di Napoli[1]
ΓονείςΓρηγόριος Γ΄ της Νάπολης[1]
ΑδέλφιαΣέργιος Β΄ της Νάπολης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαδούκας

Σε αυτόν τον σφετερισμό, ο Αθανάσιος υποστηρίχθηκε αρχικά (οικονομικά) από τον Πάπα Ιωάννη Η΄, ο οποίος ήθελε να σπάσει τη ναπολιτάνικη φιλία με τους Σαρακηνούς[2].

Το 879, ο Ιωάννης αφόρισε τον Αθανάσιο, γιατί ο τελευταίος δεν είχε ακόμη σπάσει τη συμμαχία με τους Μουσουλμάνους[3]. Αντί αυτού συμμετείχε στους πολέμους κατά της Κάπουα. Βοήθησε τον Λομβαρδό Ατενούφ εναντίον των αδελφών και των ξαδέλφων του. Με τα βυζαντινά στρατεύματα, πολιόρκησε την ίδιο τον Κάπουα. Από το 881, ο ίδιος κυβερνούσε την Κάπουα, τεχνικά υποτελής του πρίγκιπα Γκουαϊμάρ Α΄ του Σαλέρνο. Πολέμησε με τον Γκουαϊμάρ κατά των Σαρακηνών. Το 886 ο Αθανάσιος από τότε που απελευθερώθηκε από τον αφορισμό, συμμάχησε ξανά με τους Σαρακηνούς και έλαβε απειλή από τον Πάπα Στέφανο Ε΄ για αποκλεισμό της Νάπολης.

Το 888, ο Αθανάσιος και ο Ατενούλφ αμφισβήτησαν την περιοχή της "Λιβύρης" και πήγαν σε πόλεμο. Το 895, ο Αθανάσιος πυροδότησε μια εξέγερση των Ναπολιτάνων στην πόλη του Σαλέρνο. Ωστόσο μικρός γιος του Γκουαϊμάρ, ο Γκουαϊμάρ Β΄την κατέστειλε.

Εσωτερικά, ο Αθανάσιος αύξησε τη δύναμη και το κύρος της Νάπολης. Ήταν ελληνόφιλος που εργάστηκε για να συντηρήσει πολλά ελληνικά χειρόγραφα και να διατηρήσει καλές σχέσεις με το Βυζάντιο. Είχε μια κόρη, τη Γκέμμα, που παντρεύτηκε τον Λαντούλφο Α΄ του Μπενεβέντο, γιο του πρώην συμμάχου του Ατενούλφ.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003.
  2. Engreen, p 319
  3. Byzantine Italy: c.680-c.876, T.S. Brown, The New Cambridge Medieval History: c.500-c.700, Vol. II, ed. Rosamond McKitterick, (Cambridge University Press, 2002), 342.

ΠηγέςΕπεξεργασία