Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Αμπάς Ελ Φασί (Abbas El Fassi, 1940-) είναι πολιτικός από το Μαρόκο και πρώην πρωθυπουργός της χώρας από το 2007 ως τον Νοέμβριο του 2011. Ανήκει στο κόμμα Ιστικλάλ. Έγινε πρωθυπουργός στις 19 Σεπτεμβρίου του 2007, διαδεχόμενος τον παραιτηθέντα Ντρις Ζετού, ο οποίος ήταν ανεξάρτητος[1].

Αμπάς Ελ Φασί
(Abás El Fasi) Rodríguez Zapatero pasa revista a las tropas junto al primer ministro de Marruecos en el marco de la IX Reunión de Alto Nivel Hispano-Marroquí. Pool Moncloa. 16 de diciembre de 2008 (cropped).jpeg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
الله أكبر (Αραβικά)
Γέννηση18  Σεπτεμβρίου 1940
Μπερκάν
Χώρα πολιτογράφησηςΜαρόκο
ΘρησκείαΙσλάμ
Εκπαίδευση και γλώσσες
Σπουδέςπανεπιστήμιο Μοχάμετ Ε΄
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
διπλωμάτης
δικηγόρος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαIstiqlal Party
Οικογένεια
ΓονείςAbdelmajid El Fassi
ΣυγγενείςAllal al-Fassi (πεθερός και θείος από την πλευρά της μητέρας), Younes El Mechrafi (γαμπρός), Abdelouahed El Fassi (grand uncle και παππούς από την πλευρά της μητέρας), Abdeslam El Fassi (θείος από την πλευρά του πατέρα), Mohamed Ghali El Fassi (θείος από την πλευρά της μητέρας) και Nizar Lbraka (γαμπρός και πρωτοξάδερφος)
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαambassador of Morocco to France (1990–1994)
Πρωθυπουργός του Μαρόκου (2007–2011)
Γενικός Γραμματέας (1998–2012, Istiqlal Party)
ΒραβεύσειςΜεγάλος Ταξιάρχης του Εθνικού Τάγματος της Τιμής
Grand Cordon of the Order of the Throne (30  Ιουλίου 2014)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πρώτα χρόνια και διπλωματική καριέραΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Μπερκάν στις 18 Σεπτεμβρίου 1940. Την περίοδο 1977 ως 1981, χρημάτισε υπουργός Οικιστικής Ανάπτυξης και το 1981-85 υπουργός για Κοινωνικά Θέματα. Ακολούθησε επίσης διπλωματική καριέρα, υπηρετώντας στις πρεσβείες της Τυνησίας (1985-90) και της Γαλλίας (1990-94).

Πολιτική καριέραΕπεξεργασία

Το 2000 και ως το 2002 χρημάτισε υπουργός Εργασίας και από το 2002 ως το 2007 υπουργός Προεδρίας. [2]

Τον Σεπτέμβριο του 2007 ο βασιλιάς Μοχάμετ ΣΤ΄ τον διόρισε πρωθυπουργό έπειτα από τη νίκη του κόμματος Ιστικλάλ στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Σεπτεμβρίου.

ΣκάνδαλαΕπεξεργασία

Την περίοδο που υπηρετούσε ως πρεσβευτής του Μαρόκο στη Γαλλία εκδόθηκε στη χώρα αυτή το φυλλάδιο του Γκιλ Περό (Gilles Perrault) με τον τίτλο "Notre ami, le roi". Έπειτα από τη δημοσίευση αυτού του βιβλίου οι σχέσεις του Μαρόκου με το Παρίσι επιδεινώθηκαν.[3]. Ο Ελ Φασί ενεπλάκη επίσης στο σκάνδαλο Αναζά (Annajat), όταν ήταν υπουργός Εργασίας. Αποτέλεσμα του σκανδάλου ήταν να γίνουν 4 αυτοκτονίες, 12 άτομα να φυλακιστούν και 90.000 να πέσουν θύματα της οικονομικής απάτης που χαρακτηριζόταν από την προσφορά εργασίας με πλαστά συμβόλαια.[4].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Morocco Names New Prime Minister - TIME
  2. «News 24». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2007. 
  3. «TelQuel : Le Maroc tel qu'il est». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2009. 
  4. «TelQuel : Le Maroc tel qu'il est». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2009. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Abbas El Fassi της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).