Ο Αμπντουλάχ αλ Θινί (αραβ. عبد الله الثني) είναι Λίβυος πολιτικός, ο οποίος ανέλαβε μεταβατικός πρωθυπουργός της χώρας το 2014 και παραιτήθηκε το 2015.[2]

Αμπντουλάχ αλ Θινί
Abdullah al-Thani.jpg
Πρωθυπουργός της Λιβύης
Περίοδος
11 Μαρτίου 2014 – "υπό αμφισβήτηση"
Υπηρεσιακός: 11 Μαρτίου 2014 – 8 Απριλίου 2014
ΠρόεδροςΝουρί Αμπουσαμάιν
ΠροκάτοχοςΑλί Ζεϊντάν
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση1954[1]
Θάνατος
ΥπηκοότηταΛιβύη
Πολιτικό κόμμαΑνεξάρτητος
ΣπουδέςΣτρατιωτική Ακαδημία της Βεγγάζης
Επάγγελμαπολιτικός

Υπηρέτησε επίσης ως υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση του Αλί Ζεϊντάν.

ΠρωθυπουργίαΕπεξεργασία

Κατόρθωσε να διαπραγματευτεί με τους αντάρτες για να επαναλειτουργήσουν τα 2 από τα 4 λιμάνια με σκοπό να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα.[3] Στις 11 Μαρτίου 2014 ανέλαβε υπηρεσιακός πρωθυπουργός.[4][5]

Έπειτα από την απειλή του να παραιτηθεί, το Κογκρέσο ενέκρινε επίσημα το διορισμό του στην πρωθυπουργία με προσωρινές αρμοδιότητες και του παραχώρησε μεγαλύτερη εξουσία με σκοπό να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της Λιβύης.[6]

Στις 13 Απριλίου 2014 παραιτήθηκε από μεταβατικός πρωθυπουργός, καταγγέλλοντας ότι δέχτηκε απειλές για τη ζωή του την προηγούμενη ημέρα και ότι ο ίδιος και η οικογένειά του έγιναν στόχοι βίαιας επίθεσης.[7] Όπως ο ίδιος κατήγγειλε σε επιστολή του προς το Κογκρέσο, ο αλ Θινί έγινε στόχος ενόπλων έναν χρόνο μετά την απαγωγή του από πολιτοφύλακες.[8] Η κυβέρνησή του παραιτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2014[9] επικαλούμενη την ανάγκη να δοθεί η ευκαιρία στο προσωρινό κοινοβούλιο με έδρα το Τομπρούκ να διαλέξει μια νέα, πιο αντιπροσωπευτική κυβέρνηση.[10] Η νέα κυβέρνηση ορκίστηκε στις 28 Σεπτεμβρίου, έπειτα από την έγκρισή της από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα.[11] Παραιτήθηκε από πρωθυπουργός στις 11 Αυγούστου 2015 αναφέροντας ότι η "έξοδός του ήταν η λύση".[12] H πρωθυπουργία του Αλ Θινί αμφισβητείται από τις 6 Σεπτεμβρίου 2014, πρώτα από τον Ομάρ αλ Χασί και έπειτα από τον Χαλίφα αλ Γκάουι.


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «الحكومة الليبية المؤقتة - وزارة الدفاع». pm.gov.ly. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2014. 
  2. «Defence minister meets Sharara protesters». Libya Monitor. 4 Μαρτίου 2014. http://www.libyamonitor.com/node/71410/view. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2014. 
  3. «Libyan rebels agree to reopen two oil terminals after deal». 7 Απριλίου 2014. 
  4. «Congress sacks Zeidan: elections for new legislature in July». Libya Herald (Τρίπολη). 2014-03-11. http://www.libyaherald.com/2014/03/11/congress-sacks-zeidan-elections-for-new-legislature-in-july/. Ανακτήθηκε στις 2014-03-11. 
  5. «Countries L». rulers.org. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2014. 
  6. «Al-Thinni officially appointed PM, new government within a week». Libya Herald. 8 Απριλίου 2014. 
  7. «Παραιτήθηκε ο μεταβατικός πρωθυπουργός της Λιβύης». enet.gr. 13 Απριλίου 2014. 
  8. «Libya's interim Prime Minister resigns». Times of Malta. 13 Απριλίου 2014. [νεκρός σύνδεσμος]
  9. «Libya government resigns to allow new cabinet». Al Jazeera English. 29-8-2014. http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2014/08/libya-government-resigns-allow-new-cabinet-201482913451213208.html. Ανακτήθηκε στις 28 -8-2014. 
  10. «Libya Prime Minister Abdullah al-Thinni resigns». BBC. 29 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2014. 
  11. «Λιβύη: Ορκίστηκε νέα κυβέρνηση». Ημερησία. 28 Σεπτεμβρίου 2014. 
  12. «H παραίτηση του πρωθυπουργού της Λιβύης, ένας πονοκέφαλος για τη Δύση». Ναυτικά Χρονικά. 12 Αυγούστου 2015. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Abdullah al-Thani της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).