Αντώνης Τρίτσης

Έλληνας πολιτικός
Για το μητροπολητικό πάρκο, δείτε: Μητροπολιτικό Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης».

Ο Αντώνης Τρίτσης (Αργοστόλι, 1937 - Αθήνα, 7 Απριλίου 1992) ήταν Έλληνας πολιτικός, αθλητής και χωροτάκτης - πολεοδόμος. Διετέλεσε επίσης βουλευτής και υπουργός με το ΠΑΣΟΚ, του οποίου υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος. Το 1990 εκλέχτηκε δήμαρχος Αθηναίων, πέθανε όμως στο μέσο της θητείας του.

Αντώνης Τρίτσης
Αντώνης Τρίτσης.jpg
Δήμαρχος Αθηναίων
Περίοδος
1 Ιανουαρίου 1991 – 7 Απριλίου 1992
ΠροκάτοχοςΝικόλαος Γιατράκος
ΔιάδοχοςΛεωνίδας Κουρής (από 22 Απριλίου 1992)
Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Περίοδος
25 Απριλίου 1986 – 9 Μαΐου 1988
ΠρωθυπουργόςΑνδρέας Παπανδρέου
ΠροκάτοχοςΑπόστολος Κακλαμάνης
ΔιάδοχοςΑπόστολος Κακλαμάνης
Υπουργός Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος
Περίοδος
21 Οκτωβρίου 1981 – 21 Σεπτεμβρίου 1984
ΠρωθυπουργόςΑνδρέας Παπανδρέου
ΠροκάτοχοςΓεώργιος Πλυτάς
ΔιάδοχοςΕυάγγελος Κουλουμπής
Βουλευτής Κεφαλληνίας του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Περίοδος
18 Οκτωβρίου 1981 – 2 Ιουνίου 1989
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση1937 Αργοστόλι
Θάνατος7  Απριλίου 1992
Αθήνα
ΕθνότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΕλληνική
Πολιτικό κόμμαΠΑΣΟΚ (-1989) Ελληνικό Ριζοσπαστικό Κίνημα (1989-1992)
ΣπουδέςΕθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Ιλινόι
ΕπάγγελμαΠολιτικός, αρχιτέκτονας, αθλητής

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Φοίτησε στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου και με υποτροφία του ιδρύματος Φουλμπράιτ (Fulbright) σπούδασε Πολεοδομία και Χωροταξία στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Ιλλινόις (Illinois) των ΗΠΑ, ενώ επιστρέφοντας στην Ελλάδα ανακηρύχθηκε διδάκτωρ στο Μεταπτυχιακό Ινστιτούτο Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου.

Στα νεανικά του χρόνια ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, στο δέκαθλο και στο άλμα εις ύψος με τον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο πετυχαίνοντας πανελλήνιες και διεθνείς διακρίσεις.[1] Υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος στο άλμα εις ύψος το 1956 και στο δέκαθλο το 1958. Επίσης, ήταν κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ δεκάθλου εφήβων το 1956 με 4.423 β. και ανδρών με 5.395 β. το 1958 στους Βαλκανικούς Αγώνες. Στα ενδιαφέροντά του ανήκαν επίσης η Φυσική Γεωγραφία και η Αρχαιολογία ενώ μιλούσε τέσσερις γλώσσες (αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά και ιταλικά).

Ίδρυσε το Διεθνές Συμβουλευτικό Σύστημα Αυτοανάπτυξης (Auto Development Consulting System), στελεχωμένο με ειδικούς, με επίκεντρο την εθνική και τοπική αυτοανάπτυξη.

Το 1963 επέστρεψε στην Ελλάδα, γνωρίστηκε με τον Ανδρέα Παπανδρέου και αγωνίστηκε κατά της χούντας των συνταγματαρχών ως ιδρυτικό στέλεχος του Πανελληνίου Απελευθερωτικού Κινήματος. Αργότερα έγινε ιδρυτικό στέλεχος και του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος και εκλέχτηκε βουλευτής Κεφαλληνίας στις εκλογές του 1981 και του 1985.[2] Από τον Οκτώβριο του 1981 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1984 διετέλεσε υπουργός Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος (ΥΧΟΠ),[3] ενώ από τον Απρίλιο του 1986 μέχρι τον Μάιο του 1988 ήταν υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.[4]

Την περίοδο της υπουργίας του δημιουργήθηκε πλήρες θεσμικό πλαίσιο (Νόμος 1337/83) που προβλέπει όλες τις αναγκαίες διαδικασίες κοινωνικής συμμετοχής και δημόσιας διαβούλευσης για τις μελέτες πολεοδομικού σχεδιασμού, απαραίτητες για την πολεοδομική ανασυγκρότηση και ανάπτυξη της Ελλάδας, ενώ εθνικοποιείται ένα μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας (Νόμος 1700/87).

Αυτή την εποχή και στα πλαίσια της Επιχείρησης Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης (ΕΠΑ), θεσμοθετήθηκε το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) του Αργοστολίου (1985), το οποίο προβλέπει την διάνοιξη περιφερειακών της πόλης οδικών αξόνων, την κατασκευή παρακαμπτήριων αξόνων και κόμβων με δυνατότητα διαχείρισης μελλοντικών αναγκών αυξημένης κυκλοφορίας στις εισόδους της πόλης, την προστασία και ανάδειξη ιστορικών μνημείων όπως πεζοδρόμηση της γέφυρας Δεβοσσέτου, την προστασία του περιβάλλοντος και την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων (απομάκρυνση οχλουσών δραστηριοτήτων από το κέντρο της πόλης, μεταφορά ΚΤΕΛ κ.τ.λ).

Διατέλεσε επίσης πρόεδρος του συμβουλίου υπουργών περιβάλλοντος της ΕΕ, μέλος του Διεθνούς Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών και μέλος του διεθνούς ιδρύματος Lelio Basso.

Στις 19 Μαΐου 1989 αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και ίδρυσε δικό του κόμμα, το Ελληνικό Ριζοσπαστικό Κίνημα.

Στις 14 Οκτωβρίου του 1990 εκλέχτηκε δήμαρχος Αθηναίων με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας.

Στις 7 Απριλίου 1992 και σε ηλικία μόλις 55 χρονών, έφυγε από τη ζωή έπειτα από νοσηλεία πέντε ημερών μετά από οξύτατο εγκεφαλικό επεισόδιο το οποίο υπέστη μέσα στο γραφείο του στο Δημαρχείο. Ο θάνατος του ματαίωσε τον επικείμενο γάμο του με την Μιμή Ντενίση, με την οποία διατηρούσε πολύχρονο δεσμό.

Με τη διαθήκη του ιδρύθηκε το «Ίδρυμα Αντώνης Τρίτσης, για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών», στο οποίο είχε κληροδοτήσει όλη την προσωπική του περιουσία. Το ίδρυμα βρίσκεται στην Αθήνα και φιλοξενεί σήμερα και το «Αρχείο Αντώνη Τρίτση».

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία