Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Αραράτ Ερεβάν (αρμενικά: Ֆուտբոլային Ակումբ Արարատ Երևան) είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Αρμενίας που εδρεύει στην πρωτεύουσα του κράτους, Ερεβάν[1]. Συμμετέχει στην Πρέμιερ Λιγκ της Αρμενίας (την ανώτατη κατηγορία του αρμένικου ποδοσφαίρου) και αποτελεί μια από τις δημοφιλέστερες ομάδες στη χώρα[2].

Αραράτ Ερεβάν
Ararat Yerevan.png
Το έμβλημα της ομάδας.
Επίσημη ονομασία«Արարատ» Ֆուտբոլային Ակումբ και Арарат (Ерэван)
ΠαρατσούκλιΛευκοί Αετοί
Ίδρυση10  Μαΐου 1935
ΈδραΓερεβάν, Αρμενία
ΣτάδιοRepublican Stadium, Γερεβάν
Χρώματαμπλε και λευκό
ΠροπονητήςAbraham Khashmanyan
ΠρωτάθλημαΠρέμιερ Λιγκ Αρμενίας
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Πρώτη εμφάνιση
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σελίδα στο Facebook
Commons page Πολυμέσα σχετικά με την ομάδα

ΙστορίαΕπεξεργασία

Σοβιετική περίοδοςΕπεξεργασία

Το 1935 ιδρύθηκε στην πόλη του Ερεβάν ως Σπαρτάκ[2]. Το 1940 κέρδισε το Κύπελλο της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Αρμενίας, έχοντας αλλάξει πλέον το όνομά της σε Δυναμό (Ντινάμο στα ρωσικά) από το 1938. Το 1947 η ομάδα κέρδισε τη 2η θέση στη δεύτερη κατηγορία του περιφερειακού πρωταθλήματος της περιοχής της Υπερκαυκασίας. Το 1949 ανέβηκε στην Πρώτη Κατηγορία της Ε.Σ.Σ.Δ. και τερμάτισε στη 12η, σε μια σχετικά κακή σεζόν. Τη χρονιά εκείνη υπέστη και τρεις ευρείας έκτασης ήττες, με 6-0 από τις Λοκομοτίβ Μόσχας και ΤΣΝΤΚΑ Μόσχας (νυν ΤΣΣΚΑ) και μία με 6-1 από τη Δυναμό Τυφλίδας. Στο Κύπελλο Ε.Σ.Σ.Δ. εκείνης της χρονιάς, αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τη Δυναμό Στάλινγκραντ.

Το 1954 η ομάδα επέστρεψε στο αρχικό της όνομα, Σπαρτάκ Ερεβάν, το οποίο και άλλαξε το 1963 σε Αραράτ Ερεβάν. Το 2004 μετονομάστηκε σε Λερναγκόρς-Αραράτ Καπάν αρχικώς και Αραράτ Καπάν αργότερα την ίδια χρονιά, για να επιστρέψει στο όνομα Αραράτ Ερεβάν στα τέλη του 2004.

 
Μνημείο αφιερωμένο στην ομάδα που κατάκτησε το σοβιετικό πρωτάθλημα του 1973.

Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του συλλόγου εντοπίζονται το 1973 όταν κέρδισε το πρωτάθλημα (τεράστια επιτυχία σε ένα πρωτάθλημα που δέσποζαν οι ρωσικές και ουκρανικές ομάδες) και το Κύπελλο Σοβιετικής Ένωσης και το 1975 όταν αναδείχτηκε εκ νέου κυπελλούχος. Στο τελευταίο πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η ομάδα τερμάτισε στην 7η θέση. Κατά τη σοβιετική περίοδο, είχε αναπτυχθεί ιδιαίτερη αντιπαλότητα ανάμεσα στην Αραράτ και τη Δυναμό Τιφλίδας[3].

Σύγχρονη περίοδοςΕπεξεργασία

Από το 1991 - μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ και τη δημιουργία της ανεξάρτητης Αρμενίας - η Αραράτ συμμετέχει στο αρμενικό πρωτάθλημα, το οποίο κατέκτησε[4] το 1993. Παράλληλα, έχει αναδειχτεί πέντε φορές κυπελλούχος Αρμενίας (1993, 1994, 1995, 1997 και 2008) και έχει κατακτήσει ένα σούπερ καπ (2008).

Συμμετοχές στις ευρωπαϊκές διοργανώσειςΕπεξεργασία

Η Αραράτ συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση τη σεζόν 1972/73, όταν αγωνίστηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, φτάνοντας μέχρι τον τρίτο γύρο. Τη σεζόν 1974/75 συμμετείχε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, προχωρώντας μέχρι την προημιτελική φάση, όπου αποκλείστηκε από την μετέπειτα νικήτρια της διοργάνωσης, Μπάγερν Μονάχου[5], χάνοντας με 2-0 στο Μόναχο και επικρατώντας στον επαναληπτικό με 1-0 στο Ερεβάν. Επίσης, ο επιθετικός της Αραράτ, Έντουαρντ Μαρκάροφ αναδείχτηκε - από κοινού με τον Γκερντ Μίλλερ - πρώτος σκόρερ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, σημειώνοντας 5 τέρματα[6]. Παράλληλα, ο Μαρκάροφ αποτελεί τον πρώτο σκόρερ του συλλόγου στα κύπελλα Ευρώπης έχοντας στο ενεργητικό του 12 γκολ, ενώ στην αντίστοιχη κατηγορία των συμμετοχών την πρωτιά μοιράζονται οι Αλεξέι Αμπραμιάν και Νορίκ Μεσροπιάν με 16 παρουσίες έκαστος[5].

ΤίτλοιΕπεξεργασία

  • Σούπερ Καπ Αρμενίας (1): 2008.

Τρέχουσα σύνθεσηΕπεξεργασία

Τελευταία ενημέρωση: 28 Φεβρουαρίου 2018 [εκκρεμεί παραπομπή]

Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA.

Αρ. Θέση Παίκτης
1   Τ Πογκός Αϊβαζιάν
2   Α Βολόντια Σαμσονιάν
3   Μ Ονταΐλσον (δανεικός από την Αλασκέρτ)
4   Α Βάχε Τσοπουριάν
5   Α Βαρντάν Αζοργιάν
6   Α Αργκίστι Πετροσιάν
7   Μ Νταβίτ Μινασιάν
8   Μ Γιούρι Γκαρεγκινιάν
9   Ε Χοβνάνες Παπαζιάν
10   Α Γκαρέγκιν Κιρακοσιάν
11   Ε Γκεγκχάμ Τουμπαριάν
12   Τ Αρμάν Μελιξετιάν
14   Μ Άρμεν Ντερντζιάν
15   Μ Σεργκέι Μκρτσιάν
Αρ. Θέση Παίκτης
17   Μ Γκεβόργκ Οχανιάν
18   Ε Ορμπέλι Χαμβαρντζουμιάν
19   Ε Σαργκίς Μετογιάν
20   Α Ραφαήλ Σαφαριάν
21   Μ Αντρανίκ Κοτσαριάν
23   Μ Ρουσλάν Αβαγκιάν
25   Α Γκόραν Ομπράντοβιτς
88   Τ Αντρίγια Ντραγκόγιεβιτς (δανεικός από την Αλασκέρτ)
  Α Γκορ Πογκοσιάν
  Α Άλαν Πιρές (δανεικός από την Αλασκέρτ)
  Μ Αράμ Κοτσαριάν
  Μ Άντονι Τραϊκόσκι
  Α Αρμάν Ζεϊναλιάν

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Clubs». ffa.am (στα Αγγλικά). Football Federation of Armenia. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2018. 
  2. 2,0 2,1 Kilpatrick, David (19 Φεβρουαρίου 2016). «Getting to Know FC Ararat Yerevan». nycosmos.com (στα Αγγλικά). New York Cosmos. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2018. 
  3. Συλλογικό, The Palgrave International Handbook of Football and Politics, Springer, 2018, σελ. 272.
  4. Manaschev, Erlan (23 Φεβρουαρίου 2003). «Armenia 1993». rsssf.com (στα Αγγλικά). RSSSF. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2018. 
  5. 5,0 5,1 5,2 «Ararat:History». uefa.com (στα Αγγλικά). UEFA. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2018. 
  6. «Champions Cup/Champions League Topscorers». rsssf.com (στα Αγγλικά). RSSF. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2018. 
  7. 7,0 7,1 Γιώργος Στεφανίδης, 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη, Χαραυγή, Λευκωσία 2003, σελ. 74 - 75.
  8. 8,0 8,1 Γιώργος Στεφανίδης, 2003, σελ. 87 - 88.
  9. Αν και η Αραράτ ηττήθηκε με 4-2, εν τέλει κέρδισε τον αγώνα στα χαρτιά με 3-0, καθώς η αντίπαλη ομάδα χρησιμοποίησε ποδοσφαιριστή που δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής.
  10. «UEFA Europa League - Ararat-Bellinzona». uefa.com (στα Αγγλικά). UEFA. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2018. 
  11. «Bellinzona 3 - 1 Ararat Yerevan - Match Report & Highlights». skysports.com (στα Αγγλικά). Sky Sports. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2018. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία