Στην ελληνική μυθολογία ο δαίμονας Ασκάλαφος ήταν γιος του Αχέροντα και της Γοργύρας (κατά τον Απολλόδωρο) ή της Όρφνης (κατά τον Οβίδιο), ενώ τρίτη εκδοχή τον αναφέρει ως γιο της Στυγός. Ο Ασκάλαφος ήταν «χθόνιος δαίμων» (δαίμονας της γης). Κατέδωσε στον θεό Πλούτωνα ότι η Περσεφόνη είχε φάει σπόρια από το ρόδι, οπότε η θεά Δήμητρα τον τιμώρησε βάζοντας πάνω του ένα τεράστιο βράχο. Από αυτόν τον βράχο τον απάλλαξε ο Ηρακλής όταν κατέβηκε στον Άδη, οπότε ο Ασκάλαφος μεταμορφώθηκε από τη Δήμητρα στο ομώνυμο πουλί (του γένους βύας).

Ασκάλαφος ο δαίμων
Johann Ulrich Krauss 1690 - Ascalaphus.jpg
Οικογένεια
ΓονείςAcheron και Γοργύρα και Gorgyra
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούν την παράδοση για αυτό τον Ασκάλαφο μεταγενέστερη και τον ταυτίζουν με τον Ασκάλαβο.

ΠηγήΕπεξεργασία

  • Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 201