Ο βωμός των Χίων στους Δελφούς ήταν ο βωμός του ναού του Απόλλωνα, που οικοδομήθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο, σε αντικατάσταση του παλαιότερου, κατεστραμμένου βωμού.

ΠεριγραφήΕπεξεργασία

Το 373 π.Χ. ο αρχαϊκός ναός του Απόλλωνα, γνωστός και ως ναός των Αλκμαιωνιδών, καταστράφηκε από σεισμό. Ο ναός σύντομα ξανακτίστηκε, ωστόσο ο βωμός όπου τελούνταν οι ιερές θυσίες δεν εναρμονιζόταν αρχιτεκτονικά με το νέο οικοδόμημα. Την κατασκευή ενός νέου βωμού ανέλαβε ο λαός της Χίου, όπως αναφέρει επιγραφή στο αριστερό τμήμα της επίστεψης του κτίσματος. Στο δυτικό τμήμα της ευθυντηρίας αναγράφεται επιγραφή προμαντείας προς τιμήν των Χίων. Ο πυρήνας του βωμού είναι φτιαγμένος από ασβεστόλιθο και επενδεδυμένος με πλάκες από γαλαζωπό μάρμαρο. Η τράπεζα των προσφορών ήταν από λευκό μάρμαρο και οι ιερείς θα πρέπει να ανέβαιναν σε αυτήν με τη βοήθεια κλίμακος. Τα άκρα διακοσμούνταν με απολήξεις σε σχήμα έλικας, ενώ το ανώτερο τμήμα επιστεφόταν με κυμάτιο. Το μνημείο χρονολογείται στον 3ο αιώνα π.Χ., πιθανόν μετά το 246/245, όταν η Χίος έγινε μέλος της Αμφικτυονία.

Πηγές-βιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Amandry, J., «Delphes», BCH 105, 1981, 739-740.
  • Αmandry, P., « Chios and Delphi», σε Chios, A Conference at the Homereion in Chios, 1984, London 1986, 205-232.
  • Bommelaer, J.-F., Laroche, D., Guide de Delphes. Le site, Sites et Monuments 7, Paris 1991, 170-175.
  • Gruben, G., « Kykladische Architektur», MüJb 23, 1972, 24-26.
  • Laroche, D., «L’autel d’Apollon à Delphes: éléments nouveaux», σε L’espace sacrificiel dans les civilisations méditerranéennes de l’Antiquité, Lyon-Paris 1991, 103-107.
  • Stikas, E., «La restauration de l'autel d'Apollon à Delphes», BCH 103, 1979, 479-500.