Άνοιγμα κυρίου μενού

Γεωργάκης Πλαπούτας

Έλληνας αγωνιστής της επανάστασης του 1821

Ο Γεωργάκης Πλαπούτας ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

Γεωργάκης Πλαπούτας
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1780 (περίπου)
Παλούμπα Αρκαδίας
Θάνατος30  Μαΐου 1821
Λάλας Ηλείας
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΟθωμανική Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
Οικογένεια
ΑδέλφιαΔημήτρης Πλαπούτας
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΕλληνική Επανάσταση του 1821

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Η καταγωγή του ήταν από τον Παλούμπα της επαρχίας Καρύταινας. Αδερφός του ήταν ο Δημήτρης. Πολέμησε στην μάχη του Λάλα όπου και εχάθη κατά τις πρώτες μέρες του πολέμου.Ο Σπ.Τρικούπης στην 4τομη Ιστορία του 1821 γράφει οτι ο Γιωργάκης Πλαπούτας έπεσε στου Λάλα στις 9 Ιουνίου 1821. Ο Αγησίλαος Τσέλαλης ,λογοτέχνης,φιλόλογος και διευθυντής της Δημοσίας Βιβλιοθήκης Ανδριτσαίνης στο εκ 695 σελίδων βιβλίο του με τίτλο "ΠΛΑΠΟΥΤΑΣ" εκδόσεις Γιαννίκος, γράφει (σελ.194 και επ.)πήραν μέρος στη μάχη του Λάλα οι Επτανήσιοι,οι Τριφύλιοι, οι Ολύμπιοι, και οι Γορτύνιοι υπό τον Γ.Πλαπούτα.Για τον θάνατό του στη μάχη εναντίον των Λαλαίων υπάρχουν δύο εκδοχές, η μία είναι οτι πληγώθηκε στη Νεμούτα και εξαντλήθηκε από την αιμορραγία, η άλλη είναι ότι ο Γιωργάκης εγκαταληφθείς από όλους τους οπαδούς του και βλέποντας οτι οι Λαλαίοι θα τον έπιαναν ζωντανό έσπευσε ν΄απομακρυνθεί κι από τον καύσωνα έπαθε συμφόρηση.Ετάφη δε κοντά στον Ιερό ναό του Αγίου Νικολάου της Νεμούτας. Μετά μερικά έτη η αδελφή του που έμενε στου Ζάχα μετέφερε τα οστά του στο χωριό τους Παλούμπα Γορτυνίας, όπου και ετάφησαν.Ο Γενναίος Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του αποδίδει τον θάνατο του Γ.Πλαπούτα στη μη τήρηση υποσχέσεως του Δημ.Δεληγιάννη. Γράφει: "Εις την πολιορκίαν του Λάλα είχεν ορμήσει ο ανδρείος Γεώργιος Πλαπούτας, δια να πιάση του Μπαστηρά, πολλά πλησίον του Λάλα, νομίζοντας όμως ότι τον ηκολούθησαν και μέρος του στρατοπέδου του και ο Δημ.Δεληγιάννης κατά την υποσχεσίν του.Αλλά απατηθείς, από τας ελπίδας και υποσχέσεις του ρηθέντος Δεληγιάννη, βλέποντας ότι είναι περικυκλωμένος από τους Τούρκους, έχων μόνο 22 στρατιώτας επολέμα ανδρείως και φονεύων τους Τούρκους οπισθοδρομών,είτε ελυπήθη πολύ εκ της απάτης των συντρόφων του, είτε εκ της πολλής ζέστης και καύσωνος και του αγώνος έπεσεν.." Προεπαναστατικός κλέφτης και καπετάνιος του Αγώνα.

Πρωτότοκος γιος του Κόλια Πλαπούτα και της Κυράτσως Τζώρτζη, αδελφός του Δηµητράκη Πλαπούτα. Είχε αναλάβει την αρχηγία της οικογένειας και κήρυξε την επανασταση µε τον πατέρα και τον αδελφό του στις 21 Μαρτίου 1821 συγκεντρώνοντας 800 περίπου ενόπλους. Στις 27 Μαρτίου 1821 πολέµησε στον Άγιο Αθανάσιο κοντά στην Καρύταινα µαζί µε τιν Θεόδωρο Κολοκοτρώνης στην αµφίρροπή µάχη εναντίον των µουσουλµάνων της επαρχίας Φαναρίου υπό τον Νούµαναγα, και την ίδια ηµέρα νίκησε τους αντιπάλους του στο τζαµί της Καρύταινας. Τέσσερις ηµέρες αργότερα πολέµησε στο χωριό Σάλεσι της Μεγαλούπολης µαζί µε το σώµα του Ηλία Μαυροµιχάκη και ηττήθηκε από τις δυνάµεις του Νουµάναγα. Στις 14 Απριλίου συµµετεχε σε µάχη στο Λεβίδι µαζί µε τα σώµατα τυ Σωτήρη Χαραλάµπη, των Πετµεζάδων και άλλων οπλαρχηγών εναντίον των δυνάµεων του καϊµακάµη του Χουρσίτ Πασά, Μεχµέτ Σαλίχ Αγά, του Σιέχ Νετζίµπ Εφέντη και του Ντεφτερντάρ Εφέντη, ενώ τέσσερις ηµέρες αργότερα νίκησε τις οθωµανικές δυνάµεις στη µάχη της Σελίµνας στη Μαντινεία, µαζί µε τα σώµατα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, του Κανέλλου Δεληγιάννη και του Τσαλαφατίνου.

Στις 12 και στις 13 Μαίου συµµετέχει µε τον αδελφό του Δηµητράκη στη µάχη του Βαλτετσίου µε άλλα σώµατα πελοποννήσιων οπλαρχηγών εναντίον του Κεχαγιά του Χουρσίτ Πασά, Μουσταφάµπεη, και στις 24 Μαϊου πολεµάει τον Μουσταφάµπεη στον 'Αγιο Βλάσιο, µαζί µε τον αδελφό του και τον Κολοκοτρώνη. Στη συνέχεια µεταβαίνει στο Λάλα και στι; 29 Μαϊου συγκρούεται σε µία αµφίρροπη µάχη και την εποµένη (30 Μαϊου) σε µία δεύτερη νικηφόρα σύγκρουση, µε τους Λαλαίους, µαζί µε τα κεφαλλονίτικα σώµατα του Ανδρέα Μεταξά και του Κωνσταντίνου Μεταξά, όπου σκοτώνεται πολεµώντας. Ο πρόωρος θάνατός του, δύο µόλις µήνες µετά την έναρξη του Αγώνα στέρησε την επανάσταση από ένα έµπειρο και έγκυρο στρατιωτικό στέλεχος. Ο γιος του Γιαννίκος, ηλικίας τότε 14 ετών ακολούθησε τον θείο του Δηµητράκη και συµµετείχε στις επόµενες συγκρούσεις της περιόδου.

ΠηγέςΕπεξεργασία