Ο Γεώργιος Χούμνος (απεβ. μετά το 1342) ήταν Βυζαντινός πολιτικός.

Γεώργιος Χούμνος
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Γεώργιος Χοῦμνος (Ελληνικά)
Γέννηση13ος αιώνας
Ηράκλειο
Θάνατος14ος αιώνας
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός ηγέτης
Οικογένεια
ΓονείςΝικηφόρος Χούμνος
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςΣτρατοπεδάρχης

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Γεώργιος Χούμνος ήταν νεότερος γιος του λόγιου και πολιτικού Νικηφόρου Χούμνου και αδελφός του στρατηγού και πολιτικού Ιωάννη Χούμνου. [1] [2] Σύμφωνα με τον Ροντόλφ Γκιγιάν, πιθανόν να ταυτίζεται με τον -κατά τα άλλα άγνωστο- μεγάλο Στρατοπεδάρχη Χούμνο, που πιστοποιείται το 1328. [3] Εκείνη την εποχή, στα τελευταία στάδια του Βυζαντινού εμφυλίου πολέμου των ετών 1321–1328, ήταν κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης και υπερασπίστηκε ανεπιτυχώς την πόλη ενάντια στις δυνάμεις του Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου. [2] [4] Εμφανίζεται ξανά στα τέλη της βασιλείας του Ανδρόνικου Γ΄, από το 1337 και μετά, κατέχοντας τη θέση του επί της τραπέζης (υπεύθυνου του Αυτοκρατορικού τραπεζιού). Ήταν προφανώς άτομο με επιρροή: ο ανώνυμος γιος του είχε οικογενειακούς δεσμούς με τον Ανδρόνικο Γ΄ και ο ίδιος ο Γεώργιος μαρτυρείται ότι μιλούσε πρώτος στα Αυτοκρατορικά συμβούλια, ακόμη και πριν από τον στενό φίλο και βοηθό του Ανδρόνικου Γ΄, τον μεγάλο Δομέστικο Ιωάννη (ΣΤ΄) Καντακουζηνό. [2] [5] Επίσης το 1339 πιστοποιείται ως κεφαλατικεύων σε μία από τις συνοικίες της Κωνσταντινούπολης. [2]

Στον εμφύλιο πόλεμο των ετών 1341–1347 παρέμεινε πιστός στον ανήλικο γιο του Ανδρόνικου Γ΄, Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο, και εναντιώθηκε στον Καντακουζηνό. Ως ανταμοιβή, ανήλθε στο αξίωμα του μεγάλου Στρατοπεδαρχη με την ευκαιρία της στέψης του Ιωάννη Ε΄ στις 19 Νοεμβρίου 1341. [2] [6] Μία από τις ανιψιές του έγινε η δεύτερη σύζυγος ενός από τους αρχηγούς του συμβουλίου της αντιβασιλείας του Ιωάννη Ε΄, του Αλέξιου Αποκαύκου, αλλά στα τέλη του 1342 ο Γεώργιος περιήλθε σε σύγκρουση με τον Απόκαυκο, όταν παρακάλεσε υπέρ της ειρήνης με τον Καντακουζηνό και τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό. [2] [7] Πιθανόν να ταυτίζεται με κάποιον μοναχό Γεράσιμο Χούμνο, κάτι που θα έδειχνε, ότι κάποια στιγμή αμέσως μετά, αναγκάστηκε να αποσυρθεί σε μοναστήρι. [2] [8]

Βιβλιογραφικές αναφορέςΕπεξεργασία

  1. Kazhdan (1991), p. 433
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 PLP 30945
  3. Guilland (1967), pp. 507–508
  4. Guilland (1967), pp. 210, 241, 508
  5. Guilland (1967), pp. 240–241
  6. Guilland (1967), pp. 241, 503, 508
  7. Guilland (1967), pp. 241, 508
  8. Guilland (1967), p. 508

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Guilland, Rodolphe (1967). Recherches sur les institutions byzantines [Studies on the Byzantine Institutions]. Berliner byzantinische Arbeiten 35 (in French). Vol. I. Berlin and Amsterdam: Akademie-Verlag & Adolf M. Hakkert. OCLC 878894516.
  • (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander (1991). «Choumnos». Στο: Kazhdan, Alexander, επιμ. The Oxford Dictionary of Byzantium. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σελ. 433. ISBN 0-19-504652-8. 
  • Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). «30945. Χοῦμνος, Γεώργιος» (στα γερμανικά). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit. Βιέννη: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.