Γκέντο

Βασιλιάς των Βανδάλων

Ο Γκέντο, γερμ. Gento (απεβ. 477) ήταν πρίγκιπας των Βανδάλων.

Γκέντο
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση5ος αιώνας
Θάνατος477
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο των Βανδάλων
Περίοδος ακμής5ος αιώνας
Οικογένεια
ΤέκναGeilarith
Θρασαμούνδος
Γουνθαμούνδος
Godagis
ΓονείςΓιζέριχος
ΑδέλφιαTheodoric
Χάρτης της μέγιστης εξάπλωσης του Βανδαλικού βασιλείου.

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο 5ος και νεότερος γιος του Γιζέριχου, ιδρυτή του Βανδαλικού βασιλείου στην Αφρική (βασ. 428-477). Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ονώριχος (βασ. 477-484).

Απεβίωσε σε μάχη το 477. Τον Ονώριχο θα έπρεπε να τον διαδεχθεί ο γιος του, αλλά ο Γιζέριχος είχε θεσπίσει διάδοχος να γίνεται ο μεγαλύτερος του Οίκου του, έτσι πρώτα έγιναν βασιλείς οι γιοί του Γκέντο και μετά ο γιος του Ονώριχου.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Γιοί του ήταν οι:

  • Γουνθαμούνδος π.450-496, βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών (484-496). Έγινε ο 3ος βασιλιάς του βασιλείου τους στη Βόρεια Αφρική. Διαδέχθηκε τον αντιδημοφιλή θείο του Ονώριχο και μόνο γι' αυτό απόλαυσε μία μάλλον επιτυχή βασιλεία. Ο Γουνθαμούνδος ήταν ο 2ος γιος του Γκέντο. Επειδή οι περισσότεροι από τους κοντινούς του συγγενείς είχαν αποβιώσει και ο μεγαλύτερος αδελφός του είχαν φονευθεί από τον Ονώριχο, ο Γουνθαμούνδος βρέθηκε να είναι το μεγαλύτερο άρρεν μέλος της οικογένειάς του, όταν ο Ονώριχος απεβίωσε το 484. Σύμφωνα με τους νόμους του πάππου του για τη διαδοχή, που είχε θεσπίσει ότι ο μεγαλύτερος της οικογένειας θα είναι διάδοχος, ο Γουνθαμουνδος ανακηρύχθηκε βασιλιάς.
  • Θρασαμούνδος 450-523, βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών (βασ. 496-523). Ήταν ο 4ος βασιλιάς των Βανδάλων στη Βόρειο Αφρική και είχε τη 2η σε διάρκεια βασιλεία (με 1η αυτή του πάππου του Γιζέριχου). Ο Θρασαμούνδος ήταν ο 3ος γιος του Γκέντο και έγινε βασιλιάς το 496, αφού όλοι οι γιοί του Γιζέριχου και ο μεγαλύτερος αδελφός εκείνου βασιλιάς Γουνθαμούνδος είχαν αποβιώσει. Τον διαδέχθηκε ο Χιλδέριχος, γιος του Ονώριχου.
  • Γελάριος, πρίγκιπας των Βανδάλων. Πατέρας των Γελίμερου τελευταίου βασιλιά των Βανδάλων (βασ. 530-534) και του Αμμάτα στρατιωτικού.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Hermann Schreiber: Die Vandalen, Bern, München 1979, S. 158, 231-2, 237-8